Unutmadım seni! "Ey Yalnızlık..." .:.
Ne yazilmali ki silinip gitmesin ne söylenmeli ki unutulup bitmesin. Sessizlikle bağlayan bir hikaye bu. Eger bagladigi gibi bitecekse sonu yasanan her ne varsa sil gitsin.Hayallerde gerçek gibi yasarken seni umutlarda bitti bir zaman sevgiler de. Seni seviyorum çünkü ne zaman siir okusam misralarindan sen akiyorsun gözlerimden yaslar süzülüp resmine damliyor sessizlik sarariyor içimde susuyorum. Tam buldum dedigin anda kaybetmek nedir bilir misin? Atilmisligi hissettigin oldu mu? Hayaliyle yasamayi ezberledin mi? Delicesine sevdigin ama onun seni sevmedigini ögrendigin o ani hiç yasadin mi? Onun eksik yanlarini bile sevebildin mi ? Terkedilice ilk defa görüyormus gibi baktinmi? Elvedasiz ayriliklar acitti mi içini? Göz kapaklarina inat uyumadigin oldu mu gecelerce? Sadece mum isiginin aydinlattigi odanda onu düsündügün oldu mu saatlerce? Ellerin onsuz kaldiginda üsüdün mü? Duyuyorum susuyorsun yine susuyorsun tipki o zamanki gibi söylemiyorsun. Seni seviyorum çünkü hergün biraz daha tükenirken hersey benligim sesizce inliyor ben susuyorum. Bir an elinden tutuyorum biran sonra belkide tamamen elimden kayip gitmis oluyorsun anlayamiyorum.Yine sensiz kaliyor kollarim yine islaniyor gözlerim. Yasamam için tek nedenimdin sen. Fakat binlerce sebep vardi seni sevmem için. Seni seviyorum çünkü yasanacak bütün imkansizliklarda sen varsin. Biryerlerim aciyor durmaksizin. Sessizligin çok sey söylese de bazen susmanda incitir beni. Bilirim belkide en iyi ben bilirim ki susmasini bilmek bildigini söylemekten daha zor. Bir uçurum gibi derinlesen sessizlik bizi birbirimizden ayirdi bile. Yenildik dostlugumuza zamana yalnizliga yenildik iste! Sinsice sardi sessizlik böyle birdenbire ansizin... ve ben hala unutmam gerektigini söyleyenlere inanmiyorum. Hissettiklerimi söylemektense dost kalmayi seni sensiz yasamaktansa susmayi tercih ederim. Senin beni sevme fikri bile beni mutlu edebilecek kadar güzel ve asil! Seni seviyorum çünkü sen benim siyah beyaz dünyami renklendiren o çok az seyden birisin. Sensiz her andan korktum korkuyorum. Alip gitme ellerini alip gitme gülüslerimi götürme düslerimi. Sen benden gittin gideli öyle biktim ki sensiz kendimden. Seni seviyorum çünkü hala birseyler var vazgeçemedigim. Ben herkes için siir yazmazdim bu hep tuhaf gelmisti. Fakat simdi senin için siir yazmamak tuhaf geliyor. Bu yillarca sürecek ve de hiç dinmeyecekmis gibi düsünürken görüyorum ki anlamini yitiren birseyler var aramizda. Seni seviyorum çünkü tam herseyden vazgeçmistim ki karanligimin perdesini yirtti ellerin. Ama yine direndik sessizlige hala konusulmadan kalan öyle çok sey varki! "Sustugun yerde birseyler kiriliyor" Nasil söyleyecegini sende bilmiyorsun besbelli.. Susman gerekiyor diye susuyorsun belkide dostlugumuz için.. Kalbim sendeyken her adimda aklim sendeyken her dakika unutmadim unutamadim iste!