zaman varmı

**ABYSS** · 10-07-2006, 09:50 PM

Doğan Cüceloğlu' nun eğitimdeki katılımcılarla aralarındaki konuşma:
Arkadaşlar

aranızda ölümcül hastalığı olan var mı?
Allah'a şükür

hocam

bildiğimiz kadarı ile yok.
Ne güzel! Peki

bana

istisnasız tüm insanların

yani altı milyar insanın da başına geleceği garanti bir şey söyler misiniz? Cevap neredeyse otomatik olarak çıkar:
Ölüm. Gerçekten de ölüm tüm insanların başına geleceği kaçınılmaz olan tek şeydir. Doğum da tüm insanların başına kesinlikle gelmiştir

ama bundan sonra gelmesi kesin olan tek şey ölümdür. Diğer hiç biri insanların tümünün başına gelmeyecektir. Peki

madem öleceğimiz garanti

bu benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi? Katılımcılar burada sessizce

başlarıyla onaylamaya başlar. Öleceğim belli ise benim ölümcül bir hastalığım olduğu da açıktır. Şu şekilde devam ederim: --- Peki

ne zaman
öleceğimizi biliyor muyuz?
- Hayır
- Şu saniye içinde olma olasılığı var mı?
- Var.
- Yarın?
- Evet.
- 30 yıl sonra?
- Olabilir.
Peki bunlardan hangisinin sizin başınıza geleceğini biliyor musunuz?
Mesela bu akşam eve sağ salim varacağınızı nereden biliyorsunuz? Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü genellikle yaşama böyle hiç bakmamışlardır. Sözümü sürdürürüm: Peki bir de tersini düşünelim

bu akşam eve döndüğünüzde

bu sabah evden çıkarken sağ salim bıraktıklarınızı sağ bulma garantiniz nedir? Var mıdır böyle bir garanti?
- Yoktur hocam.
Peki nereden biliyoruz

az sonra telefonumuzun çalmayacağını ve evdekilerden birinin az önce öldüğünün bize söylenmeyeceğini? Katılımcılar burada rahatsız olmaya başlarlar.
- Hocam konuyu değiştirsek?
Ama en yalın ve açık
gerçek üzerine konuşuyoruz

biraz daha devam edelim bence. Peki

acaba bunu dün gece bilseydiniz

yani evde akşam birlikte olduğunuz kişilerden birinin yarın ölüm günü olduğunu bilseydiniz

o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz? Yoksa farklı şeyler mi yapardınız? Kesinlikle çok farklı geçerdi Hocam. Şimdi sizden rica ediyorum

lütfen bir an arkanıza
yaslanın

gözlerinizi kapatın ve bu sabah evden çıkarken evde bıraktıklarınızdan birinin gerçekten öleceğini düşünün

dün akşamınızı nasıl geçirirdiniz? Aynı iletişim mi olurdu? Onunla aynı konuları mı konuşurdunuz? Aynı konular

tartışma ya
da gerginlik konusu yaratır mıydı? Yoksa önemsiz hale mi gelirdi? Bu sabah
evden çıkarken

bu son görüşünüzde ona ne derdiniz? Onun boynuna sarılmakta tereddüt eder miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı

aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona yüreğinizin taa derininden gelen bir "seni
gerçekten çok seviyorum" demeye ne gerek var diye düşünür müydünüz? Onun ölecek olması sizin ona duyduğunuz sevgiyi yoğunlaştırmaz mıydı? Burada bazı katılımcıların ağladığı olur. Belli ki dün akşam yaptıklarından bir kısmının ne kadar anlamsız olduğunu şimdi fark etmişlerdir. Şimdi gözlerinizi açabilirsiniz

acaba kaç tartışmamızı bu kadar gereksiz biçimlerde yapıyoruz

kaçı gerçekten yaşamda karşımızdakinin varlığından daha önemli

hangilerinde "şimdi kalbini kırdım

ama zaman içinde ben ondan özür dilemesini bilirim?" diye kendi kabuğumuza çekilip tartışmaları donduruyoruz.
Kırgınlıkları tamir etme olanağımız gerçekten var mı? Buna zamanımız gerçekten kaldı mı?

