Tarih tarihin yeniden yazıldığı gün
Ne güzel
Bir İzmir güneşiydi,
15 Mayıs 1919 Bahar yeni gelmişti.
Arkasından Efzun alayı korkak ve sinsi
Koca gemileriyle dayanmıştı Anadolu’nun bağrına,
İskelede patavatsızca Yunan düveli
Alkışlanıyordu, hayâsızca, binlerce sütü bozukça,

Bu güzel güne büyük bir karanlık çökmüştü,
Namahrem eli uzanıyordu hoyratça,
Hukuk –ı Beşer’e sığar mıydı?
Dayanabilirmiydi! İnsan gibi insan
Hele hele Hasan Tahsin gibi bir insan,,

Tek başına idi belki biliyordu,
Yoktu yanında yöresinde kimsesi olsun
Kestirmişti gözüne bir kere
Önce alayın sancaktarı teğmeni, indirdi yere
Sonra Allah ne verdiyse ….


Kolaymıydı dağıtmıştı koskoca alayı,
Neye uğradığını anlayamamışlardı önce
Sora kıyamet gibi kurşun yağdırdılar
Tek bir insanın üzerine
Mahşer gibi, amansızca

Vurulup yatıyordu sere serpe
Yüzünde tatlı bir tebessüm
Her bir yerinde kandan açmış güller
Tek başına çaktığı kıvılcım
Yakmıştı Anadolu ateşini

O’nun bu vatan için attığı ilk kurşunu değildi
Adı da Hasan Tahsin değildi belki
Ama Kurtuluş Savaşının ilk kurşunu
Kalem tutan elden çıkmıştı
O eller öpülmez miydi?