|
12-15-2007, 03:48 PM
|
#1 (permalink) |
|
υѕℓαηмαм'ıη çαℓıкυşυ
 
|
Sesime kulak ver
-Adam...
Sesime kulak ver Nasıl da kırgın değil mi Uzat bakayım ellerini Yanıyor avuçlarım bak Ama sen ''gideceğim'' dedin ya Buz değdi sanki yüreğime Gitme be aşkım gitme Beni bensiz eyleme Sensiz bu şehirde kaybolurum Üstüme çöker her alınan nefes Bense boğulurum Veremedim mi Sunamadım mı istediklerini Ama sevgimi sundum ya Sevgiden saraylar kurdum ya Yetmedi mi Gitme sevdiğim gitme Beni benden etme -Kadın... Gitmek son çareydi Ama bana sadece bu seçenek kaldı Seninle bir bütün olduk sanmıştım Ben gibi görüyorsun Yanımdayken özlüyorsun Korkup geceleri nefesimi dinliyorsun sanmıştım Üzgünüm yanılmışım Sen beni kendin için istiyorsun Bense senin için yanındaydım Bensiz benim gibi perişan olursun diye seninleydim Yanımda oluşunla mutlu oluyorsun diye Göklerde uçuyordum Hem ben senden sevginden başka ne istedim ki Veremediğin bir tek o sevgi Sen verdim sanıyorsan yanılıyorsun Biliyorum Alışkanlığına son vermek olacak gitmem Bundan korkuyorsun Aynı havayı solurken Başka yönlereymiş bakışlarımız Belki parçalanarak gideceğim Belki sende kalacak yüreğim Hatta ilk adımla öleceğim Ama yine de gitmeliyim -Adam... Sevgi diyorum aşk diyorum Bir gidişe feda edilir mi bunlar Bırakılır mı sırtını dönüp Bilmez misin bakarken sana nasıl da yanar içim Korkarım gözlerim değince incinirsin diye Yoksa sen sevmediğimden mi sandın bakmayışımı Yoksa sensiz yangınlarda eridiğime inandıramadım mı Hep bana boş mu baktı gözlerin Ben derinlerinde kaybolurken Ben elâlarında yüzerken İçimde kopan tufanları yakalayamadın mı Evet alıştım sana O billur sesinle söylediğin şarkılara Elinin değdiği sofralara Şen şakrak attığın kahkahalara Gidersen nasıl da bomboş olacak her yan Kuşlar bile gelmez pencereme Onlar da sana aşık Sırf sen varsın diye geliyorlar Sırf sen varsın diye güneş gülümsüyor Sırf sen varsın diye mehtap bu denli parlıyor Gitme gidemezsin Demedin ki hiç bana birgün giderim diye Beni bırakamazsın -Kadın... Doğru Hiç demedim birgün giderim diye Ama gitmeyi düşünmedim ki Hep seninleydi hayallerim Hep seninleydi seyrettiğim manzara Gün gelip de yalnız bakacağım hiç aklıma gelmedi Rüyalarımda bile seninle elele gezdim kırları Sabah uyandığımda şükür vardı dilimde Rüya değil gerçekmiş yanıbaşımda benimleymiş Ama gün be gün yok oldu sevgin Yüzün asıldı Sesin kısıldı Bana bakarken gülümseyişler yoktu gözlerinde Olsan da olmasan da fark etmez diyordun sanki Bense her gün bir ümit neşeyle başladım güne Bugün beni yeniden sevecek Süsleneyim hazırlanayım az sonra gelecek Yanağıma bir buse kondurup Beni periye çevirecek Dedim durdum sürekli Eee ne oldu Söylediklerin mi yalan Gördüklerim mi Duyduğuma mı inanayım Gördüğüme mi Madem bensiz duymazsın kuşları Görmezsin mehtabı Donarsın güneşte de Bana neden demedin bunları -Adam... Demedim mi Demem mi gerekirdi Anlamadın mı görmedin mi sezmedin mi Sensizliğe katlanabilsem ne işim vardı dizlerinde Ben ben oldum sadece Hüznümü de sana yansıttım neşemi de Olsan da olmasan da fark ederdi Sen hep olacaktın bundandı rahatlığım Kaybetme korkusunu hiç yaşamadım Hep vardın var olacaktın Ben ölümü bile aklımdan savdım Bir o ayırırdı bizi gerisi önemsizdi Bir de bildiklerim vardı Ben senden önce ölecektim Çünkü böyle olmalıydı Sensiz kalamayacak olan bensem Önce ben gidecektim Senin o dimdik duruşun güç veriyordu bana Biliyordum ki bensizliğe dayanırdın Biliyordum ki sen bensiz de hayatı kucaklardın Kocamandı yüreğin kocamandı Yoktu ki bana ihtiyacın Bendim sana muhtaç Bendim sevgine aç Verdiklerine Beni ben edişine Kendimi adadım Rahat davrandığımı şimdi anladım Nasıl pişmanım nasıl pişmanım Gitme be aşkım Söz böyle olmayacak bundan sonra Hiç içimde taşımayacağım sana olan aşkımı Hep yüzümde gözümde sözümde olacak Doyacaksın Belki de bıkacaksın -Kadın... Bıkmam Hiç doymadım ki Buldum derken birdendi yok oluşu İlk başlardaki sözlerin yerinde yeller eser oldu Getirdiğin çiçeklerin yerine asık suratındı masa başında oturan Madem hüzünlüydün ne diye söylemedin Ne diye korkuttun beni Ne diye sensizliği yaşattın yanıbaşımdayken Dayayıp omuzuma başını Anlatsaydın ya doya doya Dinleseydim Çare olmaya çalışsaydım Senden çok üzülüp senden çok yansaydım Ne diye beni dertleşmeye bile layık bulmadın Saf mıydım akılsız mı Sana yardım edemez miydim Hem güçlüsün diyorsun hem bana dert yanmıyorsun Yılmazdım ki yıkılmazdım Sırf sana üzüntü olmamak için Senden daha bir dimdik durur çare arardım Sevdim seni seviyorum Nedir bilir misin sevgi Nasıldır Kendinden çok sevdiğinle olmaktır Her anını ona adamaktır Şarkıları onun için söylersin Kahkahayı kulaklarını okşamak için atarsın Yemeklerine özenir Hergün ayrı bir güzelliğe bezenirsin Tüm içindekileride hilafsız anlatırsın Zaten saklayamazsınki Aşikardır her halin Üzüntünü de sevincini de gerçeğini de Ortaya koyar aleni yüreğin Ama sen ne diye Bu kadar muammaydın Bu söylediklerin neden yoktu karşımda Göstermedin söylemedin Sustun sustun -Adam... Sustum Sustum evet Neden mi Korktum çünkü güçsüzlüğümden Benim güçsüzlüğümü görürde Sevmekten vazgeçersin diye korktum Her derde düştüğümde nasılda istedim Göğsünde boğulurcasına ağlamayı Ellerin o an saçlarımda olacaktı Ve ben çocuklaşacaktım gözyaşlarımın izinde Yapamadım Çocuklaşmaya bile korktum ''Ben bu çocukça davranan adamı mı sevdim'' Dersin diye korktum Korktukça gün be gün daha bir sustum Sustukça büyüdü suskunluğum Ama hala bendim hala seni sevendim Ben biliyordum ya içimdeki koca sevgiyi Sen de biliyorsun sandım yine sustum Anlatmam gerekmezdi ki Çok anlatmıştım Çok haykırmıştım Yanılmışım anlatmalıymışım Çıkarıp yerinden yüreğimi ellerine sermeliymişim -Kadın... Yanıldın tabii Sevgi de beslenmek ister Bir kere söylenip kenara atılmamalı O da arada yerinden çıkarılıp parlatılmalı Okuyamam ki düşüncelerini Kendi kendime beni seviyor hala diyeyim Neden demedin şimdiye kadar bu dediklerini İlla gitmeye mi yeltenmem gerekirdi Ki ben senden gitmiyordum Ölüme gidiyordum Belki bedenim ayakta olurdu ama Sensiz ruhum sürünürdü adeta Ama istenmediğimi düşündüm Düşündürdün Sen susutun Ben yutkundum Sen somurttun Ben içime gözyaşı döktüm Her gün yeni bir ümidi geceye gömdüm Ne çok zamanı avuçlarımda çaresizce öğüttüm Sevgini gözlerine yükleyip gelirsin yine bana diye Bekledim bekledim Baktım ki gelmedin Gideyim de bitsin bu sonusuz bekleyiş dedim Varlığında yokluğuna yanacağıma Yokluğunla hasretle yanayım dedim Dedim de şimdi vazgeçtim Bilmiyordum bunları öğrendim artık Senden vazgeçemem Gitmekten vazgeçtim Sensizliğe düşüremem bu yüreği Yine Yanındayım her şeyimle Ama sakın yeniden değişme -Adam... Aşkım Hayatım Anladım Hatalıyım Ama sen de hatalısın Bana sormadın ki neden böylesin diye Kendi kendine verdin bu kararı Sen de ben kadar sustun Ben de okuyamam ki düşüncelerini Susma bundan böyle Yalandan gülümseme İçinde neler varsa Ellerinde de o olsun Bana sun Korkularını savarım tüm bildiklerimle -Kadın... Kendimden önce sen bileceksin herşeyi Hoş ne fark ederki Ben senim zaten İkimize anlatacağım içimi Sen de ikimiz olup dinlersin -Adam Dinlemem mi Ben de senim ilk ateşinle yandığımdan beri Her yanımla her şeyimle Çoktan sen olmuşum Şimdi bu doğruları Sakın unutma Sakın Uzat bakiim ellerini Bak ellerime nasılda sıcacıklar İşte senin eserin bu Yanıyorum her yanımla Hâlâ varsam hâlâ ayakta Tek nedensin sakın unutma... alıntıdır................ |
|
    
|
 |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
................
Normal
