|
|
 
|
||||||
| Şiirler Şiirler Şiirler Aşkımızı Haykıralım |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
01-12-2007, 05:17 PM
|
#1 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
 
|
Yahya Kemal Beyatli (1884 - 1958)
Linkleri Üyelerimiz Görebilir. UslanmaM Üyeliği İçin Tıklayın
YAHYA KEMAL BEYATLI... Yahya Kemal Beyatlı  2 Aralık 1884 yılında Üsküp'te doğdu; asıl adı Ahmed Agâh'tır. İlköğrenimini Üsküp'te; orta öğrenimini Selanik ve İstanbul Vefa idadilerinde tamamladı. 1903 yılında Paris'e giderek Siyasal Bilgiler Fakültesine girdi. 1912 yılında yurda döndükten sonra dil ve tarih konularında makaleler yayınladı. 1915 yılında Darülfünun (Üniversite) öğretim kadrosuna atandı. Kurtuluş Savaşının bitimine doğru (1923) Ankara'ya geçerek Hâkimiyeti Milliye gazetesinde başyazar oldu. Urfadan milletvekili seçildi (1923-1926). Daha sonra Varşova Madrid elçiliklerine atandı. (1926-1931). Tekirdağ ve İstanbul milletvekili olarak 1935-1946 yılları arasında yeniden parlamentoya girdi. 1949'da Pakistan büyük elçisi iken emekliye ayrıldı. 1 Kasım 1958 yılında İstanbul'da öldü. Yaşarken şiir kitabı yayınlamayan Yahya Kemal'in ölümünden sonra Yahya Kemal Enstitüsünce yayınlanan şiir kitapları: 1961 Kendi Gök Kubbemiz 1962 Eski Şiirin Rüzgâriyle 1963 Rubailer ve Hayyam Rubailerini Türkçe Söyleyiş Tarih edebiyat v.b. konularında deneme makale ve konferansları da aynı enstitüce kitap olarak yayınlandı.Yahya Kemal şiir yazmaya lise yıllarında başlamıştı. Bu şiirleri başta Tevfik Fikret olmak üzere Seryet-i Fünun şairlerinin etkisi altındaydı. Kendi sözleriyle: "Kendi neslimin bütün çocukları üzerinde olduğu gibi ruhumda ahlâkımda zevkimde lisanımda sanatımda en büyük tesiri O (Fikret) icra etmiştir". Yeni şiir denemelerine Fransa'da bulunduğu yıllarda başladı. Fakat dönüşünde de bunları uzun süre yayınlamadı. Şiirleri ilk kez 1918'de Yeni Mecmua'da yayınlanmaya başladı. Oysa yeni şiirlerinin yazılış tarihi 1910 ve daha önceleridir. Yahya Kemal'in yazmada ve yayınlamada bu titizliğinin günümüzdeki kültür sanat hatta siyaset konulu tartışmalara da ışık tutacak önemli nedenleri vardır. Paris'te Siyasal Bilgiler Okulunda öğrenim gördüğü sırada Albert Sorel'in tarih dersleri "Ona tarih ortasında Türklüğü aramak ve bulmak gibi sonsuz bir heves vermişti..." Dönüşünde gerek dil gerek Türklüğün kökenleri bakımından Ziya Gökalp'le tartışmaya girdi. Yahya Kemal'e göre "Türklüğün kökeni Anadoluda'dır..." Tarih (ulusal bilinç ulusal sanat) konusunda yoğun araştırmalarını ve düşüncelerini ulusal dil konusunda da sürdürüyordu. Ona göre "Bir dilin yalnız kendine mahsus süssüz tabii samimi yalın ifade özellikleri" vardır... Türkçede ise kendi ifade özellikleri yerine tesirinde kaldığı Arap ve özellikle Fars dilinin ifade özellikleri geçmiştir... Yahya Kemal'e göre "Servet-i Fünun nazmının dili sözcük topluluğu gramer ve hatta söz dizimi bakımından Türkçeden uzaklaşmış yapma bir dildi... Bu dil Fransa dilinin güçlü etkisi altında bir tatlı su lehçesi haline gelmiştir... Ulusal bir çığır açabilmek için ne Servet-i Fünun diline ne de Divan nazımının diline bağlanılabilir... Halk şiirinin dilini de fazla dar ve mahalli bulan şair bu durum karşısında bütün milletin birden mal edineceği bir şiirin dili için tek imkân olarak konuşulan Türkçeyi görüyordu."Daha önce Tevfık Fikret Rıza Tevfık Mehmet Emin ve Mehmet Akif’te belirtileri görülen bir Türkçedir bu. Fakat Yahya Kemal'in dili "Fikret'in daha çok konuşmalarla sınırlı kalan Rıza Tevfik'te bir düzen ve süreklilik sağlayamayan Mehmet