Bana aşktan hiç söz etme
Sen sevmeyi ne bilirsin
Bir aşk için ölesiye
Beklemeyi ne bilirsin
Düşündükçe içim yanar
Ders vermemiş sana yıllar
Taştan farksız kalbin mi var
Özlemeyi ne bilirsin



Ne gezer ki sende vefa
Aşk nerede sen nerede
Merhametsiz gecelerde
Yalnızlığı ne bilirsin



Sana kandım bunca zaman
Senden eyvah senden aman
Alev alev duman duman
Tutuşmayı ne bilirsin



Aldanmaktan yoruldun mu
Acılarla yoğruldun mu
Hiç sırtından vuruldun mu
Ne bilirsin yağmur olup
Çağlamayı ne bilirsin
Kahkahalar savururken
Ağlamayı bilir misin?



Giderken ne büyük sözler etmiştin
Ben hiç unutmadım senden ne haber?
Ölsem de bu sevda bitmez demiştin
Ben aynı aşığım senden ne haber?



Dönüşü olmayan yolda mı kaldın?
Dağların ardında çölde mi kaldın?
Yoksa yabancı bir kolda mı kaldın?
Ben aynı yerdeyim senden ne haber?
Ağladığın günde mendilin oldum
Karanlık gecende kandilin oldum
Aşığın esirin sevgilin oldum
Ben aynı sevdalı senden ne haber?



Ne zaman baksam gazetelere
Aşk dolu bir şiir okumak isterim
Varsın Ümit'ten olsun
Varsın Nazım'dan
Fark etmez
Okurum okurum
Ellerimdesin! ...



Ne zaman baksam resimlere
Bir genç kız bir delikanlı görmek isterim
Varsın bir sahilde
Varsın bir ormanda
varsın bir odada çekilmiş olsun
Fark etmez
Bakarım bakarım
Dudaklarımdasın!



Kaç kere yaşadım ben bu romanı
Ne zaman sevdimse ayrılık vardı
Hep kendim kuruttum gözyaşlarımı
Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı



Sen de git bırak git beni düşünme
Kader de hayat de boşver üzülme
Alıştım hasretin her türlüsüne
Ne zaman sevdimse ayrılık vardı
Alıştım kaderin her cilvesine
Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı