![]() |
|
|
#47 (permalink) |
|
<< PiSkOlOjİk DeLi >>
![]() |
Kırgın düşlerimden uzak kırgın kalbimi avutuyorum. Kimbilir kaç zaman geçti sensiz sayamadığım... Senden uzak sesinden uzak... Bir kez dokunamadığıma mı yansaydım sana yoksa sesinden uzak kaldığıma mı hangisi daha çok canımı yakıyordu... anlayamadım. Yıllardır içimdeydin belki de asırlardır... belki de doğmadan önce de biliyordum seni. Hep beklediğimdin sen ama sana bunu anlatamadım... Ben geldikçe kaçanım oldun.. içini bilmediğim yüreğini görmediğim sevdanın kekremsi tadı oldun dilimde.. bıkmadan usanmadan sevgimi anlattığım kağıtlar tükenip de kalemimin kırıldığı an da bile beni düşündüğünü umut ederek yeniden yazmaya koyulduğum adını bile koyamadığım sevdam oldun. Benim için çok şey oldun ama ben senin için hiçbir şey oldum... Kaç kopuş yaşadım bunca senedir.. Şerha şerha bölündü ruhumla birlikte kalbim. Dayandım... dayandım da bir senden kopuşuma dayanamadım.. Ama olsun be gülüm ayrılığı bile senden diye sevdim ben... Hep beni sevdiğini hayal ettim belki de sevmedin.. ama ben hep hayal ettim. Hayalin bile güzeldi bozmaya kıyamadım.. Beni kırdığın zamanlarda bu hayale sarıldım sımsıkı seni kolay affetmelerim de bu yüzdendi zaten. Gözyaşlarım akarken sessizce yanaklarımdan onları bile sevdim çünkü onlar sana aitti. Seni kaç gece döktüm gözlerimden bilmem sayamadım... Sesini hapsettim beynimin tüm hücrelerine. Özledikçe çıkarıyorum sesini. Kapatıp gözlerimi seni düşünüyorum yanımdaymışsın gibi. Hep kızdın bana belki de seni sevdiğim için nedenini anlamadığım kızgınlıklarının tümünü bana yönelttin her zaman. Bilemedin bilemedin senden bir şey istemediğimi. Bırakmadın beni seni özgürce sevemedim. Seni senden gizli sevdim. Gittin yoksun hayatımda. Artık gizlemiyorum duygularımı özgürce seviyorum seni. Gözyaşlarımı hergün avucumda biriktiriyorum sonra öpüyorum onları bir bir seni öpercesine. Gittin ve ben gitme kal benimle diyemedim sana. O kadar istekliydin ki gitmek için dur diyemedim sana içim yandı da yine de kal diyemedim umursuz bakışlım.. Ardından bakarken sessiz çığlıklarla bağırdım... duysaydın çığlıklarımı yine de gider miydin? Kulaklarını kapatabilirdin belki ya kalbini kapatabilir miydin bana? hiç bilemedim... Gitmen seni sevmemi engellemiyor anla artık. Sen yokluğunda da varlığımsın... hiç gelmeyecek olsan da bundan sonra yine de varlığım kalacaksın. Seni hep beklemiştim asırlardan bu yana... geldin varlığınla beni mutlu ettin. Şimdi gittin yokluğunla bile mutlu ediyorsun. Çünkü senden bana kalan şey o kadar güzel o kadar özel ki... Gel demiyorum sana demeyeceğim.. Gittiğin yerde mutluysan eğer bu da bana yeter. Sesinden mahrum kalmışım ne çıkar senin özleminle her gün canım daha bir yanmış ne çıkar.. Yokluğunu varlığa çevirebilmişim ya bu da bana yeter.. Gün aşık olmuş geceye Gece de yakamoz düşürmüş denize Ne gün erişebilmiş geceye ne de gece kavuşabilmiş gündüze. Birbirlerini hiç görememişler belki de.. Ama engel olmamış bu aralarındaki sevgiye.. Varlıklarını hissetmeleri bile yetmiş kendilerine Bazen gün isyan edip yakmış ortalığı Gece de özleminden tüm ışığını söndürmüş gökyüzünden İkisi de bulutlara yükleyip hüzünlerini Tüm yeryüzüne yağdırmışlar gözyaşlarını Yine de vazgeçmemiş sevdasından ikisi de Sonsuza dek birbirlerini göremeyeceklerini bilseler de.... Ben geceyim işte senin için yakamoz düşürüyorum bol bol denize. Sen benden gitsen de ben gelirim senin bensiz kıyılarına. Yokluğundan soyunup varlığını giyerim üstüme... Gelirim derin sessiz duygusuz uykularına... Benim için var olduğunu bilmek bile yeter seni hiç göremesem de...alıntı |
|
|
|
|
#48 (permalink) |
|
<< PiSkOlOjİk DeLi >>
![]() |
