![]() |
|
|
#1 (permalink) |
|
Super Moderator
![]() |
Aşk büyüdükçe denizimiz de büyüdü!Her yanımızdan alabildiğine uzanan mavilikte
gidilecek ne çok yer vardı.Berrak suları içinde kayboluyordu bakışlarımız.Denizdi maviydi.Çok büyüdü.Onun büyüklüğünde küçücük kaldı gemimiz bir mendil hüznünde savruldu yelkenimiz.Rüzgarsa eğilip büküldü dalgaların arasında.Gitmeye vesaitimiz yoktu kalmaya yerimiz.Ne yön verecek rüzgar ne de koynuna alacak yelken.Denizdi ve biz aşkta denize aldandık. Aşk büyükdükçe gemimiz de büyüdü.Koca bir güvertede çocuklar gibi koşabilirdik.Kulaklarımızı yatırırıdık dalgaların sesine ve martılarla konuşurduk delice...Gemi büyüdükçe suyu çekildi denizimizin.Gidecek yerimiz vardı da bize yol verecek denizimiz çöl zenginliğinde takıldı ayaklarımıza Yelkenimiz yırtıldı; kırıldı rüzgarın küskünlüğüne ve kayboldu.Evet rüzgarda küskünlük martılarda hazin bir çığlık...Oysa büyüyen aşkımızdı.Büyüyen gemimizdi.Gemiydi bizimdi...Gitmek istemiştik sadece sadece gitmek... Aşk büyüdükçe büyüdü yelkenimiz.Göğü kaplıyordu sanki.Sanki gökkuşağıydı rengi.Sığınırdık yağmurda sarılırdık fırtınada ya da saklanırdık her yakalanma korkumuzda.Hiç yok gibiydi denizimiz küçücük kaldı gemimiz hissedilmedi bile rüzgarımız.Koca bir yelken üstümüze kapandı.Ellerimizi tuttuk önce oysa duyulmuyordu sesimiz.Sonra ellerimiz ayrıldı.Sonra sesimiz yaraların altından kanarcasına geldi.Bir yakarış bir haykırış...Yelkendi...Gökkuşağı renginde bir yelkenden bize gökyüzünde yer açmasını istemiştik.Açtı ve birbirimizi gökyüzünde kaybettik. Aşk büyüdükçe rüzgarımızdı büyüyen.Delileşti serserileşti.Hoyratlığına dağlar dayanmazdı ve en çok denizler kanardı.Gemimiz önüne canını sererdi yelkenimiz koynunu açardı.Rüzgardı sevdiğim gibi.Saçlarına ve tenine dokunan tatlı esintiydi sesim gibi...Fırtınaya döndü kasırgalarda yitti.Ne deniz kaldı ne gemi ne yelken...Sonra ben de kalmadım.Sen ise gittin;içimin yamacından uzağımın boranlı bir ovasına.Rüzgardı sevdiğim gibi.Sevgilim gibi... Büyümenin ve küçük kalmanın dengesiz zıtlığında her şey hep yarım mı kalacak?Tam buldum derken en güvendiğimizin bıçağı denizimizi yarıp gemimizi mi batıracak? Usta ona "susmayı iyi bilirim" dedim.Önce sustu sonra "en iyi susmayı bildiğini en iyi ben bilirim" dedi ve giden olmayı seçti.Şimdi söyle;bu denizin dibinde bu geminin kırık-dökük güvertesinde bu yırtık yelkenle bu yönsüz rüzgarın içinde bu aşk nereye gidiyor usta? KAHRAMAN TAZEOGLU |
|
|