Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan 12 SonuncuSonuncu
1 den 10´e kadar. Toplam 13 Sayfa bulundu

Konu: Tİcarİ Belgeler

  1. #1

    Standart Tİcarİ Belgeler



    TİCARET BELGELERİ
    Ticari Belge: Ticaret hayatında güven ve düzen sağlanması bakımından alım satımla uğraşan tüccarlar kanunların emrettiği şekilde çeşitli belgeler kullanırlar bunlara ticari belgeler denir.
    Türk Ticaret Kanunu ve Vergi Usul Kanununa göre vergiye tabi işlemler ticari defterlerdeki kayıtlara göre tespit edilir. Vergi kontrol işlemlerinin sıkça yapıldığı günümüzde bütün alışverişlerin belgesinin olması gerekir. Satışı yapan kişinin belge vermesi yasal bir zorunluluk ve vatandaşlık hakkı olduğu gibi belgeyi alan kişide de durum aynıdır. Alışverişlerin belge ile yapılması oranında devletin topladığı vergi miktarı da artar. Bu şekilde toplumun ihtiyaçları karşılanır. Bu nedenle “Vergilendirilmiş kazanç kutsaldır” sözü bir slogan olmanın ötesinde anlamlar taşır.
    TİCARET BELGELERİNİN ÇEŞİTLERİ
    Ticaret belgeleri özelliklerine göre:
    1- Alış-Veriş belgeleri,
    2- Fatura ve Fatura yerine kullanılan belgeler,
    3- Senetler,
    4- Ulaşım belgeleri,
    5- Bordrolar,
    6- Beyannameler,
    7- Diğer belgeler. olmak üzere çeşitlere ayrılırlar.


    Alış-Veriş Belgeleri
    1- Sipariş Mektubu: Malın gönderilmesi veya hizmetin yapılması için yazılan mektuplara denir. Teklif mektubu özelliğini de taşır. Siparişler telefonla mektupla veya günümüzde internet üzerinden yapılabilmektedir. Satıcı mektupta yazılı özellikteki malları gönderirse alıcı bu malları almak zorunda kalacaktır.
    2- Sipariş Kabul Mektubu: Sipariş alan firmaların olumlu veya olumsuz cevap vermeleri veya teklif edilen şartların değişmesine ait ticari bir mektuptur. Örnek: Alıcı satın alacağı mal miktarını, fiyat ve kalite değişikliği ister, satıcı da bu değişikliklere ait bir cevap verir.
    3- Mal Gönderme Mektubu: Satıcının alıcıya göndermeyi kabul ettiği siparişleri bildiren mektuptur. Bu mektupla, fatura, sigorta taşıma belgeleri de gönderilir.
    4- Mal Teslim Alma Mektubu: Satıcının gönderdiği malın alıcıya ulaşmasından sonra alıcının iş yerinde veya nakliyat ambarında siparişin şartlara uygunluğunu, tutarının satıcıya gönderildiğini belirten mektuptur. Genellikle teşekkür de belirtir, varsa eksiklik veya anlaşmazlık konuları da yazılır.

