Hazırım sevmeye

**TWEETY** · 01-13-2008, 03:10 PM

Hep zamana yenildik kazandık diye zafer çığlıklarıyla derbeder olduğumuzda. Zemin kaypak vücut dengesiz beyin şuursuz eller ve diller sorumsuz buğz etmeyi bile beceremeyen vicdanımızla aynı gemideydik. Karşımızda yenilmez ve yıkılmaz bir dağ gibi görünenler ise kenetlenmiş harıl harıl çalışıyorlardı sonucu muallakta bir dava uğruna dünyada…

Basit bir oyun azıcık bir zorlama yalancı bir fırtına asla yapamayacakları korku senaryoları yalanlarla süslenmiş pembe vaatler güçlünün yanında paryalığa rıza gösteriş derin ve ürküten susuş başlıklarıyla doluydu gazeteler dergiler ve bakmaya bile utandığımız olmayan bir mutluluğu yansıtan sahte resimler.

Beklemekten morarmış göz halkalarımız gittikçe yitirdiğimiz umutlarımız her yürek isyanında düşen gardımız ağıt halini almış feryadımız kitleleri aşka getiremeyen heyecanımız bencillik kokan dualarımız kaçıncı keredir idam edilen duygularımız sansür konulan uykularımız gerçekleşmesi mümkün olmayan arzularımız vardı; Ayakları yere basmayan tabansız fikir tartışmalarının yanında soluk benizli…

Çözümden uzak bir hayat yaşayıp dokunmasın hissiyatına takiyye edebiyatına zamanı kendi inançları doğrultusuna tasnife tabi tutanlara kendi renginden olanı bin bir türlü evhamla yalnız bırakanlara sınırları yasakları ve kuralları kendi insanına uygulayanlara Allah’a ve peygambere verdiği sözün arkasında bile duramayanlara söylenecek şeyler söylenmeliydi. Takılıp kalmak ise balıklara mahsustu. Her birinin elinde nerelerden aldıkları belli olan fetvalar vardı. Fetvalar ise uzaktı yaşananlara tercüman olmaya acıları azaltmaya yeni ufuklar açmaya...

Gökyüzünde sevdamızın gözyaşlarıyla kurulmuştu gökkuşağı. Uzaktı ama bizimdi Kudüs Türkistan Çeçenya Eritre Yemen Somali ve Bosna…Aynı yüreklerin aynı ellerin ve aynı bedenlerin kanlarıyla şereflenmiş daha binlerce coğrafya. Paletlerin altında kalan da beynine kurşun sıkılan da idamın her türlüsünü tadan da işkencenin her çeşidine uğrayan da ölümün her şubesinde adı kayıtlı olan da bizimdi. Bizi ayıran sınır yoktu aslında. O sınırları biz çekmiştik daha kimse yokken yanıbaşımıza…

Geçmişin şanlı izlerinin feryadıyla hissiyatlara tercüman olan marşlar vardı üşüyen beyinlerimizi avutan. Taşlar dile gelirken namuslar lekelenirken insanlar nedensiz katledilirken çoğumuz açlığa mahkum olurken acı korku zulüm solurken bile şaha kalkmayan yaşayan ölüler de vardı kuşkusuz. Tepki vermek protesto etmek hakkını aramak haksızlık karşısında susmamak gibi basit refleksleri bile başkasının avucuna bırakmıştık. Bizim başka işlerimiz vardı. İslami ve insani bir anlayışın sohbetlerinde fikir terapileri yapanlar bunu hatırlamamak üzere uzaklardaydılar. Uzaklar ise dosta kardeşeydi… Birleşmeyen sadece eller değil; bedenler beyinler liderler ve arkalarından taklit edenlerdi…

Asaletin karşısında kazanılmayacak bir zafer yoktu. Şerefimizin haysiyetimizin hürriyetimizin her yönden ihata edildiği global bu köyde attığı adımların kendini nereye götürdüğünden habersiz yığınların meselelere birlikteliğinden söz etmiyorum elbette. Elbette elindeki tüm maddi ve manevi servetini küçük şeyler uğruna peşkeş çekenlerden de bahsetmiyorum. Ve tabiki kendi halkına kilometrelerce uzak ve soğuk; yabacı güçlere karşı sevgili ve sıcakkanlı ritüeller gösterenler hayranlık duyanlar asaletini kaybedenlerden de bahsetmiyorum. Ortaya doğru fikirler sunmak ve samimiyetten her ne olursa olsun ayrılmamak kangren halini almış bütün sorunları çözecekti. Yeter ki biz kimsenin talip olmak adına harekete geçmediği bu zamanda mumdan gelinler gibi erimeye namzet olalım… Gerisi mi; “Görelim Mevla neyler. Neylerse güzel eyler”

Geceye mersiye yakarken gece

Birden fırtınayla kapandı gözlerim

Silueti korkuttu can elmasımı

Yokuşta tutunmaz titrer dizlerim

Turnalar giderken alın beni de

Ya da getirin masiva güllerden demet

Kaçarken yakalandı firari duygular

Hazırım sevmeye…Yeter ki emret!...

alıntıdır

01-13-2008, 03:10 PM	#1 (permalink)
TWEETY υѕℓαηмαм'ıη тσƒiтα şєкєяi	Hazırım sevmeye Hep zamana yenildik kazandık diye zafer çığlıklarıyla derbeder olduğumuzda. Zemin kaypak vücut dengesiz beyin şuursuz eller ve diller sorumsuz buğz etmeyi bile beceremeyen vicdanımızla aynı gemideydik. Karşımızda yenilmez ve yıkılmaz bir dağ gibi görünenler ise kenetlenmiş harıl harıl çalışıyorlardı sonucu muallakta bir dava uğruna dünyada… Basit bir oyun azıcık bir zorlama yalancı bir fırtına asla yapamayacakları korku senaryoları yalanlarla süslenmiş pembe vaatler güçlünün yanında paryalığa rıza gösteriş derin ve ürküten susuş başlıklarıyla doluydu gazeteler dergiler ve bakmaya bile utandığımız olmayan bir mutluluğu yansıtan sahte resimler. Beklemekten morarmış göz halkalarımız gittikçe yitirdiğimiz umutlarımız her yürek isyanında düşen gardımız ağıt halini almış feryadımız kitleleri aşka getiremeyen heyecanımız bencillik kokan dualarımız kaçıncı keredir idam edilen duygularımız sansür konulan uykularımız gerçekleşmesi mümkün olmayan arzularımız vardı; Ayakları yere basmayan tabansız fikir tartışmalarının yanında soluk benizli… Çözümden uzak bir hayat yaşayıp dokunmasın hissiyatına takiyye edebiyatına zamanı kendi inançları doğrultusuna tasnife tabi tutanlara kendi renginden olanı bin bir türlü evhamla yalnız bırakanlara sınırları yasakları ve kuralları kendi insanına uygulayanlara Allah’a ve peygambere verdiği sözün arkasında bile duramayanlara söylenecek şeyler söylenmeliydi. Takılıp kalmak ise balıklara mahsustu. Her birinin elinde nerelerden aldıkları belli olan fetvalar vardı. Fetvalar ise uzaktı yaşananlara tercüman olmaya acıları azaltmaya yeni ufuklar açmaya... Gökyüzünde sevdamızın gözyaşlarıyla kurulmuştu gökkuşağı. Uzaktı ama bizimdi Kudüs Türkistan Çeçenya Eritre Yemen Somali ve Bosna…Aynı yüreklerin aynı ellerin ve aynı bedenlerin kanlarıyla şereflenmiş daha binlerce coğrafya. Paletlerin altında kalan da beynine kurşun sıkılan da idamın her türlüsünü tadan da işkencenin her çeşidine uğrayan da ölümün her şubesinde adı kayıtlı olan da bizimdi. Bizi ayıran sınır yoktu aslında. O sınırları biz çekmiştik daha kimse yokken yanıbaşımıza… Geçmişin şanlı izlerinin feryadıyla hissiyatlara tercüman olan marşlar vardı üşüyen beyinlerimizi avutan. Taşlar dile gelirken namuslar lekelenirken insanlar nedensiz katledilirken çoğumuz açlığa mahkum olurken acı korku zulüm solurken bile şaha kalkmayan yaşayan ölüler de vardı kuşkusuz. Tepki vermek protesto etmek hakkını aramak haksızlık karşısında susmamak gibi basit refleksleri bile başkasının avucuna bırakmıştık. Bizim başka işlerimiz vardı. İslami ve insani bir anlayışın sohbetlerinde fikir terapileri yapanlar bunu hatırlamamak üzere uzaklardaydılar. Uzaklar ise dosta kardeşeydi… Birleşmeyen sadece eller değil; bedenler beyinler liderler ve arkalarından taklit edenlerdi… Asaletin karşısında kazanılmayacak bir zafer yoktu. Şerefimizin haysiyetimizin hürriyetimizin her yönden ihata edildiği global bu köyde attığı adımların kendini nereye götürdüğünden habersiz yığınların meselelere birlikteliğinden söz etmiyorum elbette. Elbette elindeki tüm maddi ve manevi servetini küçük şeyler uğruna peşkeş çekenlerden de bahsetmiyorum. Ve tabiki kendi halkına kilometrelerce uzak ve soğuk; yabacı güçlere karşı sevgili ve sıcakkanlı ritüeller gösterenler hayranlık duyanlar asaletini kaybedenlerden de bahsetmiyorum. Ortaya doğru fikirler sunmak ve samimiyetten her ne olursa olsun ayrılmamak kangren halini almış bütün sorunları çözecekti. Yeter ki biz kimsenin talip olmak adına harekete geçmediği bu zamanda mumdan gelinler gibi erimeye namzet olalım… Gerisi mi; “Görelim Mevla neyler. Neylerse güzel eyler” Geceye mersiye yakarken gece Birden fırtınayla kapandı gözlerim Silueti korkuttu can elmasımı Yokuşta tutunmaz titrer dizlerim Turnalar giderken alın beni de Ya da getirin masiva güllerden demet Kaçarken yakalandı firari duygular Hazırım sevmeye…Yeter ki emret!... alıntıdır

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Bana Gel,Sadece Bana..Ben Sevmeye Hazırım Seni... Sonsuza Dek....	destansı	Sevgini Haykır	1	12-23-2007 11:57 AM
Yüreğiniz Yoksa Sevmeye ...	destansı	Sevgini Haykır	0	12-04-2007 05:18 AM
Benİ Sevmeye Nİyetlİmİsİn?	nesemmm	Amatör Aşk Şiirleri	0	09-14-2007 07:23 PM
yeniden sevmeye gidiyorum.	NeFreT_KiN	Amatör Aşk Şiirleri	0	08-30-2007 11:36 AM
AŞk DedİĞİn'adam'İster Sevmeye Layik!!!	iyra	Sevgini Haykır	0	08-27-2007 06:08 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)