Emin'de İstanbul konuşmasının sınırlarını aşan ve kalıplaşan Mehmet Âkifte fazla halklaşan ve bazen argolaşan Türkçelerden çok üstün niteliktedir... Aruz vezni ile Fikret kuvvetli bir dış musikisi ve ustalıklı bir manzume lisanı vücuda getirmişti. Bu vezni daha temiz daha sade bir Türkçe ile dillendirmek kudretini de Mehmet Akif göstermişti. Fakat tam on asırlık bir atalar mirası olan bu güzel vezinle yalnız şiir söyleyen ilk büyük şair Yahya Kemal oldu... (Nihat Sami Banarlı Resimli Türk Edebiyatı Tarihî). Yahya Kemal "ulusal ve Avrupacı sanatın senaaaini" yaratmış "Türk edebiyatında bir sair ilk defa şiirin Avrupai gelişimini yöntemsel bir görüşle incelemiştir" (bkz. ag.y.) "Türk şiiri bir yandan taklitçilikten kurtulup kendi kaynaklarına dönerek ulusallaşacak öte yandan modern şiirin bütün özelliklerine sahip olacaktır..." (bkz. Kenan Akyüz Batı Tesirinde Türk Şiiri Antolojisi). Ulusal tarih ulusal bilinç ulusal dil konularındaki görüşlerinin yanısıra Stephan Mallarmé'nin "Bir mısra kelimelerin yanyana dizilmesinden meydana gelir" tanımını benimseyen Yahya Kemal'e göre eski şiir anlayışında "..şair bir mevzuu bir fikri bir hayali bir hissi pürüzsüz ve selis bir ifade ile söylerse işini görmüş yani mısra söylemiş sayılırdı. Halbuki bu ikinci telâkkide lisan pürüzsüzlüğü selaset ve belagatın bütün kaideleri şiirin söylenmesine kifayet etmiyordu... Şiir ritmin lisan haline gelmesi yani söyleyişin bir musiki cümlesi olabilmek sırrına erişmesiydi..." (N.S. Banarlı Resimli Türk Edebiyatı Tarihi.) "Fransa'da şiir Yahya Kemal'i Parnas'cı şairlerin mükemmel manzumeleri ve sembolizmin derin musikisi ile karşıladı... Fransız şiirinde ilk dikkat ettiği hadise başlangıçtan en yeni sembolist şairlere kadar eski Yunan mısralarını Fransızca bir mısra haline getirmek için giriştikleri ve başardıkları tarihi faaliyet oldu... Bir aralık Türk şiirini ve zevkini asırlardan beri almış olduğumuz Arap ve Acem tesirlerinden uzaklaştırarak doğrudan doğruya Yunan ve Latin edebi terbiyesine bağlamak" eğilimini duydu. (a.g.y.). Bu eğilim onu aynı mısraların Türkçedeki "ifade sırlarını" bulmak gibi bir çalışmaya (a.g.y.) ve antik şiirin "berrak külfetsiz samimi aydınlık söyleyişine" yöneltti... (K.Akyüz Batı Tesirinde Türk Şiiri Antolojisi.) Muazzam ve titiz bir çalışmaya koyuldu (a.g.y.). Şiir onun için "musikiden başka türlü bir musiki" "içimizin ahengi"dir... (a.g.y.). "Sembolist şiirin büyük değer verdiği iç ahenkle parnasiyenlerin titizlikle temine çalıştıkları dış ahengi onda bağdaşmış olarak buluyoruz..." (a.g.y.). Buna karşılık "Fransız nazmına ait şekilleri pek az kullanmış Servet-i Fünunun en çok tercih ettiği sone tarzına hiç rağbet etmemiş... gazel şarkı mesnevi ve rubai tarzlarını kullanmıştır... Ahenk bakımından çok daha mükemmel bulduğu aruzu heceye daima tercih etmiştir..." (a.g.y.). Yahya Kemal sağlam bir kültür ve dil bilinci üstüne kurduğu şiirlerindeki klasik yalınlık ve güçlülükle sanatının özünde ve biçiminde ulusal ve modern olanın bireysel ve toplumsal olanın tarihsel ve çağdaş olanın senaaaine ulaşmadaki çabaları ve başarılarıyla modern şiirimizin (Kendi Gök Kubbemiz'deki şiirleriyle) büyük bir kurucu ustası klasiğidir. Bu özellikleriyle XX. yüzyıl dünya şiirinin de önemli şairleri arasında bulunduğundan kuşku yoktur.Eserleri 1964 Aziz İstanbul 1966 Eğil Dağlar 1968 Siyasi Hikayeler 1968 Siyasi ve Edebi Portreler 1971 Edebiyata Dair 1973 Çocukluğum Gençliğim Siyasi ve Edebi Hatıralarım 1975 Tarih Müsahabeleri 1976 Bitmemiş Şiirler 1977 Mektuplar - Makaleler |
|
    