  2. #2

    Standart

    Faturalar
    Fatura: Satılan mal veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı miktarı göstermek üzere malı satan veya işi yapan tarafından düzenlenerek müşteriye verilen ticari bir belgedir.
    FATURADA BULUNMASI GEREKLİ BİLGİLER
    1- Faturanın düzenleme tarihi, seri ve sıra numarası,
    2- Faturayı düzenleyenin adı, varsa ticaret ünvanı, iş adresi, bağlı olduğu vergi dairesi ve hesap numarası,
    3- Müşterinin adı ticaret ünvanı, adresi, varsa vergi dairesi ve hesap numarası,
    4- Malın veya işin nevi, miktarı, fiyatı ve tutarı,
    5- Satılan malların teslim tarihi ve irsaliye numarası,
    Mal satıcı veya alıcı tarafından taşındığı taktirde, yerine ulaşması sırasında mal veya hizmet için sevk irsaliyesi düzenlenir. Fatura malın teslimi veya hizmetin yapılmasından sonra en geç 10 gün içinde düzenlenir.)
    6- Faturanın maliye bakanlığı ile anlaşma yapmış olan bir matbaa tarafından
    bastırılmış ve notere tasdik ettirilmiş olması gerekir.
    FATURA DÜZENLEMENİN ŞEKLİ
    1- Fatura sıra ve seri numarasına göre düzenlenir. Bir işletmenin farklı kısım veya şubelerinde aynı numaralı faturalar düzenleniyorsa bu faturaların birbirinden ayırt edilebilmesi için, kısım veya şubenin ismi veya özel işareti konulmalıdır.
    2- Fatura mürekkeple, makine ile veya kopya kurşun kalemle doldurulur,
    3- Fatura en az bir asıl bir suret olmak üzere 2 nüsha doldurulur 2 den fazla düzenlenecek ise fazla suretlere kaçıncı nüsha olduğu yazılır,
    4- Faturanın 1. nüshasında iş/işletme sahibinin adına imza atmaya yetkili olanlardan bir kişinin imzası bulunur,
    5- Fatura malın teslimi veya hizmetin yapıldığı tarihten itibaren en çok 10 gün içinde düzenlenir,
    FATURA KULLANMA MECBURİYETİ
    Vergi usul kanunun 232. maddesi fatura kullanmak zorunda olanları belirler.Buna göre;
    1- Birinci ve İkinci sınıftüccarlar,
    2- Serbest meslek erbabı,
    3- Götürü usulde vergiye tabi olan tüccarlar,
    4- Defter tutmak zorunda olan çiftçiler,
    5- Vergiden muaf esnaf,
    Sattıkları mal veya yaptıkları iş için fatura vermek ve aldıkları mal için fatura
    istemek mecburiyetindedir.
    FATURA ÇEŞİTLERİ
    Kullanma yerleri ve düzenleme şekillerine göre faturalar 7 çeşittir. Bunlar;
    1- Bayağı (Adi) Fatura: Satıcıların peşin alışverişler için düzenledikleri faturadır,
    2- Gönderme Faturası: Satıcıların başka şehirlerdeki müşterilerine sipariş mektubu üzerine mal ile birlikte gönderdikleri faturadır,
    3- Orijinal Fatura: Uluslar arası ticarette kullanılan mal ve hizmet satışları için kullanılan ilgili ülkenin konsolosluğuna onaylatılan faturadır.
    4- Genel Fatura: Satıcılar tarafından ödenecek miktarları topluca gösteren faturaların düzenlenerek alıcılara gönderdikleri faturalardır.
    5- Geçici Fatura: Tahmini olarak düzenlenen fiyat ve malın özelliklerine ait hususların alıcıya teklif mahiyetinde düzenlenen faturalardır.
    6- Komisyoncu Alış Faturası: Ticarette komisyoncuların alıcıları adına aldıkları mallar için düzenledikleri faturadır.
    7- Komisyoncu Satış Faturası: Komisyoncuların satıcılar hesabına sattıkları mal ve hizmetler için düzenlenen faturadır.
    FATURA YERİNE KULLANILAN BELGELER
    Vergi Usul Kanununun 233. Maddesi 1. ve 2. sınıf tüccarlar ile defter tutmak zorunda olan çiftçilerin fatura vermek zorunda olmadıklarını, satışları ve yaptıkları işlerin bedellerini perakende satış belgesi ile belgeleyeceklerini belirtir.Bu belgeler;
    1- Perakende satış fişleri,
    2- Makineli (yazar kasa fişi) kasaların kayıt ruloları,
    3- Giriş ve yolcu taşıma biletleri.
    Perakende satış fişi, yazar kasa fişi ve yolcu taşımı biletlerinde, işletme ve mükellefin adı, düzenleme tarihi, ve alınan para miktarı gösterilir. Sıra numarasına göre 2 nüsha olarak düzenlenir

