|
 
|
 
|
||||||
| Resimli Şiirler Resimli Şiirleri Bu Alanda Paylaşabilirsiniz |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
05-11-2007, 09:55 PM
|
#2 (permalink) |
|
Administrator
 
|
Gecede Keman Hıçkırıkları...
Akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi gözlerimde mavi gecelerin yıldızları yüreğimde özlemin ince sızıları yorgun güvercinlerin kanat çırpınışlarında soluğum bakakalırım her akşam öyle dalgın  dargın ve ıraklardan ırak yalnızlığımdır damlayan karanlığın kirpik uçlarında her gece her sabah bir çocuktur içimde alıp başını gider uzak dağların doruklarına yıllar var ki tek bir çiçek açmadı gönül bahçemde kabr-i hanemde tek bir yolcu geçmedi çöl oldu gülüstanım şiiristanım düşistanım  Oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime keşifsiz denizlerdi yıllarca bir ayrılığı biriktirdim deltalarda bir yalnızlığı kendimden kaçıp kaçıp kurtulmak isteyen bir gemiydim belki belki bir deliydim herkesin akıllı olduğu bir dünyada oysa yıllar varki tek bir gemi gecmedi denizlerimde göğümde tek bir martı uçmadı yaşlı ve yalnız bir ağaç gibi sürgün kaldım yüreğimin içinde bilirimki her akşam gözlerimde akıp giden o çağıltı avuçlarımda taşıdığın ateşle sudur uzak dağların ardında kalan menekşe gözlü bir kızın kokusudur her dizede yüreğime kanayan sözcüklerle yazılan Akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi yüzümde sınırları çizilmemiş bir hüznün camları parçalanıyor depremler başlıyor her gece şehirler çöküyor içimdeki çukura ve her sabah yeniden yüreğimde sızılarla uyanır bir dağçiçeği bakarım öyle uzaklara kanayan gülüşlerle kırık düşlerle ki metropol duvarlara yapıştırılmış boynu bükük bir resim karesi gibiyim sanki hüzünlü yüzüm aykırı sakalımla  Akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi gecede keman hıçkırıkları başımda gam belki analar ağlamaktadır uzak bir kentte yittik çocuklar yorgun babalar ve yüreklerinde ezikliği çaresizliğin belki herkes bir yarayı sarmaktadır kendi içinde kimbilir kimsesiz bir ölümü karanlığında  Yıllar varki ayrılıklar yaralı bir nehir gibi akmaktadır içime rüzgarlar eserken alnımın sahillerinden uzak denizlere savrulur düşlerim kirlenir mavi gülüşlerim yaralanır martılar havada asit ve kir kalır simsiyah bir bulut gölgeler yüzümü her gece gecelerki yaslandığım tek sığınak Akşam olmakta yine ey geceden gelip geceye giden trenler bir gün yanlış saatlerin gözlerimde buluştuğu bir noktada bir damla su gibi düşünce hayatın uçurumundan son isyanını çekince yüreğim alıp götür beni buralardan insanın uğramadığı uzak kıyılara bir derviş gibi ıssızda yanmak için kendi içimde sarmak için yaramı...Nuri Can |
|
    
|
|
05-11-2007, 09:55 PM
|
#3 (permalink) |
|
Administrator
|
SUSTUM....
! SUSTUM... ÇÜNKÜ KALBİM ACIYOR d.r.e.a.m.c.o.d.e.r  Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor...  sustum! sustu dudağımdaki şarkı gözlerimdeki şiiryaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gözlerim konuşuyor yalnız...  sustum! bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum! sustu benimle deniz sustu deli dalgalar sustu martılar...umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne  Sustum! tuz basıp yaralarıma! sustum içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece kimse bilmiyor.. kimse görmüyor...  sustum! sustu benimle gök sustu dağ sustu toprakacılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse hissetmiyor...  sustum! saçlarını kokluyorum rüzgarların dudaklarından öpüyorum hayatı içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara mendil silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor...  sustum! sustu benimle sarı sabır sustu hasret sustu zamansustum yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata kimse anlamıyor...  sustum! ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız...  ben sustum! susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar gelmiyor bahar kuşlar sevinmiyor yıldızlar küs ay üzgün güneş doğmuyor acılar dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor...  sustum! sustu benimle sarı sabır sustu hasretsustu hayat sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymuyor... duymu... duy...  Nuri CAN |
|
|
|
|
05-11-2007, 09:55 PM
|
#4 (permalink) |
|
Administrator
|
 Gitme Kal Diyemedim Bir sevda dudağında tutsak kaldı özlemim uzun kara trenler alıp götürdü seni hasret boyu uzayan raylara döküldü gözlerim bütün insanlar ağladı sen giderken. bütün istasyonlar gözyaşlarına boğuldu bir ben ağlamadım inanki bir benince bir duman gibi kaybolup gittin oysa seni sevdiğimi söylememiştim daha sensiz yaşamayacağımı sana aşkımı anlatamamıştım gitme kal giden ben olayımgitme kal diyemedim kahrolası gururum kahrolası dilimarkanı dönüp giderken hıçkırıklar düğümlendi boğazıma kızdım bağırdım haykırdım isyan ettimyine de seni sevdiğimi söylemedim ardında ağlayan bir çift göz paramparça bir yürek ve dalları kırılmış bir ağaç gibi baktım ama gitme kal diyemedim kahrolası gururum kahrolası dilimgittin hayallerim ardında yaprak yaprak düşüyordu bir çocuk üşüyordu elleri cebinde dalında bir gelincik ağlıyordu bir dağ yanıyordu içimde gitme gidersen baharda git sonbaharda gitme yapraklar düşmesin ardında diyemedim kızdım bağırdım haykırdım isyan ettimyine de seni sevdiğimi söylemedim kahrolası gururum kahrolası dilimgitme kal diyemedim .../ bir rüzgara açarım şimdi kalbimi bir de sulara alıp getirsinler diye sevgimi sana bir tutam sevgiydi yaşam kalbimde bir yudum hasret oldu döküldü gözlerimde tane tane gittin bir tren garında ömrümü rayların arasında götürdün oturdum bir köşede öylece ağladım kahroldumbir sessiz çığlığın yarayla buluşmasıydı gidişin ardından gitme kal gözlerin yaralarımın tek merhemidiyemedim dizlerim ellerim yüreğim paramparça şimdisuları çekildi canağacımın asitli yağmurlar döküldü dallarıma acılar topluyorum takvim yapraklarından her gece gözlerime kan oturdu ey yar!.. her gece bekleyişler öldürür beni gelmeyişler bir de eriyişler hasretinden her gece ah! gurbet ah! sen olmasaydın ayrılık olmasaydı hasret olmasaydı ben olmasaydım sen olmasaydın aşk olmasaydı kahrolmasaydım... Nuri CAN |
|
|
|
Normal
