Olbers Paradoksu

Alman filozof Heinrich Olbers'in 1823 yılında kaleme aldığı makalesinde öne sürülen aaadir. Olbers bu makalesinde

sonsuz statik bir evrende her çizgisel bakış doğrultusunun eninde sonunda bir yıldızın yüzeyinde sonlanacağını çıkarsamaktadır. Ohalde sonsuz statik bir evren varsayımıyla gece gökyüzüne bakan herhangi bir gözlemci

gökyüzündeki her noktayı bir yıldız kadar parlak görmek zorundadır. Ama gerçekte böyle değildir. Olbers bu paradoksal durumun

sonsuz statik bir evren varsayımından kaynaklandığını

bu varsayımın hatalı bir varsayım olduğunu ileri sürmüştür.
Bu paradoksun bir çıkışı olarak uzak yıldızlardan gelen ışığın

evrendeki toz halindeki madde tarafından soğurulduğunu

gözlemciye ulaşamadığını öne sürmek olabilir. Oysa Olbers

sonsuzdan beri varolan bir evren varsayımında bu maddenin de giderek ısınacağını ve bir yıldız yüzeyi gibi ışıldayacağını ileri sürmektedir. Demek ki evren

sonsuzdan beri var değildir.
Evren

sonlu bir geçmişte varolmuş olmalıdır. Böylece uzak yıldızların ışıkları bize henüz ulaşmamıştır ve aradaki madde henüz yıldız kadar ışık saçacak ölçüde ısınmamıştır.