|
|
 
|
||||||
| Ukala Adam Bütün Ukalalaar Buraya Toplandık. Ukalalık Etmenin Tam Zamanı. |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
11-07-2007, 09:47 AM
|
#1 (permalink) |
|
Mareşal
  
|
Ben Senin Bir Yerlerde Unuttuğunum...
Unuttuğun yerde terk ettiğin  yanakları ıslakkalbi yanık bıraktığın adamım.Anımsarsın belki.Tahmin de edersin;yokluğunda canından bir hayli geçenkimsenin umutsuz vakadan bile saymadığıvarlığını bildiği için hala nefes alabiliyor olan adamım ben.Yüreğinden ağlamasını öğrettiğin ilk öğrencinim ben.Merhaba sana.Aferin sana.Gönlümden sökemediğim aşkının hayatta tuttuğu yüreğimden kucak dolusu sevgiler sana.Bil diye söyleyeceklerim var sana.Hala boyun eğmedim.Hala ve en büyük inadımla devam ediyorum sana olan sevdama.Bir yerlerde unuttuğun adam ısrarla inat ediyor sana yaşamaya.Oku.Çünkü yazılanların her biri sana; Sayfalarca şiirler yazar şarkılar söylergeceler boyu aşkımı haykırırdım sana.Komikti dimi...Bana ayrılığı ilk olarakseni heyecanlabüyük meraklar içerisinde arayışlarıma yanıtsız kalarak başladın anlatmaya.O zamanlar tembel bir öğrencindim.Anlamıyoranlamamakla ısrar ediyordum değil mi? Önceleri geceler boyu yansıttığın sonralarda sana bir türlü benzetemediğim o melek halinin hep yanı başımda olacağına öylesine inandırmıştın ki.Geç fark ettim. Amacınkaderimi varlığına hapsetmekmiş.Olmazlığın sadece beni ezecekmiş.Ruhumutüm hayati fonksiyonlarımı yerle bir edecekmiş.Sense umursamayacakmışsın. Biliyordum.Senin için olmamı istediğin tüm zamanlar sadece senin içindi.Er ya da geç bir gün önemsemeyecektin.Unuttuğun yerde bırakacaktın beni. Bıraktın da... Ama inat ettim.Vazgeçmedim.Sadece tüm çektiğim acılara rağmen hep şunu düşündüm hep şunu merak ettim; “Acaba..” dedim. “Acaba bir nebze olsun bu halimi umursuyor mudur?” Hatırlar mısın? “Ben çoktan büyüdüm” derdin.Koskoca bir kadın demek isterdim sana ama sen hep küçük bir kız gibiydin.Sanki bıraksam parktaki salıncağa koşacak kaydıraktan kayacakbir köşede evcilik oynayacakip atlayacak$eksek oynayacakpamuk şekeri isterim diye tutturacak sonra da üzerini batıracak küçücük bir çocuk gibiydin.Ben sanki elinde tuttuğun uçan balonundum.Bir ara bir pamuk şekeri sevdası yüzünden parmaklarının arasından kayıp gittim. Gökyüzüne doğru süzülürken hep sana baktım.Ben hep seni gördüm ama sen hep pamuk şekerinin peşinden koştun.Bir gün ben geri döndüm.Ama sen beni tanımadın.Çünkü artık ne sen uçan balon istiyordun ne de ben avuçlarını.Sadece seni görmek istedim.Sadece görüp“o pamuk şekeri eriyince ne yaptın?” diye sormak için.“Elinde geriye ne kaldı?” diyebilmek için. Kızgınım sana içten içe.Yıllar geçti.Çok yoruldum.Ne kızgınlığım geçti ne de kırgınlığım.Sayende hayallerimden bile oldum.Geçenlerde bir bir geldiler aklıma.İçerisinde eksikliğin olduğu için hepsini reddettim hepsini geri gönderdim.Lambaları yanmayan sokaklarınçökmüş kaldırımlarında kaldım.Beni kimse görmüyor artık.Kendimi en tenha köşelere gizledim. Unuttuğunu bildiğim halde sana yazıyorum.Ve merak ediyorum;böylesi taparcasına sunulmuş bir aşka; Hangi devasa yürekle sırt çevirebildin? Çözemiyorum !!! |
|
    
|
Normal
