
Bu büyük eser

günümüzde İslam tetkiklerinde görülen yenilenme hareketinin en yüksek tanıklıklarından biridir. 1922’de iki cilt halinde yayımlanmış ve alanında bir çığır açmıştır. Fakat eser kısa sürede tükendiğinden

gerek Batıda gerek Doğuda bir çok bilim adamı yeniden yayımlanmasını ısrarla istemekteydiler.
Louis Massignon bu yeni edisyonu hazırlamak için ölümüne (1962) dek aralıksız çalıştı. Karakterinin doğal özellikleri olan bilimsel nesnelliği ve konusuna duyduğu derin entelektüel sempatiyle

Hallac’ın yaşadığı ve öldüğü Bağdat çevresini gittikçe daha geniş ve derin biçimde tanımaya

bu çevrenin manevi olduğu kadar toplumsal yapı ve düzenini de kavramaya çalışıyordu. Böylece bize eski metnin kökten yenilenmesi denebilecek nitelikte

son derece özenle çalışılmış ve ayrıntılı bir müsveddeler bütünü bıraktı. Institut üyesi Henri Laoust ve M. Louis Gardet’nin başkanlığında kalabalık bir bilim ekibi de

bu malzemeye dayanarak

bu dört ciltlik tamamen yeni edisyonu hazırladı. İlk iki ciltte

IX.ve X.yüzyıllardaki büyük Abbasi hümanizmi döneminde

halkın

devlet memurlarının ve sarayın somut yaşam koşulları; Hallac’ın hayatı

yargılanması ve ölümünün (922) bu ortamda yüklendiği anlam; mistik ermişin dost ve düşmanlarının olay karşısında aldıkları tavır ve tutumlarla birlikte Bağdat şehrinin ve Halac’ın çağlar boyunca gah saldırılan gah benimsenen nüfuz ve etkisinin kapsamlı ve etkileyici bir tablosunu bulacaksınız. Üçüncü cilt

vaktiyle Müslüman-Arap düşüncesinin en ileri atılımlarına kılavuzluk etmiş olan ve Hallac öğretisinin bütün derinliğiyle ortaya konabilmesi için de bilinmesi şart olan büyük “dogmatik” ve “mistik” temaların derlenip senaaalenmesini konu ediniyor. Dördüncü cilt ise bütünüyle tablolara

dizinlere

kaynakçalara ve bu anıtsal edisyon için zaruri olan diğer tamamlayıcı verilere ayrılmıştır.