|
|
01-12-2007, 05:17 PM
|
#2 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
AÇIK DENiZ Balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum; Her lahza bir alev gibi hasretti duyduğum. Kalbimde vardı "Byron"u bedbaht eden melal! Gezdim o yaşta dağları hülyam içinde lal... Aldım Rakofça kırlarının hür havasını Duydum akıncı cedlerimin ihtirasını Her yaz şimale doğru asırlarca bir koşu... Bağrımda bir akis gibi kalmış uğultulu. Mağlupken ordu yaslı dururken bütün vatan Rüyama girdi her gece bir fatihane zan. Hicretlerin bakıyyesi hicranlı duygular... Mahzun hudutların ötesinden akan sular Gönlümde hep o zanla beraber çağıldadı Bildim nedir ufuktaki sonsuzluğun tadı. Bir gün dedim ki "istemem artık ne yer ne yar"! Çıktım sürekli gurbete gezdim diyar diyar Gittim o son diyara ki serhaddidir yerin Hâlâ dilimdedir tuzu engin denizlerin! Garbin ucunda son kıyıdan en gürültülü Bir met zamanı gökyüzü kurşunla örtülü Gördüm deniz dedikleri bin başlı ejderi; Gördüm güzel vücudunu zümrütleyen deri Keskin bir ürperişle kımıldandı anbean; Bakam ve anladım ki o ejderdi canlanan. Sonsuz ufuktan ah o ne coşkun gelişti o! Birden nasıl toparlanarak kükremişti o! Yelken vapur ne varsa kaçışmış limanlara Yalnız onundu koskoca meydan ve manzara! Yalnız o kalmış ortada âsi ve bağrı hun Bin mağra ağzı açmış ulurken uzun uzun... Sezdim bir âşinâ gibi heybetli hüznünü! Ruhunla karşı karşıya kaldım o met günü Şekvanı dinledim ezeli muztarip deniz! Duydum ki ruhumuzla bu gurbette sendeniz Dindirmez anladım bunu hiçbir güzel kıyı; Bir bitmeyen susuzluğa benzer bu ağrıyı (Kendi Gök Kubbemiz) |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:17 PM
|
#3 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
SESSİZ GEMİ Artık demir almak günü gelmişse zamandan Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol. Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli. Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu! Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu! Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler; Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler. Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden. |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#4 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
KAR MUSİKİLERİ Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu. Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu. Bir kuytu manastırda dualar gibi gamlı Yüzlerce ağızdan koro hâlinde devamlı. Bir erganun ahengi yayılmakta derinden... Duydumsa da zevk almadım İslav kederinden. Zihnim bu şehirden bu devirden çok uzakta Tanburi Cemil Bey çalıyor eski plakta. Birdenbire mes'udum işitmek hevesiyle Gönlüm dolu İstanbul'un en özlü sesiyle. Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık Uykumda bütün bir gece Körfez'deyim artık! Varşova 1927 |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#5 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
HAZAN BAHÇELERİ Kalbim yine üzgün seni andımda derinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden Geçtim yine dün eski hazan behçelerinden Senden boşalan bağrıma gözyaşları dolmuş Gördümki yazın bastığımız otları solmuş Son demde bu mevsim gibi benzimde kül olmuş Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden GÜFTESİZ BESTE Sizi dün bekledim o yollarda Ki gezindikdi bir zaman karda Kararan gözlerimle rüzgarda Sizi dün bekledim o yollarda!... Sanıyordum unuttunuz adımı Dediniz hissedince maksadımı: "Beni hala bu genç unutmadı mı Ki bugün bekliyor bu yollarda?" Nice sevdalılarla sevgililer Aşkı yollarda böyle beklediler! Nice sevdalılar da var ki diler Akşam olsun bu kuytu yollarda!... |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#6 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
