Aşk bitince başlıyor rezillik.
Benimkisi anladım dilencilik.

Saydım bir sarmaşık iklimi kadar/ sayıkladım; buz bir su yanması… Yanılması bundan dedim göç eden kuşların kuşkuları hep kanat ağırlığınca. Saydım ölü sular döküldü dönmeyeceğim yollardan gidişime bu yüzden gittiğim hiçbir yerde görmedim ırmakları yüzünde akan kadınları… Adımlarımın bir birine dolaşması bundan her gelişimde sana sana ve sandıklarıma.

Sende saksısı kırılmış bir çiceğin korkusu
Bende şarksı unutulmuş bir notanın ıslığı var.

Bildiğim masallar anlatan dilinden öpeceğim bu gece seni “beni terk etmelisin!” Bildiğim dokunuşları saklayarak kaçacaksın bir orman uğultusu gibi dinleyeceğim seni… Susacağım dalımdaki baykuş gölgesi sırtımdaki izleri görmek için… Bildiğim kokuları salacak saçların bak bunu unutma bunu unutma saçların kokusu birkaç erguvanın. Bildiğim bakışları unutan gözlerine küçük küçük düşler bırakacağım. Bak bu dünya bir su damlası.

Bana yaktığın kibriti kırma.
Hiçbir ağacımın dalı yırtmadı gömleğini….


Sen de gözlerimi acıtan bir şey var biliyor musun? Saçma sus… Kendini bilmek kadar saçma olma. Rengine söz bulaşmış senin ne kadar ışığa tutarsam o kadar yalan oluyorsun. Gerçeğin bir tuzak henüz sende bilmiyorsun. Bak sana sen boyalı bir atlas vereceğim iyi sakla kayıp bir deniz günlüğü gibi ki hiçbir dalga henüz boğulmadı sularında. Birde soruların olacaktı unutulmuş cevaplar ve yazık sular… Saydım bir küs kadar uzun sürdü “sus”ların. Tuttum bende sözlerimi şimdi okşa yanaklarımı yalnızlığım acıtmak üzere parmak uçlarımı…

Sende “sağ salim” kurtulanlar var.
Bende bir ateş kes korkusu…


Nasıl yorumlarsan yorumla
her dilde aynı sızıyı hatırlatır yalnızlık
ve evlat acısı kadar koyar insana
‘aşkım’ sözcüğünden ayrılmak! __________________

Aşk bitince başlıyor rezillik.
Benimkisi anladım dilencilik.
buda digeri gibi harikaydı canım tşk ler offffffffff içimi açıttı

Içini Acitmak Istemezdim Açikcasi............