1957'de Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun oluşturulmasıyla başlayan birleşik bir Avrupa rüyası 2004 yılında birliğin genişleme sürecinde 25 üyeye ulaşmasıyla sürüyor.



1957 Belçika Fransa Almanya İtalya Lüksemburg ve Hollanda "Roma Anlaşması'nı imzaladı ve Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu oluşturdu.

1963 Türkiye'yle Ortaklık Anlaşması imzalandı.

1973 Danimarka İrlanda Cumhuriyeti ve Birleşik Krallık Avrupa Topluluğu'na katıldı

1981 Yunanistan Avrupa Topluluğu'na katıldı

1987 Türkiye Avrupa Topluluğu'na katılım başvurusu yaptı.

1989 Berlin Duvarı yıkıldı. Avrupa Topluluğu Polonya ve Macaristan'ın demokrasiye geçiş sürecine yardımcı olmak üzere PHARE programını oluşturdu.

1990 Kıbrıs ve Malta Avrupa Topluluğu'na katılım başvurusu yaptı.



1991 Macaristan ve Polonya'yla ilk Avrupa Anlaşmaları imzalandı. Diğer sekiz Orta Avrupa ülkesiyle de benzer anlaşmalar imzalanacak. Slovenya Yugoslavya'dan bağımsızlığını ilan etti. Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla Estonya Letonya ve Litvanya bağımsızlıklarını ilan ettiler.

Maastricht Anlaşması'yla Avrupa Birliği oluşturuldu.

1993 Kopenhag'da düzenlenen Avrupa Birliği Zirvesi'nde aday ülkelerin Birliğe üyelikleri için gerekli kriterler belirlendi.

"Kopenhag Kriterleri" Birlik içinde demokrasiyi hukukun üstünlüğünü insan haklarını azınlıkların saygı görmesini ve korunmasını işleyen bir pazar ekonomisinin sürekliliğini ve rekabetle başa çıkabilmesini ayrıca üyeliğin gerektirdiği siyasî ekonomik ve malî şartlara bağlı kalınmasını garanti altına almayı amaçlayan düzenlemelerden oluşuyor.

1994 Macaristan ve Polonya Avrupa Birliği'ne üyelik başvurusu yaptı. Avrupa Konseyi Essen'de üyelik öncesi stratejileri belirledi.

1995 Avusturya Finlandiya İsveç Avrupa Birliği üyesi oldu. Romanya Slovakya Letonya Estonya Litvanya ve Bulgaristan Avrupa Birliği'ne üyelik başvurusu yaptı.

Cannes'da yapılan Avrupa Birliği Zirvesi'nde PHARE programı için ayrılan bütçenin 1995-1999 yılları için €69 milyar olması kararlaştırıldı. Madrid'deki zirvede ise üyelik kriterlerine aday ülkelerin yönetim yapılarında gerekli değişikliklerin yapılması ve gerekli yasama ve yargı değişiklikleriyle Avrupa yasalarının entegrasyonu eklendi.

1996 Çek Cumhuriyeti ve Slovenya Avrupa Birliği'ne üyelik başvurusu yaptı.

1997 Avrupa Komisyonu Birliğin genişleme sürecinin yaratacağı etki ve genişleme için gerekli bütçeyi kabul etti.

Aday ülkelerle ilgili hazırlanan ilerleme raporları ışığında Komisyon Çek Cumhuriyeti Estonya Macaristan Polonya ve Kıbrıs'la üyelik görüşmelerinin başlamasını önerdi.

Avrupa Birliği kurumlarının genişleme sürecini de dikkate alarak daha verimli çalışmasını amaçlayan Amsterdam Anlaşması sonuçlandırıldı. Lüksemburg'da düzenlenen zirvede genişleme sürecinin başlaması kararlaştırıldı ve Avrupa Komisyonu'nun önerileri benimsendi. Ancak Türkiye'nin adaylık başvurusu reddedildi.

Genişleme süreci

1998 On Orta Avrupa ülkesi ve Kıbrıs'ın adaylık süreci başlatıldı. Çek Cumhuriyeti Estonya Macaristan Polonya ve Kıbrıs'ın üyelik görüşmeleri başladı. Malta Avrupa Birliği adaylığını yeniledi.