  3. #3

    Standart

    GİDER PUSULASI
    Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile defter tutmak zorunda olan serbest meslek erbabı ve çiftçilerin düzenledikleri belgelerdir. Bu kişiler;
    1- Kazançları götürü usulde tespit edilen tüccara,
    2- Kazançları serbest şekilde tespit edilen serbest meslek erbabına,
    3- Vergiden muaf esnafa,
    Bir iş yaptırdıklarında veya ondan bir mal aldığında 2 nüsha gider pusulası düzenlerler. İşi yapan veya malı satan kişiye imzalatırlar. Gider pusulası yukarıdaki maddelerde yazılan kişilerden alındığında fatura yerine geçer.
    GİDER PUSULASININ DÜZENLENMESİNDE DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR
    1- Gider pusulasında, işin adı, cinsi, adedi, miktarı, fiyatı, tutarı, toplamı, tevkif edilen verginin net miktarı, işi/malı satan ve alanın adı soyadı, adres, varsa vergi dairesi, hesap numarası, pusulanını seri ve sıra no. su ve düzenleme tarihi bulunur.
    2- Maliye Bakanlığı ile anlaşmalı matbaalara bastırılır, notere tasdik ettirilir.
    3- Gider pusulası en az iki nüsha düzenlenir.Yukarıdaki bilgileri eksik olan gider pusulası hiç düzenlenmemiş sayılır,
    4- İki nüsha düzenlenen gider pusulasının 1. örneği işi yan veya palı satanda kalır 2. si ise düzenleyen tarafından saklanır

  4. #4

    Standart

    MÜSTAHSİL MAKBUZU

    Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile defter tutmak zorunda olan çiftçiler, götürü usule tabi veya vergiden muaf çiftçilerden mal satın aldıklarında, ödeme sırasında iki nüsha müstahsil makbuzu düzenler, Tacir makbuzlardan birini malı satan çiftçiye verir, diğerini de çiftçiye imzalatarak, kendisi saklar. Müstahsil makbuzunu tüccar veya çiftçi adına hareket eden de imzalayabilir. Müstahsil okur yazar değilse şahsi mühür veya parmak mühürü kullanabilir. Müstahsil Makbuzunda;
    1- Makbuzun düzenleme tarihi,
    2- Alıcının adı soyadı, unvanı ve adresi,
    3- Satıcının adı soyadı, ve ikametgah adresi,
    4- Satın alınan malın cinsi, miktarı, ve bedeli,
    5- Stopaj ve fon miktarı bulunur.

