Ne İdİk Ne Olduk

**kahin** · 04-21-2007, 03:27 PM

Faziletliydik: Kimsenin malına

mülküne göz dikmezdik. Kimsenin
namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez

dilenciliği meslek
edinmez

kimseyi de küçümsemezdik.

Dürüsttük: Bir zamanlar

Londra Ticaret Odası

nın en görünür
yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle
alışveriş et

yanılmazsın."

İtibarlıydık: Bir zamanlar

Hollanda Ticaret Odası

nın
toplantılarında oylar eşit çıkınca

Osmanlılarla alışverişi
olan tüccarın oyu iki sayılır

onun dediği olurdu.

Temizdik: Yere bile tükürmezdik. Hatta

Osmanlı askeri
teşkilatını Avrupa

ya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil

yere
tükürmedikleri için atalarımızı şöyle eleştiriyor: "Türkler
hiçbir zaman yere tükürmezler. Daima yutkunurlar. Bunun için de
saçlarında sakallarında bir hararet olur ve zamanla saçları

kaşları

sakalları dökülür."

Çevreciydik: Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu
ağaçları sulatır

göçmen kuşların yorgunluk atması için

saçak altlarına kuş sarayları yapardık. Bunlara öyle çok örnek
var ki

saymakla bitmez.

Harama el sürmezdik: Fransız müellif Motray

1700

lerdeki halimizi
şöyle anlatıyor: "Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek
meteliğim kaybolmamıştır. Ne zaman bir şey unutsam

hiç
tanımadığım dükkâncılar

arkamdan adam koşturmuşlar

hatta
birkaç kere Beyoğlu

ndaki ikametgâhıma kadar gelmişlerdir."

Medeni idik: İngiliz sefiri Sir James Porter ise

1740

ların
Türkiye

si için şunları söylüyor: "Gerek İstanbul

da

gerekse
imparatorluğun diğer şehirlerinde hüküm süren emniyet ve asayiş

hiçbir tereddüde imkân bırakmayacak şekilde ispat etmektedir ki

Türkler çok medeni insanlardır."

Dosdoğruyduk: Fransız generallerden Comte de Bonneval ise

şu
hükmü veriyor: "Haksızlık

murabahacılık [aşırı kâr koyma

tefecilik]

inhisarcılık [tekelcilik] ve hırsızlık gibi suçlar

Türkler arasında meçhuldür

. Öyle bir dürüstlük gösterirler
ki

insan

çok defa Türklerin doğruluklarına hayran kalır."

Hırsızlık nedir bilmezdik: Fransız müellif Dr. Brayer

1830

ların
İstanbul

unu getiriyor önümüze: "Evlerin kapısının şöyle
böyle kapatıldığı ve dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka
itimaden açık bırakıldığı İstanbul

da her sene azami beş-altı
hırsızlık vakası görülür."

Ubicini

Dr. Brayer

i şöyle doğruluyor: "Bu muazzam payitahtta
dükkâncılar

namaz saatlerinde dükkânlarını açık bırakıp
camiye gittikleri ve geceleri evlerin kapısı basit bir mandalla
kapatıldığı halde

senede dört hırsızlık vakası bile olmaz.
Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlu

nda ise hırsızlık
ve cinayet vakaları olmadan gün geçmez."

Naziktik: Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini

yine 1880

lerin
"biz"ini anlatıyor bize: "İstanbul Türk halkı Avrupa

nın en nazik
ve en kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi

nadirattan işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki

ibadet
saatlerinde bile camilerini gezebilir

bizim kiliselerde
gördüğünüz kolaylığın çok fazlasını görürsünüz."

Cihana örnektik: Türkiye Seyahatnâmesi

yle meşhur Du Loir

un
1650

lerdeki hükmü şöyle: "Hiç şüphesiz ki

ahlâk bakımından
Türk siyasetiyle medeni hayatı bütün cihana örnek olabilecek
vaziyettedir."

Şefkatimiz yalnızca insana yönelik değildi

hayvanları

hatta
bitkileri bile kapsıyordu.

