golgemSİN

ASKERDEN SILAYA MEKTUP

Tunceli'de vatani görevini yapan ayrıca arkadaşları arasında vukuaat Onur diye tanınan Jandarma Komando Çavuş Onur Tekin'in tek dilegi vatani görevini yapıp sevdiklerine kavuşmak.

ONUR Arkadaşımız diyor kiBizler ezildiksüründükgeçit vermeyen daglara tırmandık ama başımızı öne egmedik.Aglarken gülmeyiseverken ayrı kalmayıyaşarkende ölmeyi ögrendik.Siz hiç bilirmisiniz kiçatlak dudaklarla tuz yemesinikayaların üzerine birikmiş yagmur suyunun tadını ? başımızın üzerinden geçen kurşun barut kokusunuvurulan arkadaşının çığlık sesiyle yüreginin parça parça olmasını.Soguk ve karanlık geceler de karlar altında nöbet tutarken ellerinin hissetmediğini.Of anam of işte burası böyle bir yer.Bizler çoktan unuttuk sarışın kızların mavi gözlerinibizler bilmesekte zengin çocukları gibi parke taşlar üzerinde dans etmesini.Elbette biliriz bir elinde silah bir elinde pimi çekilmiş el bombasısırtında agır çantayla ayaz geceler de daga tırmanmasını.Biz şafagımızı Kalem ile kagıda değil barut ile yüreğimize yazdık.Biz ölümü göze almış komandolarız.Bizim düğünümüz daglarda olacakdamatlıgımız ya beyaz bir kefen yada kara toprak olacaktır.Suyumuz kan yemegimiz yılanyaşamak için öldürmeye mahkum olan komandolarız.Evimiz daglar eğlencemiz çatışmalardır.Bizler gökteki şimşek yerdeki sel gibiyiz.Kartal gibi süzülen yılan gibi sürünen ölmeden ölen komandolarız.Burası acıların ve hasretin en yüksek mertebeye ulaştıgı bizler için özgürlüğün kısıtlandıgımermilerin konuştugu ıssız gecelerde daglarda nöbet tutanların mekanıdır.Burası ne bir han nede hamam ne cennet ne cehennem nede harikalar diyarıburası kartalların bile yuva yapmaya korktugu güllerin yerine kan ve barutun koktuguağaçların yerinede militanların yetiştiği bir bölgedir.TUNCELİ terörünün bize attıgı kurşunlar bizi yıldırmıyor tam aksine bu güzel vatanın verdiği bu sevgi dahada hırçınlaştırıyor.Benim üzerinde yaşadıgım bu topraklarda zerre kadar korkum yok tek korkum unutulmak. Ölmek unutmak değil unutulmaktır asıul ölmek unutmayın kiKomandolar vurulunca değil unutulunca ölmesin.

Arkadaşlar ben bu yazıyı okudugumda çok etkilendim.Şu an hepimizinde askerde olan oğlu kardeşi yiğeniarkadaşı sevdiği veya eşi var onlar bizim canımız canlarımız. Bizler evlerimizde sıcacık yuvalarımızda onların bu çabalarını hak ediyormuyuz acaba ? Lütfen onlara daha fazla deger verelim ve sahip çıkalım.Bu yazıyı AKRABAMIN 'ın nezdinde şu an vatani görevini yapmakta olan tüm Mehmetçiklerimize hediye ediyor hepsine hayırlı teskereler diliyorum.
SEVGİLERİMLE