  5. #5

    Standart

    SENETLER
    Günümüzde bütün alışverişlerin peşin olarak yapılması mümkün değildir. Bu durumda ticaret yapan kişiler değişik ödeme araçları bulmuşlardır. Bu amaçla, eresiye, taksitli, vadeli alım/satım yapabilmek için senetler kullanılmaktadır. Senetler Türk Ticaret Kanunun 557. maddesinde değerli kağıt niteliğinde gösterilmiş olup, çeşitleri şöyledir.
    1- Bono (Emre Yazılı Senet)
    2- Poliçe,
    3- Çek.
    1- Bono (Emre Yazılı Senet): Borçlu tarafından alacaklıya hitaben belli bir tarihte alacaklısına veya onun emrine kayıtsız şartsız ödenecek miktarı gösteren taahhüt senedine denir.
    Bonolar genellikle tacir tarafından matbu olarak hazırlanır, borçluya ve onun kefillerine birlikte imza ettirilir. Ticari hayatta en çok kullanılan senet şeklidir. Bonoda en iki kişi bulunur, Bunlardan 1. keşideci (borçlu) diğeri alacaklı(lehtar) dır. Kefil varsa, kefillerde imzaladıkları bonodaki miktardan borçlu gibi sorumludur.
    Bonoda Bulunan Bilgiler
    A Bono veya emre yazılı senet kelimesi,
    B Vade veya ödeme tarihi,
    C Kime veya kimin emrine ödenecek ise adı soyadı,
    D Ödenecek miktar ve ödeme yeri,
    E Senedin düzenlendiği yer ve tarih, (gösterilmemişse borçlunun isminin yanındaki
    yer ve tarih geçerlidir.)
    F Senedi düzenleyenin adı soyadı imzası,
    G Senedin miktarına göre damga pulu.
    2- Poliçe: Alacaklının (keşideci) alacağının tamamını veya bir miktarını belirli bir tarihte üçüncü bir şahsa (lehdar) veya onun göstereceği bir kimseye ödemesi için borçluya (muhatap) hitaben yazdığı ödeme emridir.Poliçede vade belirtilmemişse görüldüğünde ödenir. Alacaklı poliçeyi muhataba hitaben düzenlediğinden poliçe ödeme gününden önce muhataba gösterilmelidir. Muhatap poliçeyi kabul edip etmemekte serbesttir. Kabul ediyorsa kabulümdür deyimini yazar sadece imza da kabul anlamına gelir.
    Örnek: Ahmet’in Hasan’a 1500 YTL. borcu vardır. Hasan Ahmet’ten alacağı 1500 YTL. den 1000 YTL. yi Kemal’e ödemesi için Ahmet’e bir ödeme emri yazarsa bu ödeme emrinin adı poliçedir.
    Senet Cirosu:
    Bir senet üzerindeki hakkın “senede bağlı hakkın” senedin arkasının imza edilerek başkasına devredilmesi işlemine ciro işlemi denir. Bu suretle senet üzerindeki alacak hakkı devredilmiş olur. Ciro yazılı yapılır. Hakkını devreden kimseye “ciranta” denir. Ciro tarihi yazılmayabilir , yazılırsa senet zinciri daha kolay tespit edilir. Adresi yazılırsa cirantaya daha kolay ulaşılabilir.
    Ciro çeşitleri:
    3 çeşit ciro vardır. Bunlar;
    a) Tam Ciro; Lehine ciro yapılan kişinin adı soyadı yapılmışsa buna tam ciro denir. Örnek: “Senette yazılı 1000 YTL.yi Bay Ali Kaya’ya ödeyiniz”- Diyarbakır-03.25.2005 gibi.
    b) Beyaz (açık) ciro:Lehine ciro yapılan kimsenin (hamil) adı belirtilmeden, sadece cirantanın imzasından ibaret ise ya da sadece ödeyiniz” deyimi yazılmış ve imzalanmışsa buna beyaz ciro denir.
    c) Hamiline ciro: Bir ciroda “hamiline” deyimi varsa hamiline cirodur. Beyaz ciro hükmündedir.
    3- Çek: Bir alacağın tamamının veya bir kısmının kendisine veya başkası adına hemen ödenebilmesi için alacaklı için düzenlenen belgeye çek denir. Çekler bir ödeme aracıdır. Ülkemizde çeker bankaya ait olarak hazırlanır ve banka tarafından ödenir. Bu nedenle bankalar müşterilerine bir çek defteri verirler.
    Çekin özellikleri;
    Çek üzerinde:Çek kelimesi, Ödemeyi yapacak bankanın adı, Ödenecek para miktarı, Para ödenecek kişinin adı soyadı (hamiline çekte yazılmaz) Ödemenin yapılacağı yer, Çekin düzenlendiği tarih ve yer, Çeki düzenleyenin adı soyadı ve imzası bulunur.
    Çek Çeşitleri
    1- Ada yazılı çek,
    2- Hamiline Yazılı Çek,
    3- Çizgili çek.
    Ada yazılı çekte kimin ismi yazılı ise çekte yazılı miktar ona ödenir.
    Hamiline çekte isim yazılmaz “hamiline ödeyiniz” ibaresi vardır. Bu nedenle çek kimde ise ödeme ona yapılır hamiline çeklerin bu nedenle çalınma, kaybolma riski vardır.
    Çizgili çek, hesaptan hesaba para aktarılmasında kullanılır. Çekin üzerinde çift çizgi vardır. İki çizgi arasına banka adı yazılır, herkese ödenmez bu nedenle kaybolması çok önemli değildir. Çizgiler arasına para olarak ödenmeyecek, hesaba geçilmeyecek gibi cümleler yazılabilir. Genel çizgili çeklerde banka adı yazılır. Özel çizgili çeklerde parayı alacak olan bankanın ismi bulunur