10-07-2006, 09:50 PM	#1 (permalink)
ABYSS Administrator	zaman varmı Doğan Cüceloğlu' nun eğitimdeki katılımcılarla aralarındaki konuşma: Arkadaşlar aranızda ölümcül hastalığı olan var mı? Allah'a şükür hocam bildiğimiz kadarı ile yok. Ne güzel! Peki bana istisnasız tüm insanlarınyani altı milyar insanın da başına geleceği garanti bir şey söyler misiniz? Cevap neredeyse otomatik olarak çıkar: Ölüm. Gerçekten de ölüm tüm insanların başına geleceği kaçınılmaz olan tek şeydir. Doğum da tüm insanların başına kesinlikle gelmiştir ama bundan sonra gelmesi kesin olan tek şey ölümdür. Diğer hiç biri insanların tümünün başına gelmeyecektir. Peki madem öleceğimiz garanti bu benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi? Katılımcılar burada sessizce başlarıyla onaylamaya başlar. Öleceğim belli ise benim ölümcül bir hastalığım olduğu da açıktır. Şu şekilde devam ederim: --- Peki ne zaman öleceğimizi biliyor muyuz? - Hayır - Şu saniye içinde olma olasılığı var mı? - Var. - Yarın? - Evet. - 30 yıl sonra? - Olabilir. Peki bunlardan hangisinin sizin başınıza geleceğini biliyor musunuz? Mesela bu akşam eve sağ salim varacağınızı nereden biliyorsunuz? Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü genellikle yaşama böyle hiç bakmamışlardır. Sözümü sürdürürüm: Peki bir de tersini düşünelim bu akşam eve döndüğünüzde bu sabah evden çıkarken sağ salim bıraktıklarınızı sağ bulma garantiniz nedir? Var mıdır böyle bir garanti? - Yoktur hocam. Peki nereden biliyoruz az sonra telefonumuzun çalmayacağını ve evdekilerden birinin az önce öldüğünün bize söylenmeyeceğini? Katılımcılar burada rahatsız olmaya başlarlar. - Hocam konuyu değiştirsek? Ama en yalın ve açık gerçek üzerine konuşuyoruz biraz daha devam edelim bence. Peki acaba bunu dün gece bilseydiniz yani evde akşam birlikte olduğunuz kişilerden birinin yarın ölüm günü olduğunu bilseydiniz o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz? Yoksa farklı şeyler mi yapardınız? Kesinlikle çok farklı geçerdi Hocam. Şimdi sizden rica ediyorum lütfen bir an arkanıza yaslanın gözlerinizi kapatın ve bu sabah evden çıkarken evde bıraktıklarınızdan birinin gerçekten öleceğini düşünün dün akşamınızı nasıl geçirirdiniz? Aynı iletişim mi olurdu? Onunla aynı konuları mı konuşurdunuz? Aynı konular tartışma ya da gerginlik konusu yaratır mıydı? Yoksa önemsiz hale mi gelirdi? Bu sabah evden çıkarken bu son görüşünüzde ona ne derdiniz? Onun boynuna sarılmakta tereddüt eder miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona yüreğinizin taa derininden gelen bir "seni gerçekten çok seviyorum" demeye ne gerek var diye düşünür müydünüz? Onun ölecek olması sizin ona duyduğunuz sevgiyi yoğunlaştırmaz mıydı? Burada bazı katılımcıların ağladığı olur. Belli ki dün akşam yaptıklarından bir kısmının ne kadar anlamsız olduğunu şimdi fark etmişlerdir. Şimdi gözlerinizi açabilirsiniz acaba kaç tartışmamızı bu kadar gereksiz biçimlerde yapıyoruz kaçı gerçekten yaşamda karşımızdakinin varlığından daha önemli hangilerinde "şimdi kalbini kırdım ama zaman içinde ben ondan özür dilemesini bilirim?" diye kendi kabuğumuza çekilip tartışmaları donduruyoruz. Kırgınlıkları tamir etme olanağımız gerçekten var mı? Buna zamanımız gerçekten kaldı mı?

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
dj olmak isteyen varmı	xCaLiBrEx	Flash Oyunlar	11	04-19-2008 02:07 PM
Köpeğinizin Psikolojik Bir Problemi Varmı?	ABYSS	Hayvanlar Alemi	1	02-12-2008 05:31 PM
varmı bu plaja giren...	ByemonaR	Komik resimler & Linkler	6	01-31-2008 01:18 PM
Kirpi Yemek İsteyen Varmı?	ABYSS	İlginç Bilgiler	8	09-18-2007 01:36 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)