Sanırım başlarken burayı es geçtim... Ben merii... Gözleri hüzün

yüreği nefret dolu... merii... Yitik merii... Ruhumu bir şelalede kaybettim

Yüreğimi bir vefasızın ayaklarına serdim

Gözlerime ağlamasınlar diye yemin ettirdim onlarda küstü bana iyiliklere bakmaz oldu... Nefesimi vefasızın nefesiyle birleştirdim o gidince aldığım nefes bana haram oldu. Ayaklarım yürümez oldu... Beynim durdu dilin söylemez oldu. Birtek ellerim kaLdı. Onlarda sustu



sustu



Yazmayı unuttu....
Rahatsızlık verdiğpim anda gitmeye hazırım.. Nede olsa karanlıkta yürüyen bir GöLG€yim aslında...