  6. #6

    Standart

    BORDROLAR

    Bordro: Bir hesabın ayrıntılarını gösterebilmek için düzenlenen cetvele bordro denir. Bordrolar 2 ye ayrılır. Bunlar 1 – Ücret bordroları, 2- Maaş bordrolarıdır.
    1- Ücret Bordroları: İşveren tarafından her ay ödenen ücretler için düzenlenen ve ücretin dökümünü ayrıntılı olarak gösteren cetvellerdir. İşverenler her ay ödedikleri ücretler için bordro düzenlemek zorundadır. Ancak gelir vergisinden muaf ücretlerle götürü usulde vergiye tabi hizmet erbabına yapılan ücret ödemeleri için bordro düzenlenmeyebilir.
    Ücret bordrosunda aşağıdaki bilgiler bulunmalıdır.
    a) Hizmet erbabının adı soyadı, ücretin alındığına dair imzası veya mühürü, (ücretin ödenmesi için makbuz düzenlenmişse mühür veya imzaya gerek yoktur)
    b) Varsa vergi karnesinin tarih ve numarası
    c) Birim ücreti (aylık, haftalık, günlük, saat veya parça başı)
    d) Çalışma süresi veya ücretin ilgili olduğu süre,
    e) Ücret üzerinden hesaplanan kesintilerin (vergi) tutarı,
    f) SSK. İşçi payı sütunu

  7. #7

  8. #8

    Standart

    Ücret Bordrosuna Örnek Uygulama
    1- Brüt ücret (varsa fazla çalışma) üzerinden %14 SSK. Prim payı kesilir.Prim toplamının bulunuşunda iş kazaları ve meslek hastalıkları primi: işyeri tehlike sınıfı bulunur, rakam 2 ye bölünüp 1 eklenince çıkan rakam prim rakamıdır İş yeri tehlike sınıfları 1 ile 12 arasında değişir, çizelgeden bulunur. Örnek: tehlike sınıfı 2 olan bir meslek 2/2= 1+1 = 2, iş kazaları primidir.

    İ
    2- Vergi indirimi veya genel indirim miktarı bulunur, bu miktar 2005 yılı için; .60?............. YTL.dir
    3- Varsa sendika üyelik aidatı, bir günlük brüt çıplak ücretin%75 i dir
    4- Gelir Vergisi Matrahının Bulunması: Brüt ücret + SSK. İşçi payı + Vergi indirimi + varsa sendika üyelik aidatı nın toplamıdır.
    5- Gelir vergisinin bulunması: 4. maddede çıkan rakam %15 ile çarpılarak gelir vergisi bulunur.
    6- Damga vergisi: Brüt ücretin % 00.06 i damga vergisidir.
    7- Brüt ücret – (Gelir vergisi + SSK.İşçi payı + Damga vergisi)= Net ücrettir.

    ÖRNEK: Dinlenme tesislerinde çalışan Hasan DENİZCİ Ocak 2005 ayında günlüğü 15 YTL.ücret almaktadır. Ocak ayında tam gün çalışmış olan bu işçi işyerindeki sendikaya üye olup, sendika üyelik aidatı bordrosundan kesilmektedir. İşyeri tehlike sınıfı 1.5 tir. Bekar olan bu işçinin aylık net ücretini hesaplayarak bordrosunu düzenleyiniz?
    ÇÖZÜM:
    1- Brüt aylık ücretinin bulunması:
    15YTL.X30 = 450 YTL.
    2- Kesintilerin Bulunması:
    SSK. İşçi payı = 450 x %14 = 63.00YTL.
    Sendika Üyelik Aidatı = 15 x%75 = 11.25 YTL.
    Vergi indirimi = 60 YTL. dir.
    3 -Gelir Vergisi Matrahının Bulunması
    Brüt Ücret – SSK. İşçi payı + Vergi İndirimi + Sendika aidatı
    450 – (63 + 60 + 11.25) = 450 – 134.25 = 315.75 YTL.
    4- Gelir Vergisinin Bulunması:
    315.25 x % 15 = 47.5 YTL. gelir vergisi
    5- Damga vergisinin bulunması:
    450 x 0.0075 = 3.37 YTL
    6- Net Ücretin Bulunması:
    Brüt Ücret – (SSK.işçi payı + Gelir vergisi + Sendika Üyelik aidatı + Damga vergisi
    450 – ( 63 + 47.5 + 11.25 + 3.50) = 450 – 124.25 = 325. 75 YTL Net aylık

    Maaş Bordroları: 657 Sayılı devlet Memurları Kanununa tabi memurlar için yapılan bordrodur, gerekli olmadığından konu ile ilgili örnek verilmeyecektir.

  9. #9

  10. #10

    Standart

    BEYANNAMELER

    Beyanname: Vergi miktarını gösteren ve mükellef tarafından süresi içinde vergi dairelerine verilen belgeye denir.
    Beyanname vergi mükellefinin kazançlarını gösteren cetveldir.Vergi dairesine posta ile de gönderilebilir. VUK. Kanununa göre gerçek kişiler Gelir vergisine, Tüzel kişiler Kurumlar vergisine tabidir.



    Beyanname Çeşitleri:
    1- Yıllık Beyanname: Mükelleflerin çeşitli kaynaklardan bir takvim yılı içinde kazanç ve iratlarının bir araya getirilip toplanmasına ve böylece hesaplanan gelirlerin vergi dairesine bildirilmesi için düzenlenen beyannamelere Yıllık Vergi Beyannameleri denir.
    2- Muhtasar Beyanname: Vergi stopajı yapmak durumunda olanların kestikleri vergilerin matrahları ile birlikte toplu olarak vergi dairelerine bildirmelerinde kullanılan beyannamelere Muhtasar Beyanname denir. Örnek: Ücretlerden, kiralardan, menkul ve gayrı menkul sermaye iratlarından ( kiraya verilen ev araç gibi) yapılan vergi kesintileri bu beyanname ile bildirilir.
    3- Münferit Beyanname: Dar mükellefiyete tabi olanların yıllık beyanname vermekle yükümlü olmadıkları kazanç ve iratlarından, vergisi tevkif suretiyle alınmamış olanların bildirilmesi için kullanılan beyannameye Münferit Beyanname denir.
    Örnek: Ortaklara düşen pay ve hakların devir ve temliklerinden veya hisselerin satışından elde edilen kazançlar gibi.
    SSK.na yapılan bildirgeler,
    a) SSK. İş yeri bildirgesi,
    b) Sigortalı işe (ilk-tekrar) giriş bildirgesi,
    c) Aylık Sigorta Primleri Bildirgesi,
    d) Dört Aylık Sigorta Primleri Bildirgesi

    DİĞER BELGELER
    1- Sevk İrsaliyesi
    2- Adisyon
    3- Serbest Meslek Makbuzu
    4- Taşıma ve Otel İşletmelerine ait Belgeler
    a) Taşıma irsaliyesi
    b) Yolcu Listesi.

Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan 12 SonuncuSonuncu

Benzer Konular

  1. TİCARİ TERİMLER ispanyolca
    By RebelliouS in forum Yabancı Dil Sözlük
    Cevaplar: 0
    Bölüm Listesi: 08-14-2007, 12:56 AM
  2. Bunu Bİlene Tİcarİ Kamyon
    By somanak in forum Zeka Soruları ve Bilmeceler
    Cevaplar: 5
    Bölüm Listesi: 06-10-2007, 09:32 PM

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Yetkileriniz

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • Eklenti Ekleyemezsiniz
  • You may not edit your posts
  •  
[Gizlilik Politikası]-[UslanmaM Kuralları]-[UslanmaM İletişim/Contact]