"Devletli" olmayanlar da "irtica tehlikesi var" diyorsa...

Soyut " İrtica tehlikesi " söylemleri toplumu ve siyaseti gerçekten geriyor. İster istemez herkes bu söylemlerin şifresini çözmeye çalışıyor. Kimine göre bu söylemlerin içinde " Erdoğan Cumhurbaşkanı olamaz " uyarısı var. Kimi kamu kadrolarına yapılan atamalardaki partizanlığın vurgulandığı düşüncesinde. Bazıları " Resmi laiklik " uygulamasının tartışılmasına karşı gösterilen tepki olarak yorumluyor " İrtica tehlikesi " söylemlerini.
Bir bölüme göre de içine girilen AB'ye uyum sürecinde bürokrasinin iktidar ortaklığının sona ereceği endişesini seslendiriyor bu söylem.
Ancak toplumun geniş kesimlerinde de " İrtica tehlikesi " söylemi yankı buluyor ve geniş kesimler hem Cumhurbaşkanı'nı hem de komutanları haklı görüyorsa siyaset ve bürokrasi dışı kesimlerde yani " Devleti " olmayanlarda da " İrtica "ya ilişkin ve somut olgulara dayalı bazı endişeler var demektir. Üstelik bu endişeyi paylaşanlar arasında mütedeyyin insanlar da var.
İsterseniz bu endişeye dayanak olarak verilen bazı örnekleri sıralayalım.
-Ramazan'da bazı semtlerde oruç tutmayanlara veya içkili oldukları hissedilenlere karşı gösterilen ve bazen şiddet de kullanılan tepkiler devletle siyasetle ve iktidar beklentisiyle ilgisi olmayanları da geriyor.
-Yabancı ve Müslüman olmayan devlet temsilcilerinin " İftar resepsiyonları "nda ağırlanması da yadırganmaktadır. Çünkü oruç da İslam'da ibadetin bir öğesidir. Neticede Türkiye'nin devlet temsilcileri Batı ülkelerini ziyaret ettiklerinde kilisede pazar ayinine hiç davet edilmiyorlar.

SİYASİ SİMGE
-Toplumda başı açık kesimlerin başı örtülü olanlara (Veya türbanlılara) karşı bir tepkisi yok. Başı örtülü gençlerin üniversiteye gidememeleri çok büyük oranda doğru bulunmuyor. Ancak başı örtülü olmanın da bir siyasal veya sosyal statünün simgesi haline gelmesi toplumda rahatsızlık yaratmaktadır. Örneğin Erdoğan ailesi Başkan Bush'un eşiyle görüşürken beraberlerinde bir tane bile başı açık aile ferdi yoktur. Oysa Türk toplumunun genel ortalamadaki görüntüsü bu değildir.
-Ankara'da kamu ile ilgili bir işi veya çözüm bekleyen bir sorunu olan kişiler genel olarak bazı cemaatlere mensup oldukları söylenen " İşgüderler " devreye girmeden sorunlarını çözemedikleri şikayetini seslendiriyorlar. Aynı şekilde kamu ihalelerine ilişkin dağıtımlarda da " Cemaatten olma "nın bir öncelik sağladığını söyleyenler fazlaca var.
-İktidar olduktan sonra ısrarla " Değiştik " diyen ve Türkiye'yi AB'nin eşiğine taşıyan Tayyip Erdoğan'ın son dönemde aşırı milliyetçi söylemlere sarılıp bu kesimle oy yarışına girmiş görüntü vermesi resmi " İrtica tehlikesi " söylemlerini politik hesapların yansıması biçiminde gören liberaldemokrat kesimlerin de AK Parti'ye farklı bakmalarına neden olmuştur. Neticede içe dönmek ve yabancı düşmanlığı da bir çeşit " İrtica "dır.

CİDDİ UYARI
Bu tür somut örneklere dayalı endişelerin devletle ve siyasetle ilgisi olmayan kentli orta kesimlerde sık sık seslendirildiğini bilmemiz gerekiyor.
Siyasete ilişkin önyargıları ve doktriner saplantıları bulunmayan tarafsız ve liberal bir gözlemci olan Soli Özel'in dünkü Sabah'taki yazısındaki şu gözlemlerinin AK Parti tarafından dikkate alınması siyasetin ve istikrarın sağlığına katkı sağlayacaktır.
-İktidar partisinin söylemlerinin dar kadroculuk anlayışının ve cemaatçilikten vazgeçmemesinin kamuoyunda bir rahatsızlık yarattığı belli. Partinin daha ideolojik ve çiğ unsurlarının tasarruflarının da ortalığı gerdiğine şüphe yok. Silahlı Kuvvetler' den gelen sert eleştiriler karşısında kamuoyu sivil iktidardan yana tavır almış görünse de bu gerçek değişmiyor. Dolayısıyla bu noktadan itibaren Türkiye' deki siyasi iklimin normalleşmeye başlamasının sorumluluğu da büyük ölçüde iktidar partisinin üzerinde. Başbakan' ın son on günde kendisine yöneltilen tüm mesajları doğru okuması ve gereğini yapması Türkiye' yi ferahlatacaktır.