|
09-18-2007, 06:52 PM
|
#1 (permalink) |
|
Mareşal
 
|
lacivert ve şizofreni
Aydınlığın hasretiyle yaralı
çekingen bir geceye bütün ağrılarıyla sokulmuş beklerken bir el salımı şuracıktan karanlığı soluklarıyla emerek oluverir ya sabah hanidir gül yüzünü kara peçelere bürümüş sevdalı tüm sözlerin uykusundan süzülerek karışıverdi içimize sevgili yürek. Yıldızlara parlayan gözleriyle çocukların uykusunu böldü bir dost, sırtını yaslamış denize kollarında güneşi yakmış yıllarca aynaya dökmüştü içini; vadiyi gagasında taşıyan bir martının eteğinde y a l n a y a k y ü r ü m ü ş t ü d e n i z i g e c e y e. Gençken tütsülü oyunlarda dostlara yaslamıştı başını gözbebeklerinde telaşla gülümsenmiş ironik bir masaldı yaşam. İç ceplerinde mehtap gözyaşlarında çiçek soluk bir resimde tarih ille de erilmeyen deniz kahredici bir bekleyiş yemyeşil ufuklarda. Kaldırımlar serin bir okşayışla silkeledi saçlarını eteğindeki tüm resimleri çocuk sesli annelerin yanaklarına çiziverdi sancıyla. Karaçalı bir ocakbaşında adı anılmaya görsün çığlık çığlığa bir çocuk ince bir ıslık gibi serince sızladı göğsünde, muhabbetin sararmış tarihi Ganita’da dostların yüreğini hoplatan bir dokunuştu beynindeki sancı. Kış yangısını söndürmüş aydınlığını yutmuşken gece nerden bilsindi! uzak ülkelerin avcısı dudaklarına kan kırmızı çığlığı bastırıp sevginin ağırlığını geceye taşıyıverecek neden bilmesindi: ellerini çiçeklere gömüverdi yaşam. Güneşe kanat çırpan kuşlar eksik olmadı dudaklarından hiçbir çiçek solmadı bağrında şen şakrak bir çocuk zarafetiyle dalgalarla sevişti bir ömür acınacak hallerine aldırmadan yüzlerce sevda tutundu perçemlerine saçlarının dalgalanışında soluk alıp veriyordu hayat. Oysa iğrenç bir büyü sürmeli gözlerle yalancı yüzlerle aldatan sözlerle kîre gömdü aynaları baştan çıktı tüm çocuklar. Hayatın kısa donlu soytarıları insanlık kamburu aşıklar mı? koyver telef olsunlar yüzeylerde sevginin derinlerine boğulmak düşer size derinliğine. Gözlerinizde sevgiye bir sarılışım yok mu? coşkuya boğuveriyor tüm çocukları öldüresiye bir umut hoplayıveriyor yüreklerinde. Ve… kahkahaya yetmedi gece. günün ilk ışıklarıyla tüm yıldızları çekti gülüşleri üstüne ipek bir fular gibi sarmaladı yüreği ağrı çocuğun gözlerine yumuldu sevda. kaskatı kesilmiş yüzleri sevgiye yalayıp geçti bir el. çocuk yumuşak bir dokunuşla fırladı ağzından. Peki dostları yatıştıran ellerinize ne oldu, gözlerimi içti mi yüzleriniz, çocukluğum yüreğinize mi karıştı, kim engelledi onu, bu bu dökülen kan da ne, çiçekler mi akıyor beynimden, kim, kim aldı ellerimi, ne, göğün rengini ne bozdu, kim çaldı yüreğimi denize, güneşe kapanan bu çocuk yüzlüler de kim? Tüm anlamlar tükendi. Söz bitti. Yetmedi. Yetmedi sevda. Tanrım! Yerin dibinde işim ne |
|
    
|
 |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | UslanmaM | Cevaplar | Son Mesaj |
| Şizofreni | DeViL | Ruh Sağlığı | 3 | 12-04-2007 02:49 PM |
| Şizofreni | EXiR | Ruh Sağlığı | 0 | 09-11-2007 12:56 AM |
| Şizofreni | EXiR | Hastalık Türleri | 0 | 09-03-2007 08:36 AM |
| Kanım sarı-lacivert | faillimeçhul | Yerli Şarkı Sözleri | 0 | 08-04-2007 03:12 PM |
| Havuz sarı-lacivert | USLANMAM | Diğer Spor Dalları | 0 | 04-10-2007 11:30 AM |
Normal