Kaç Kez Gittim Senden Yenilgiler yalniz yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun... Sensizliğin hiçbir türüne alışamadığımı bilirdin ama yoktun... Her zamankinden daha cok yoktun ve benim sana vurulduğumda kesilmemiş cezalara karşı nasıl savunmasız olduğumu bilirdin... Kaç Kez Gittim Senden Yine sana döndüm her defasında sana döndüm zemherilerde yere düşürülmüş bir cicek kadar çaresizdim; üşüyordum ellerin olmayınca tenimde... Yenilgiler yalnız yasanırdı ve sen her zamankinden daha cok yoktun. Kaç Kez Gittim Senden Kendimden gittim. tanımlanmamış yenilgilerimde tek bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yasayamazdım iflasını gözlerimde. İşte bu yüzden yalnızca bu yüzden kaç kez yine sana döndüm... Kendimle döndüm sen olmadın... Her yeni bulusmada biraz daha benimdin ve sen her zamankinden daha çok yoktun... Kimbilir hangi mevsimlerde unutulmus bir şarkıydı dudaklarını kanatan. yanlış basan notalarda ben hiç olmadım saklama sakın...kaç Kez Gittim Senden Kendimden gittim sonunda...Tanımlanmamış yenilgilerdi...Bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yaşayamazdım iflasını gözlerimde. Sen uzaklıklarda kendini arardın; benim yakınlıklarımsa yalnızca sanaydı. Yanlis kurulmus denklemlerde çözüm aramak yakışmazdı sana...Olmazdı sevdiğim... Her sözün ayrılık üzre fermanlandı ve sen her zamankinden daha çok yoktun... Kaç Kez Gittim Senden Yine sana dondum her defasında sana döndüm... Ellerimi eski sıcaklıgınla tutman yeterliydi bilirdin... Kaç Kez Gittim Senden Kac kez yine sana döndüm. Anlatmak yetmez sevdigim; anlamak yetmez. Birgün sensizligi sana bırakıp düşersem toprağa korkuyla uyanacaksın gecenin bilinmez bir yerinde. gözlerinde ciğ tanesi ıslaklıklar... Buz kesecek elin ayağın... Sarsılacaksın..! Bir anı sececeksin kendine; bu kez hayal olma sırası bana gelecek. Dudaklarında cok sevdigimi bildigin o sarkı: Seni Seviyorum... Git..Dedin...Gittim...İşte ...Ama Sen Her Zamankinden Daha Yoktun... |
|
|
|
|
#49 (permalink) |
|
<< PiSkOlOjİk DeLi >>
![]() |
Çık aRTık HaYaTımdan .. Ne oLur beni unuTma diYe yalvaRışlarımın yeRini şiMdi neFretim aLdı.. UnuTmak isTedikÇe akLıma geliyorsun. İsmin hafızamda öyLe biR yeR etMiş ki Her sabah senin isminle başlıyorum güne her gece unut onu diye yalvarıyorum kendime hıçkırıklara boğularak.. Kendimi yitirmişLiğim senin eserin..Gurur duy KendinLe!GülüşLerimin sebebiYken nasıL da kaTili olabildin sevinçlerimin... NasıL KıyabiLdin böYLe masum sevene ... Canımı acıtmadan gitmiyorsun aklımdan.Heran yeni bir bitişe hazırLanıyorum..Aynaya her baktığımda biRaz daha ekSildiğimi GöRüyorum. KızıYorum kendime imdat ediYorum biri beni bu hiçLikTen kurTarsın isTiyorum.. bu ben deĞiLim..YaLan söYlemeye tenezzüL edecek kadar bayağıLaşan biRini sevemem SevmemeliYim... Art arda sözler veriyorum kendime unutmaLıYım diye...'seni KaranLığa gömDüm Güneşim oLduğun günLere inat' Diyerek kendimi kanDırıyorum..BöYLe Dedikçe seviYorum sevdikÇe nefRet ediyorum senden ve gün geçtikçe uTanıyorum kendimden .Şimdi böYle basit cümleler kurduğuma bakma sana olan nefretim tarif edilecek gibi değiL. Ne oLur çık akLımdan .. Sen benim sancıLarım GözyaşLarım PişmanlıklaRım yaLnızlığım KaYbedişLeRim çıkmazLarım oLdun. ArTık seni sevmeyi isTemiyorum.. Yakışmıyorsun sevgime.. ÇıK akLımdan ! Bana senden vazgeçişler Sana yaLan sevdaLar Sana başkasıyla mutlulukLar Sana bu saatten sonra yalnızca Benden gitmeLer yaraşır Alıntıdır.. |
|
|
|
|
#50 (permalink) |
|
Tümgeneral
![]() ![]() |
Bir aşkın esiri olmak..
Yenilmek bir sevdaya Yitirilen tüm olası mutluluklarla Sökülmek en derinden Dibine vurmak hayatın Şuursuzca soluk soluğa.. Dönmek.. Sesini hiç duymadığın Bir aşkın olduğu yöne. Gecenin zindanlarında direnmek Vazgeçemediğinden bir haber olmak. Boğulmak Tutunamadığın karanlıkta. Kan olmak göz yaşında. Tükenmek.. Yok olmak bazı anlarda. Ya da yanı başındaki bir zamanda Sonsuzda olmak.. Gidemeden dönmek Kim olmak Eskimeyen anılarda. Eğilmek Dokunamadığın bir bedene Çaresizce.. Onursuzluğunda bir sevdanın. Sızı olmak..Söz olmak.. Bir azabın hıçkırığında Boşlukta tutunmak. Ve..Binlerce kez ölmenin acısında Bir aşkın esiri olmak.. Saygı değer En kral öğretmenimiz değerli büyüğümüz :Ahmet Ekicibil |
|
|