Sedef Çiçeği

Mahkeme salonunda aaaaen yaslarindaki yasli çiftin durumu içler acisiydi.Adam inatçi bakislarla suskun ninenin aglamaktan iyice çukurlaşmış gözlerini ve bıkkın bakışlarını süzüyordu.

Hakim tok sesiyle yasli kadına:

"Anlat teyze neden boşanmak istiyorsun?"

Yasli kadın derin bir nefes çektikten sonra bas örtüsüyle ağzını aralayıp kısılmış sesiyle konuşmaya başladı.

"Bu herif yetti gayri 50 yıldır bezdirdi hayattan..."

Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu mahkeme salonunda... Sessizlik bu tür haberleri her gün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu. Kim bilir nasıl bir manşet atacaklardı yasanmış 50 yılın ardından? Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı... Kadın neler diyecekti ? Herkes onu dinliyordu. Yasli kadının gözleri doldu ve devam etti:

"Bizim bir sedef çiçeği vardı çok sevdiğim... O bilmez... 50 yıl önceydi.. O çiçeği bana verdiği çiçekler arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı onları yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı.O zaman adak adadım. Her gece güneş açmadan önce bir tas suyla sulayacağım onu diye... İyi gelirmiş derlerdi. 50 yıl oldu bu herif bir gece kalkıp bir kerede bu çiçeği ben sulayayım demedi. Taam ki geçen geceye kadar...O gece takatim kesilmiş uyuyakalmışım... Ben böyle bir adamla 50 yıl geçirdim. Hayatimi umudumu herselimi verdim. Ondan hiçbirsek görmedim. Bir kerecik olsun benim bildiğim görevlerden birisini yapmasını bekledim.Onsuz daha iyiyim yemin ederim."

Hakim yasli adama dönerek;

"Diyeceğin birsek var mi baba?" dedi.

Yasli adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye o ana kadar suçlanmış olmanın utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle hakime yöneldi.

Tane konuştu:

"Askerliğimi Reisicumhur köşkünde bahçıvan olarak yaptım. O bahçenin görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime'mi de orada tanıdım. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. İlk evlendiğimiz günlerin birinde boyun ağrısı nedeniyle onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertleşir kötüleşir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansın gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafım gedmedi... O günlerde tesadüf bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona: "Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandırdım ve onu seyrettim. O sevdiğim kadını yavrusu bildiği çiçekleri sularken seyrettim. Her gece o çiçek ben oldum sanki..." dedi adam. O yastaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... "Her gece o yattıktan sonra uyandım. Saksıdaki suyu boşalttım. Sedef gece sulanmayı sevmez hakim bey... Geçen gece de... Yaslılık... Ben de uyanamadım. Uyandıramadım... Çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi. Suçlandım...Sesimi çıkartamadım..."

O anda gazeteciler dahil mahkeme salonundaki herkes ağlıyordu...

"Sevgide cömert ama sevdiklerimizi kırmada oldukça cimri olalım"

bu hikayeyi daha önceden biliyordum. ama 500 sefer okusam aynu duygularla okurum.
tşk paylaşım için.

Teşekkürler fakat tekrar

Linkleri Üyelerimiz Görebilir. UslanmaM Üyeliği İçin Tıklayın