Dönülmez Akşamın Ufku Dönülmez akşamın ufkundayız vakit çok geç Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile Avunmak istemeyiz böyle bir teselliyle Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan Geçince başlayacak bitmeyen sükunlu gece Gruba karşı bu son bahçelerde aaafince Ya şevk içinde harap ol ya aşk içinde gönül Ya lale açmalıdır göğsümüzde yahut gül |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#7 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
DUYUŞ VE DÜŞÜNÜŞ
Sevdiklerim göçüp gidiyorlar birer birer Ay geçmiyor ki almayayım gamlı bir haber. Kalbim zaman zaman bu haberlerle burkulu; Zihnim düşünceden dağınık gözlerim dolu.Kaybetti asrımızda ölüm eski hüznünü Lakayd olan mühimsemiyor gamlı bir günü. Çok şey bilen diyor:'Gidecek her gelen nesil! Ey sade-dil! Bu bahsi hayatında böyle bil! Hiç durmadan hayat öğütür devreden bu çarkÖlmek sırayladır sıralanmakta varsa fark.İlmin derin görüşleri aklın hükümleriDoldurmuyor boşalmış olan hisli bir |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#8 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
AKINCILAR
Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik Haykırdı ak tolgalı beylerbeyi ``ilerle'' Bir yaz günü geçtik tunadan kafilelerle Şimşek gibi atıldık bir semte yedi koldan Şimşek gibi Türk atlarının geçtığı yoldan Bir gün yine doludizgin atlarımızla Yerden yedi kat arşa kanatlandık o hızla Cennette bu gün gülleri açmış görürüzde Hala o kızıl hatıra gitmez gözümüzde Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:18 PM
|
#9 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
ENDÜLÜS'TE RAKS
Zil şal ve gül. Bu bahçede raksın bütün hızı...Şevk akşamında Endülüs üç def' kırmızı... Aşkın sihirli şarkısı yüzlerce dildedir. İspanya neş'esiyle bu akşam bu zildedir. Yelpâze çevrilir gibi birden dönüşleri İşveyle devriliş saçılış örtünüşleri...Her rengi istemez gözümüz şimdi aldadır; İspanya dalga dalga bu akşam bu şaldadır. Alnında halka halkadır âlşüfte kâkülü Göğsünde yosma Gırnata'nın en güzel gülü... Altın kadeh her elde güneş her gönüldedir;İspanya varlığıyle bu akşam bu güldedir. Raks ortasında bir durup oynar yürür gibi;Bir baş çevirmesiyle bakar öldürür gibi... Gül tenli kor dudaklı kömür gözlü sürmeli...Şeytan diyor ki sarmalı yüz kerre öpmeli..Gözler kamaştıran şala meftûm eden güleHer kalbi dolduran zile her sîneden: "Ole!" |
|
|
|
|
01-12-2007, 05:19 PM
|
#10 (permalink) |
|
*BUNALIMLARIN ADMİNİ*
|
EYLÜL SONU Günler kısaldı. Kanlıca'nin ihtiyarları Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları. Yalnız bu semti sevmek için ömrümüz kısa... Yazlar yavaşca bitmese günler kısalmasa...İçtik bu nadir içki'yi yıllarca kanmadık... Bir böyle zevke tek bir ömür yetmiyor yazık!Ölmek kaderde var bize ürküntü vermiyor;Lakin vatandan ayrılışın ıstırabı zor. Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sahile Bitmez bir özleyiştir ölümden biter bile.GEÇMİŞ YAZ Rüya gibi bir yazdı. Yarattın hevesinle Her anını her rengini her şiirini hazdan.Hala doludur bahçeler en tatlı sesinle! Bir gün bir uzak hatıra özlersen o yazdanKörfezdeki dalgın suya bir bak göreceksin:Geçmiş gecelerden biri durmakta derinden; Mehtap... iri güller... ve senin en güzel aksin... Velhasıl o rüya duruyor yerli yerinde! |
|
|
|
Normal
