![]() |
|
|
#1 (permalink) |
|
Super Moderator
![]() |
Kendi kendime var oldum ben hep. Hep de kendi kendime olacağım farkındaydım bunun. Yalnız geldim şu dünyaya, yalnız gideceğim; bunu değiştiremem ama keşke yalnız geçirmiyor olsam şu üç günlük hayatımı...
Bunları düşündüğüm bir anda rastladım sana. Hiç bir şey yapmadın sen kendine göre, bana göre ise her şey senin sayendeydi. "N'aptım ki?" diye çok sordun bana; "Çok şey yaptın." başladım anlatmaya. Bir kaç dakikaya sığdırmak zorundaydım hayatımı nasıl değiştirdiğini. Oysa o kadar zordu ki benim için ne ifade ettiğini anlatmak; ama mecburen bir kaç dakikada benim için ne anlam ifade ettiğini ellerim titreye titreye yazdım sana. Ne derece anladın bilmek isterdim; ama bilmemin mümkün olmadığının farkındayım. “Çok mutlu oldum sana yardım edebildiğim için.” dedin. Linkleri Üyelerimiz Görebilir. UslanmaM Üyeliği İçin Tıklayın mutluydum o an sen mutlu olduğun için. www.genckolik.net Sonrası acı vermeye başlamıştı bana. Birden çıktın hayatımdan. Ulaşamaz oldum sana. Sen istediğin için mi ulaşamıyorum sana, bilmiyorum ama bil ki bu halim seni tanımadan öncekinden daha çok acı veriyor. “Yine n’aptım ki” diyorsun belki. Belki de “Ne söylüyor bu manyak böyle” diyorsun. “İstediğini düşün fark etmez” diyebilmek isterdim ama diyemem; n’olur anla beni. Birden geldin yaşamı anladım ve şimdi birden gittin ve ben ölümü anlıyorum. Sen hep gülümse güzel kız. Hayatta hiçbir şey üzmesin seni. Ama bil ki sen çok üzdün ve üzeceksin beni. Bir gülümsemen için ölmeye hazır bekleyen bir insanın varlığından haberdar ol yeter aslında. Ve bil ki sana karşı hissettiğim şey aşk değildi. Hayatımın insanıydın ama hayatımın aşkı değil, rastlayabileceğim en iyi dost. Sen hep gülümse güzel kız… alıntı |
|
|

| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|