|
|
 
|
||||||
| Resimli Şiirler Resimli Şiirleri Bu Alanda Paylaşabilirsiniz |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
05-21-2007, 09:49 PM
|
#22 (permalink) |
|
Administrator
 
|
Linkleri Üyelerimiz Görebilir. UslanmaM Üyeliği İçin TıklayınBana Seni Yazdiran Yarim Kalmisligindir.. Bu gece yoklugunun dökümünü yapiyorum. Aylar önce sensizlige yazdigim siiri okudum  bir de dün gece yazdigimi... Hiç fark yok... Neden azalmiyorsun bende? Neden gidisin dün gibi? Neden sana yazdigim her yazi hep ayni yerde tikaniyor? Ben bugüne kadar kimseyi yoklugunda bu kadar önemsemedim Kimseyi yoklugunda bu kadar özlemedim... ve suna emin ol; hiç kimse yok'ken bu kadar sevilmedi... Benim karsima "ask" diye bu sonucu çikaran yarim kalmis'liktan baska bir sey degil bunun farkindayim..Ama iyi ama kötü bitmeli her hikaye! Sen bitmedin. Bitmeyensin.. Ayriligin adini koyamadik sevgilim. Iste bu yüzden kopamadik birbirimizden bir türlü.. Ben yarim kalan ve adi konmayan hiç birseyi unutmam...unutamam..... içimde sizisi kalir. Ya hersey yasanacagi yere kadar yasanip sona ermeli ya da ayrilik sözkonusu oldugunda bir daha kimsenin çiti çikmamali! Biz bunu basaramadik ayrilamadik! Sen yasanip da bitseydin eger hatrima gelmezdin. Seni bu kadar yazilasi yapan yarim kalmisligindir.. O gecenin sabahinda ayriligin aklina nerden geldigini biliyorum... Anlamistin benim soyut' a tutkun oldugumu... O yüzden gittin kim bilir... Sevilmek için güzel hatirlanmak için kayiplara karismayi tercih ettin... oysa bu o kadar zor bir sey degildi sevgili... Farkli bir dokunus agizdan çikan ve bugüne kadar kullanilmamis bir söz yeterdi zamani durdurmaya..... Ben asktan söz açildiginda zamani durduramayan kimseyi sevemedim... Ondandir belki de varliginda sevemedigim insanlari yoklugunda düslemek.... Belki de onandir yanindaylen yüreginin gurbetine düstügüm bir sevgiliyi silasinda özlemek.. Yoklugun hiç de adil degil... beni yok ediyor seni var ediyor sevdigim.. Evet seviyorum seni varligina ragmen! Üç mevsim degisti bu sehirde ama ben varliginla-yoklugunun aaaatini çözemedim... seni yasamak istemiyorum! .... öyle bir sen yarattim ki sen yokken yasanildigi an yitirir anlamini... sen yokken yarattigim sen yasakladi sana dokunmami... Sana düsman bir sen var içimde.... seni senle savastiryorum olan bana oluyor... Uzun zaman önce bir yerden duymustum bu sözü: "HANI RUHLARIMIZ ÖPÜSÜR YA? BASKASINDAYKEN AGZIMIZ..." su an varliginla yoklugunun aaaatini bu sekilde tanimliyorum seni senle savastirirken maglup olan yüregime... Varligindaki seni yoklugundaki sen kadar sevemezdim... "Keske sen yanimda oslaydin keske bir seyler yapip da seninle zamani durdursaydik" diye hayiflanmiyorum artik..... Her ne kadar adi konmasa da bir kopusun her ne kadar vazgeçmeyi beceremesek de ayrilik ihtiyaçtandi bu hikayede.... Yazik! son sözü zaman söyleyecek... Yazik! bu sefer hayatin acimasiz akisina biraktik aski... Ben senden kalan ayriliga bile yas tutamiyorum adam gibi! Bunu engelleyen senin varligin... iste bu kadar güzeldir senin yoklugun... iste bu kadar ayrilgina üzülmemi engelliyor varligin... VARLIGININ CANI CEHENNEME YOKLUGUNU ALMA BARI..... |
|
    
|
|
05-21-2007, 09:49 PM
|
#25 (permalink) |
|
Administrator
|
 Ben Sana Aşık Oldum İstanbul! Bir şebnem sabahında buldum seni Islak caddelerinde en güzel kokusu aşkın Benden bana yakın yıldızlar Gözlerimle kokladım sevda şiirini Eyyüp’deki camide gördüm kendimi.... İstanbul! Ahh! İstanbul! Yâr İstanbul! Ben sana aşık oldum... Dudaklar anlatamaz senin gül cemâlini Gül gönlünü yazarken ağlar kırılır kalem Bir şehir değildir bu ayrı bir dünya sanki İnsanı ki evrenin en mücella çehresi Ey adına şarkılar söylenen bırakma beni.... İstanbul! Ahh! İstanbul Yâr İstanbul! Ben sana aşık oldum... Kız Kulesine doğru doğan güneş izlemek Lâcivert’i aşmış gece İstanbul Köprüsü’nde Çamlıca Tepesi’nde güneşin batışı var... Aşıklar sarılmışlar birlikte ağlıyorlar... Bense yalnız değilim İstanbul gibi yâr var... İstanbul! Ahh İstanbul! Yâr İstanbul! Ben sana aşık oldum. Marmara kıyısında balıklar dans ediyor Mavi değil gökyüzü bilinmez bir renk almış İstanbul Boğazı’na dudağım veda diyor Kalbim el sallamıyor; gitmiyor ki kalıyor Benim sevdalı şehrim senin olmam imkânsız... |
|
|
|
Normal
