Yine ağlıyor Yıldız bakışlı çocuklar Hayattan vazgeçmişcesine Sanki yılların tüm yükü üzerlerinde...

Emek vereceksin yarınların için

Alın terin ile varacaksın ulaşmak istediğin yere

Haksızlığa boyun eğmeyip

Dört elle sarılacaksın emeğine

Okuyacaksın...

İnsanı insanlığı öğreneceksin
Bileceksin seni beni...ve geçmişini...

ya sen ne olacaksın çocuk?
-astronot olacağım...
-niçin?
Cevap manidardır oldukça;
-yıldızlara ulaşacağım...
-ne olacak yıldızlara ulaşınca?
-en parlaklarını toplayıp anneme vereceğim...

Kapatalım pencereyi
Parçalanmış bedenleri
Yokluklarıyıkıntıla rı
Yıkıntılar arasından sızan gözyaşlarını
Umarsızca eğlenebilen parazitleri
Görmeye dayanamıyorum anne...

Bakmayın güldüklerine onların...


Fotoğrafı çeken abileri söylemiş


Gülün diye...

ahh çocuk sen mavilerde bir geleceksin
Sen adın gibi hırçın... Adın gibi sonsuzsun...

Onlar korkulu gözlerinin ardında birsürü söz biriktirmiş söz haklarının gelmesini hala bekliyorlar...

Doğuda çocuk olmak batıdaki orta halli bir adamdan daha ızdıraplıdır.