|
|
 
|
||||||
| Ukala Adam Bütün Ukalalaar Buraya Toplandık. Ukalalık Etmenin Tam Zamanı. |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
03-31-2008, 07:25 PM
|
#1 (permalink) |
|
! KaN DaMLıYoR YüReĞiMe !
 
|
Rüyaların en siyahı...
Giderek daha az
Unutur gibi seviyordum azala azala Aramızdaki uzaklığın karanlığında Geceler kısalıp gündüzler uzuyordu Öyle olunca daha az seviyordum seni Kendini iyileştiren bir yara gibiydi Daha az ve zamanla... Sen geceyi tutuyordun ben nöbeti Uzak dağ kışlalarında Görmüyorduk birbirimizi Ben Canım diye ararken seni Siyah Göl sanki canıma kast suyumu kesti Usul usul sis iniyordu kopmuş yollara Işığı hafif.. uykusu ağır gecelerde Üzerini örtüyordum senin.. Bir çığ gibi büyüyordun rüyalarımda sevgilim Yıldızları daha büyüktü bazı gecelerin Nöbet kadar yalnızken öğrenecektin bunu da Yeniden ödetiyordum sanki kendime Onca aşkın öğretemediğini yıllarca Kolay değildi... Kaç acı birden imtihan etmişti beni Her şey karanlıktan daha çok siyahtı Bir tek gece vardı insanın hayatında Ömür boyu sürecek gibiydi nöbeti İyi ol... Sağ ol... Uzak ol... Ama bir daha görme beni diyordu bir ses... Kulaklarımı tıkamaya çalıştım bir daha işitmiyim diye Ağzımı var gücümle kapattım belki de ben söylüyorum diye Çok korktum sevgilim belki de bir daha hiç uyanamam diye... Ben renklerin en siyahını hak ettim mi O kadar beyaz severken seni...  Uyuma bebeğim... Uyuma bebeğim İşte burdayım Yanında  yanıbaşında Soğuk ellerindeyim Dumanlı gözlerini Neden göstermiyorsun Yumuşacık dudakların Neden ıslak değil Ellerin neden ısınmıyor Hastamısın bebeğim Sigarayı bıraktım Sevmezdin ya hani Saçımıda kestirdim Vitrinde bir kazak Beğenmiştin ya Onu da aldım sana Bak Bunlarda papatyalar Bahçeden topladım Biliyormusun bebeğim Seni seviyorum Hep seveceğim Hep aklımdasın... Bugün yine aklımdasın Tıpkı dünler gibi Hasretini çekiyorum içime Nefes nefes Sen varsın gölgemde Kopamıyorum senden Gece çöküyor Ama sen bir yakamozsun Gözlerimin içinde Kapatsamda görüyorum Kapatmasamda Uyuyamıyorum Sen varken başucumda Dokunamıyorum Eriyorsun avucumda Fısıldıyorsun İmkansızı kulağıma Oysa ben Yıllardır bağırıyorum Ama anlamıyorsun Bak yine bağırıyorum SENİ SEVİYORUM İntihar Bir mart akşamı Yine odamın içinde sensizliğin O hiç bir tabibin ilaç bulamayacağı Sancılarını duyuyorum Artık dizginleyemediğim duygularımı salıveriyorum Gözpınarlarımdan halının üzerine Yağmur tıklıyor penceremi Ay güneşinde görevini üstlenmiş gibi Bütün gücünü kullanarak aydınlatıyor her yanı Dumanlı dağları dumansız Çağlayan denizi durgun Cansız doğayı canlı göstermeye çalışıyor Güneşse hiç doğmuyor nedense Hiç yeni bir gün olmuyor buralarda Ben hala bırakıpta gittiğin günü yaşıyorum Derken sancılarım büyük bir hızla artıyor Bedenim alev alev yanıyor Sıtmalı bir çocuk gibi kıvranıyorum yerde İdama mahkum edilmiş suçsuzun döktüğü Ecel terlerini döküyorum Ve tatlı iki çift sözünün bile sona erdireceği Dayanılmaz sancılarımı Can damarımdan akan kanla sona erdiriyorum Artık bıraktığın yerde cansız bir beden var diye Gelmemezlik etme sakın Çünkü sana sen dolu bir kalp Ve geldiğini görünceye kadar kurumayacak Olan gözpınarlarım bırakıyorum..... |
|
    
|
Normal
