Sözlü Kültür Ürünleri
İnsanlar arasındaki ilişkilere değişik açılardan bakan dil ile kültür olaylarının kesiştikleri en verimli kavşak

sözlü kültür ürünlerinin ortaya çıktığı alanlardır. Bu genellikle "halk edebiyatı" adını alır ve içinde çeşitli anlatı türlerini barındırır.
Folklorumuzun bir dalı olan halk edebiyatı içindeki ürünlerin genellikle yaratıcısı

sahibi belli değildir. Bu ürün vaktiyle herhangi biri tarafından söylenmiş veya ilk kez uygulanmışsa da

zamanla bu kişinin adı-sanı unutulmuştur. Halk bu ürünü dilden dile

kulaktan kulağa yüzlerce yıl aktarmış

aslına sadık kalarak atasındananasından dinlediği gibi kendi çocuklarına da bu mirası devretmiştir. Ata sözleri

fıkralar

hikâyeler

masallar

bilmeceler

efsaneler düz yazı örnekleri olarak halk edebiyatında yer alırken; mâniler

türküler

destanlar manzum örnekler olarak kendilerini koruyagelmişlerdir.
Halk edebiyatının başka bir kolu da ilk söyleyeni belli olan edebî ürünlerdir. Genellikle "âşık" adı verilen kişiler tarafından dile getirildikleri için

bunlarla ilgili dala "âşık edebiyatı" veya "halk şiiri" de denmektedir. Bu daldaki eserleri diğer türlerden ayırmak için diğerlerine de "anonim halk şiiri" adı verilmektedir.
Her iki dalda da ilk kez ortaya konup

dile getirilen edebî ürün

dilden dile geçerken birtakım yeni eklemelerle

farklı motiflerle zenginleştirilir. Bazen de içindeki kelime

yer ve kişi adları çıkarılır veya değiştirilir. Zamanla ve yöreye bağlı olarak bu tür değişiklikler

o edebî ürünün değişik coğrafyalarda farklı anlatıları biçiminde karşımıza çıkar. Varyant adıyla bilinen dil ve kültür zenginliği

o edebî ürüne kattığı renkleri de ortaya koymaktadır. Dolayısıyla bir edebî ürünü

değişik bölgelerde farklı metinler olarak buluruz.