İnsan bazen sadece kendini kandırmak istiyor. Başka insanları kandırmanın sanat olduğunu düşünen ve sanatçı olmayan ben gibilerin düşüncesi...
Hayatıma verilen armağan demiştim aylar önce. Değil yanında saatlerce kalmak, öpmek, bakmaya kıyılamayandın.
Bütün dünyam tersine dönmüştü ilk gün. Bu dedim ''bu adam'' Sonunda dedim. Bana benziyordu. Benim gibi yaşıyor, benim gibi düşünüyor, benim gibi istiyor. Ben.
Zamanla herşeyin renk değiştirdiğini, çürüdüğünü, tükendiğini görmüştüm. Bu bitecek gibi değildi.
''Seni kaybetmem, seni kaybedemem'' dediğinde kanmamalıydım. ''Tutunacak tek dalım sensin'' dediğinde o dalı kırmalıydım.
Belki bağlanmamalı, belki hayatımın içine seni o denli almamalıydım.
Verilen hiçbir söz tutulmadı. Benimse verdiğim hiçbir söz yerde kalmadı.
Şimdi... Kendimi bana küstürmeden uzak durma zamanı. Vaktiye mutluluğu yaşamayı biliyorsan, acısınıda çekeceksin. Acımın zamanı şimdi.
Unutmadan... Ben sana çok güzel bakmıştım!