Aşk Çiçeği
Bir gün tutar bir caneriği çiçeğini sunar bahara. Bür tutam serinlik bir yürekte buğulanan sıcaklık . Ve konar gözlere bir öpücük gibi kuşların bahar sevinci. Okşar bir annenin parmakları gibi usulca saçlarımızı seher yeli. Bir tutam gün ışığı dolar içimize bir tutam sevinç çığlığı.

Ne zaman bahar gelse sevinci yaşar kırlar dağlar ovalar denizler dağlı çocuklar umudu kucaklar bir yanımızda; bir yanımız da kuşlar ağaçlar çiçekler kelebekler cerenler sevinci yaşar. Aydınlık gelir dört bir tarafa gürül gürül akar dereler. Bir dağ pınarı gibi hayat kaynar kanımızda yüreğimizde tomurcuk tomurcuk aşk fışkırır. Alıp götürür duygularımızı dağların ötesine serin serin esen rüzgarlar...

Bu dağların sevda türküsüsün sen denizlerin mavisi bulutların beyazı. Ne zaman bahar gelse yağmur yağmur çiçek açar sesin gökyüzünde. Ben sonbaharın yorgun yanık türküsüyüm oysa sarıya çalar rengim rüzgarlar estikçe savurur yapraklarımı uzak diyarlara. Sen gülüşünde baharın ilk sevincini gözlerinde göğün uçuk mavisini taşıyorsun. Yaşamak bir su gibi berrak yüzünün aydınlığında bir köy türküsü gibi hilesiz ve içli.

Ben seni ozanca sevdim türkübakışlım sular gibi temiz bir rüzgar gülü gibi hilesiz. Mehtabın güzelliği yıldızların ışıltısısın sen karlı dağlarda rüzğarların soluğu güneşin dostluğusun. Umut aşk ve alın terisin akalınlarda. Toprağa ekilen tohum bahara söylenen türküdür dilin. Ceylan gözlerin sevinci dudakların ıslığısın türkülü ırmaklarda.

Acılar içinde de olsa yaşamı çılgınca sevdim. Çılgınca sevdim dağları denizleri kuşları ormanları umudu sevinci güneşi çocukları. En çok da seni sevdim aşkçiçeğim.

Kar türküleri kederlidir gülüm kar türküleri acılı. Gidersen kar yağar istasyonlara Bir gülü büyütmek kadar zor ve güzel seni düşlemek dağların ötesinde. Seni dağlı bir çiçek gibi göğsümüm üstünde namusumun akında taşıdım hep.
Bu sevdayı alıp gitme benden alıp gitme buralardan gözleri türkülü kuşum . İçimdeki baharı öldürüp gitme. Kimsiz kimsesiz kalır yüreğim. Körpe bir dal gibi koparma sevinçlerimi yüreğimden.
Gitme
figan düşer denizlere sular çekilir
yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime
bir rüzgar hıçkırır tenhada bir dal kırılır
boynunu büker sabah kervanları kelebekler ölür

gitme
bir yıldız küser göğüne içini çeker bir çocuk
şaşırır yönünü rüzgarlar
bütün pınarların suyu çekilir
solar nazlı çiçekleri kalbimin üzülürüm

gitme
öksüz kalır içimdeki imge dağları
saçlarını öpen seher yeli çoban yıldızı
bir daha turnalar geçmez bülbüller ötmez
çiçekler açmaz bahçemde ah be gülüm

gitme
içimdeki bütün vagonlar devrilir
bir kar yağar istasyonlara üşürüm

gitme
bütün ormanlar ateşe verilir
kuşlarda gider bu kent de ölürüm

gitme kal
menevşeler açsın dağlarda
sevince dönüşsün gökyüzü
iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm
yokluğuna alışamam yokluğun ölüm Linkleri Üyelerimiz Görebilir. UslanmaM Üyeliği İçin Tıklayın