![]() |
|
|
#1 (permalink) |
|
Moderator
![]() |
süslü kelimelere hiç gerek kalmadı. hayatı anlarken yada anlatırken onu süslemenin bir anlamı olmadığını ben; hüzünlere allı pullu gelin gönderilirken öğrendim. birde insanların makyajsız yüzlerini gördüğümde...
bir gün daha kendini intahar edecek saatler sonra avuçlarımda. herşey değişiyor hatta ben bile. herşey bir bir eksiliyor defterimden.bile bile ellerimden çekip gide gide. birazdan bir gün daha gidecek yine derin yaralarının izini canımın taa içine çize çize. 'Çocuk olmak' dedim içimden henüz yaşlandığımı bile görmemişken yolda serseri mayın gibi dolanırken oturduğum yerde bir çocuk gelmişti yanıma anneside vardı. bir an düştü o düşerken benim içim parçalandı ya. dizini kanattığını sandı. feryatlar kopardı bana bakan gözlerinde oysa bilemedi yıllar sonra o düşmenin tadını arayacağını bilmesinide istemedim her düştüğünde elinen tutan birinin olmayacağını.Sustum öylece! yine yarama dokundu birşeyler..yine kana kana ağladım sustuklarımın üzerine.her düştüğünde dizlerin değil! yüreklerin kanadığını büyürken öğrendim de ben.. çokmu erken tükendim diyorum.. yada çok mu erken tüketildim? kar saydığım zarar hesabına yazıldı her seferinde..çırpındıkça batılan her nereyse işte! mazur görün! yok edilecek bir ben daha kalmadı elimizde.affınıza sığınmaktan yoruldum her kelimenin başlangıçında. her adımın uysallığında meğer nefretler yapışmış tabanlarımda ki çiziklere. meğer öfkeler birikmiş dudaklarımda özür dilenen her cümlenin bitiminde. Ya birini bulun bana açıklasın! ya birini alın elimden ki hiddetimde kaybolmasın! her başlangıç bir sona gebeydi..bile bile yaşadık bile bile yaşlandık. elimizden akıp gitti zaman bir tek yaşanmışlıkları bırakıverdi ardında. 'hatırlar hatıralar!' bak gör ki ne ala. Herşeyde bir hayır vardı. şürhesiz ki o hayırlar hakedenlerin yanında hep yerini aldı..bizler ne cennetin çocukları olabildik ne cehennemin! ne yaşamaktı 'yaşamak' ne de ölmekti ölmek bildiğimiz 'ölememek!' söyleyin şimdi! eski beni nerenize sakladınız? nerede unuttunuzda ardınıza bile dönüp bakmadınız? göbek bağından kestiğiniz hayatımı toprakların altına uğur getirir diye gömerken söyleyin bana! şimdi beni hangi toprakta yıkayacaksınız? Sığındığım dünyaya sığmıyorum! olabildiğince genişliyor zaman! genişledikçe kara deliklere çekiliyorum! bilimsel olarak kanıtlanır mı bilmem! acıları bana kanıtladığınızı bilirim sadece ben! ve yaşarken öldürülmeyi öğrendim 'Hayat' dediklerinizden. hadi şimdi herşeyinizi alın ve gidin! Bende alınacak bir tek ben kalmadı! ama siz yinede zahmet etmeyin! Yine ben gidiyorum gidilecek olan herşeyden! elime tutuşturduğunuz aşk hikayelerinizide unutmayın! canımı acıtıyorda hala dokunurken. Gözlerinizde ki o acıma duygusuna da hiç gerek yok! üzüldüğünüz götürdükleriniz değil! götüremedikleriniz olsun! Birgün onu kendi ellerimle size sunacağım! Ellerimden tutmayan herşeye ve herkese sözüm olsun! teşekkürler HAYAT! elini ardına koymadığın için! |
|
|
| Etiketler |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | UslanmaM | Cevaplar | Son Mesaj |
| Teşekkürler... | CaRT3L | Elveda Rumeli | 1 | 04-01-2008 05:19 PM |
| teşekkürler | hannibalking44 | Yeni Üyeler Hoşgeldiniz | 0 | 03-29-2008 11:37 AM |
| Teşekkürler Anne... | GaMzeLi | Ukala Adam | 2 | 03-11-2008 05:01 PM |
| TeŞeKKüRLeR... | PıNaR | Deneme Odası | 14 | 01-08-2008 05:09 PM |