1999 Berlin'de toplanan Avrupa Birliği Zirvesi orta Avrupa ülkelerine verilen üyelik öncesi yardımların 2000 yılından itibaren iki katına çıkarılmasını kararlaştırdı. Böylece bu miktar 2006 yılına kadar yılda € 312 milyar olarak belirlendi. Ayrıca 2004 yılından itibaren yeni üyeler için kullanılacak fonlar bu miktardan ayrı tutuldu. Helsinki Zirvesi'nde Bulgaristan Letonya Litvanya Malta Romanya ve Slovakya'yla üyelik görüşmelerine geçilmesi kararlaştırıldı ve Türkiye'nin adaylığı onaylandı.

2000 Diğer altı aday ülaaale üyelik görüşmeleri başladı. Yaşanan görüş ayrılıklarına rağmen Avrupa Birliği kurumlarını sayısı iki katına çıkan üyelere hazırlamak amacıyla düzenlenen Nice Anlaşması sonuçlandırıldı. Pekçok alanda veto uygulaması çoğunluk oyu esasıyla değiştirildi.

Avrupa Komisyonu'nda her üye ülkenin tek bir Komisyon üyesiyle temsil edilmesi ve Avrupa Parlamentosu'nun sandalye sayısının 740'a çıkarılması kararlaştırıldı. Bakanlar Kurulu'ndaki oy dağılımı Türkiye dışında şimdiki ve gelecekteki aday ülkeler dikkate alınarak yeniden belirlendi.

Avrupa Birliği liderleri genişleme süreci için kesin bir takvim belirlemedi ancak umutlar en hazırlıklı adayların 2004 yılı Haziran ayında yapılacak Avrupa seçimlerine ve aynı yıl yapılacak Avrupa Birliği kurumları üye ülkeler ve bölgeler arasındaki güç dağılımını belirlemeyi amaçlayan hükümetlerarası konferansa kadar bu süreci tamamlaması yönünde.

2001 Haziran ayında İsveç'in Göteburg kentinde biraraya gelen Avrupa Birliği liderleri genişleme sürecinin geri dönüşü olmadığını açıkladı. Aralık ayında Laeken'deki zirvede 2004 yılına kadar Birliğe üyeliğe hazır olacak 10 ülkenin adı açıklandı. Bunlar: Kıbrıs Estonya Macaristan Letonya Litvanya Malta Polonya Slovakya Çek Cumhuriyeti ve Slovenya.




2002 1 Ocak 2002'de Avrupa tek para birimi Euro tedavüle girdi.

Avrupa Komisyonu yeni üye olacak ülkelere üyeliklerinin ilk üç yılı için verilecek destekle ilgili €40 milyar tutarında bir malî yardım paketi önerdi. Buna göre çiftçiler başlangıçta doğrudan yapılan yardımların sadece üçte birini alabilecekler ve bu destek on yıl içinde diğer üye ülkelerle eşit seviyeye yükseltilecek.

2004 1 Mayıs 2004'te Avrupa Birliği 10 yeni ülaaai üyeliğe kabul etti. AB tarihinin en büyük genişleme hamlesi ardından birliğin üye sayısı 25'e yükseldi.

2004 29 Ekim 2004'te Avrupa Birliği liderleri birliğin ilk anayasasını imzaladılar.

2004 17 Aralık'ta Brüksel'de toplanan AB liderler zirvesi Türkiye'ye müzakerelere 3 Ekim'de başlanmasını kararlaştırdı.

2005 Türkiye temmuz ayı sonunda gümrük birliği anlaşmasını 10 yeni AB üyesini de kapsayacak şekilde genişleten protokolü imzaladı. Ancak yayımladığı deklarasyonda imzanın Kıbrıs'ın tanınması anlamına gelmediğini vurguladı.

21 Eylül'de de AB bir karşı deklarasyon yayımlayarak Türkiye'nin anlaşmayı tam olarak ve herhangi bir üyeye ayrım yapmaksızın uygulaması uyarısında bulundu.