Bu 4 ay içinde siz annenizi kaybettiniz ben umutlarımı


Tekrar merhaba ablacığım; size ilk yazımı mayıs ayında yazdım.

20 yıldır aksatmadan okuduğum gazetemin sevdiğim köşe yazarına ben de derdimi açtım. Aradan dört ay geçti. Siz anneciğinizi kaybettiniz ben umutlarımı...

Yaşamımda değişiklik oldu mu? Hayır olmadı. Artık pes ettim. Ben gidiyorum Türkiye’den ayrılıyorum.

Bu dört ayda defalarca karşılaştık defalarca göz göze gelmemek için kafamı çevirdim (iki satır konuşabilmek için neler verirdim oysa). Her cumartesi eğlenmek için gittiğimiz mekan bile aynı iken karşılaşmamamız mucize olurdu herhalde...

Artık onu görüp konuşamamaya kafamı çevirmeye katlanamıyorum. Meğer beş yılımı boşa geçirmişim. Uzun uzun defalarca düşündüm. Cuma günü uçağa binip gideceğim. Geri döner miyim? Dönersem ne zaman dönerim bilmiyorum.

Onun için ardıma bile bakmadan çekip gideceğimi bilmiyor bilmeyecek.

Anneciğimi sevdiklerimi sevdiğim bu şehri odamı her şeyimi ardımda bırakıp gidiyorum. Onca sevginin onca hatıranın bu kadar kolay silinebilir olduğunu bilmek görmek anlamak... Geri kalan hayatın bana neler getireceğini bilmiyorum. Bir daha sevebilecek miyim? Bu kadar haksızlığı kaldırabilecek miyim? Onu da bilmiyorum. Keşke hayat zannettiğimiz kadar adil olsaydı. En kötüsü "keşke böyle bir aşk yaşamamış olsaydım" demek buna tüm kalbimle inanmak. Herkese tavsiyem sevmek konusunda aceleci davranmamaları.

Koca bir ömrü iki bavula sığdırmaya çalışacağım ama sığmayacak. Bazılarını da kalbimde götüreceğim. Umarım geri gelirken sadece kalbimde olmayı hak edenler için dönerim. Aslına bakarsanız haklısınız gerçekten ona veda etmeden gitmem doğru değil ama o da hiç doğru yapmadı. Ben bu yıla kadar hep doğru insan olmak için yaşadım. Bu kadar haksızlığı bir yerden sonra kaldıramıyorum. Durumumu açıklayan bir Sezen Aksu şarkısı var; sizinle paylaşmak istedim: "Aşkımıza aşk değil yıllarca yalan kattık. Sana son bir sözüm var o da "Allahaısmarladık" diyorum ben de...

n RUMUZ: POET

Ah siz erkekler... Hep böyle misiniz? Bir zorlukla karşılaşınca hemen kaçıverirsiniz. Biz kadınlar mücadeleciyizdir hemen pes etmeyiz. Gördüğüm kadarıyla sen hiç adım atmamışsın hep ondan beklemişsin cesaret etmemişsin. "Aşkta gurur olmaz"...

Kaçıp gideceğine onsuz olamayacağını anlatmalısın. Hangi kız olursa olsun açık ve net olmanı bekler. Bence gitmekle hata ediyorsun. Tabii hayat senin hayatın sen bilirsin...

Eski sevgilimi hiç unutamıyorum

Neredeyse dört sene süren bir beraberlik yaşadım. Sonunda ayrıldım ve bir başkasıyla evlendim. Bu evliliğimden bir de oğlum oldu. Şimdi eski sevgilimle arada sırada konuşuyoruz. Benimle buluşmak eski günlere dönmek istiyor. Benim korkum şu andaki mutlu yuvamı yıkmak istemiyorum. O ısrarla arıyor; ne yapmam gerek sizce ablacığım?n RUMUZ: BEKİR

Her şeyden önce eski sevgilinle tekrar görüşmen buluşman çok büyük bir hata. Dört yıla yakın bir süre beraber olmuş ama sonunu getiremeyip ayrılmışsınız. Demek ki bu beraberliğiniz size mutluluk getirmemiş. Yoksa başkasıyla değil onunla evlenirdin.

Şimdi mutlu bir yuvan olduğunu söylüyorsun. Bir de oğlun olmuş daha ne istiyorsun? O belli ki evlenememiş. Şimdi bir macera arıyor ya da aklınca yuvanı yıkıp ona geri döneceğini hayal ediyor. Aman oğlum böyle bir oyuna gelme sakın. Dediğin gibi güzel yuvana yazık edersin.

Hiç tanımadığım birinden özür dilemek için yazıyorum

Sevgili Güzin abla; burada hiç tanımadığım birinden özür dilemek istiyorum. Bugün annem beni ziyarete geldi ben de valizlerini taksiden almak için aşağa indim. Annemin bulunduğu taksi durunca arkasındaki araba sabırsızlanıp geçmek istemiş ve küçük bir kaza yapmış. Ben aşağı indiğimde kaza olmuştu.

Olayı yanlış algılayıp arabadaki kadın taksiyi durdurmamıza kızıyor sandım ve kadına çıkıştım. Bu arada kadın kara çarşaflıydı ve arabanın arkasında küçük kızı vardı. Derken çevreden bazı insanlar da hanıma kara çarşaflı diye sözlü tacizde bulunmaya başladı. Kendimi kötü hissettim.

Aşırı tutucu insanlara şüpheyle bakıyorum açıkçası. Ama yanında altı yaşlarında küçücük kızı olan yalnız bir kadındı o. Onun orada yalnız bir anne olduğu ve birbirimize karşı bu kadar hoşgörüsüz bir toplum olduğumuz aklımdan bir türlü çıkmıyor. Oradaki herkes adına kendisinden özür diliyorum.

n RUMUZ: ÖZÜR

Sevgili oğlum evet haklısın hoşgörüsüz olduk. Dinin siyasete karıştırılması insanların şeriat endişesi yaşaması her iki kesimi de tepkili hale getirdi... Oruç tutmuyor diye dayak atılan bıçaklanan kişilerin haberlerini okumuyor muyuz? Eskiden böyle miydik biz?

Bizi yıllardır başka şekilde çökertemeyenler insanlarımızı böyle cephelere ayırıp kardeşi kardeşe düşman ederek çökertmeyi planlıyorlar. Bunda da giderek başarılı olmaktalar ne yazık ki... Allah sonumuzu hayretsin!