Hayata karşı saygılıydık: Bu konuda dilerseniz Elisee Recus

u
dinleyelim

bize 1880

lerdeki halimizi anlatsın:
"Türklerdeki iyilik duygusu

hayvanları dahi kucaklamıştır.
Birçok köyde eşekler haftada iki gün izinli sayılır

. Türklerle
Rumların karışık olarak yaşadığı köylerde ise

bir evin hangi
tarafa ait olduğunu kolaylıkla anlayabilirsiniz. Eğer evin
bacasında leylekler yuva yapmışsa

bilin ki o ev bir Türk evidir."
(Küçük Asya

c. 9)

Hayırseverdik: Comte de Marsigli

yi tekrar dinleyelim: "Yazın
İstanbul

dan Sofya

ya giderken dağlardan anayol üzerine inmiş
köylülerin

yolculara

bedava ayran dağıttıklarına şahit oldum."

Aynı müellif

ceddimizin hayırseverlikte fazla ileri gittikleri
kanaatindedir. Şöyle diyor: "Fakat şunu da ifade etmeliyim ki

bu
dindarâne hareketlerinde biraz fazla ileri gitmektedirler.
İyiliklerini yalnız insan cinsine hasretmekle kalmayıp

hayvanlara
ve hatta bitkilere bile teşmil ederler."

Bu tespiti

İslâm ve Türk düşmanı Avukat Guer misallendiriyor:
"Türk şefkati

hayvanlara bile şamildir" dedikten sonra şu örneği
zikrediyor: "Hayvanları beslemek için vakıflar ve ücretli adamları
vardır. Bu adamlar

sokak başlarında sahipsiz köpeklere ve kedilere
et dağıtırlar

. Sokaktaki ağaçların kuraklıktan kurumasını
önlemek için bir fakire para verip sulatacak kadar kaçık
Müslümanlara bile rastlamak mümkündür

."

"Kaçık"lığın kaynağını da veriyor adam: "Birçokları da sırf
azad etmek için kuşbazlardan kuş satın alırlar. Bunu yapan bir
Türk

e

bir gün

yaptığı işin neye yaradığını sordum.
Küçümseyerek baktı ve şu cevabı verdi:

Allah

ın rızasını
tahsile [kazanmaya] yarar.

"

Ne dersiniz

Galiba

geçmişimizden uzaklaşmak

bize çok pahalıya
patladı.

İşte sorulmaya değer ve cevaplanması elzem olan soru: "Bizde

o
zaman var olup da bugün olmayan nedir Nasıl kaybettik Nasıl
buluruz"

__________________

Kod:

 
YA İSLAMDA ERİRSİN YA KÜFÜRDE ÇÜRÜRSÜN, ÖLÜM BİR SON DEĞİLDİR GİTTİĞİNDE GÖRÜRSÜN

**deri_NN** · 04-22-2007, 08:58 AM

bütün bunlar gerçekten millet olarak ne kdr kötü safhalara geldiğimizi anlatıyor bizlere

ne kdr üzücü bi durum gerçekten

**RebelliouS** · 04-22-2007, 05:45 PM

çooook haklısın belkı de değişmemize neden olan hayyatır
hayat işte insanı değiştiriyoır

04-21-2007, 03:27 PM	#1 (permalink)
kahin Başçavuş Üyelik Bilgileri Üyelik tarihi: Apr 2007 Konular: 94 Mesajlar: 156 Rep Bilgileri Rep Puanı : 43 Rep Derecesi :	Ne İdİk Ne Olduk Faziletliydik: Kimsenin malına mülküne göz dikmezdik. Kimsenin namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez dilenciliği meslek edinmez kimseyi de küçümsemezdik. Dürüsttük: Bir zamanlar Londra Ticaret Odasının en görünür yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle alışveriş et yanılmazsın." İtibarlıydık: Bir zamanlar Hollanda Ticaret Odasının toplantılarında oylar eşit çıkınca Osmanlılarla alışverişi olan tüccarın oyu iki sayılır onun dediği olurdu. Temizdik: Yere bile tükürmezdik. Hatta Osmanlı askeri teşkilatını Avrupaya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil yere tükürmedikleri için atalarımızı şöyle eleştiriyor: "Türkler hiçbir zaman yere tükürmezler. Daima yutkunurlar. Bunun için de saçlarında sakallarında bir hararet olur ve zamanla saçları kaşları sakalları dökülür." Çevreciydik: Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu ağaçları sulatır göçmen kuşların yorgunluk atması için saçak altlarına kuş sarayları yapardık. Bunlara öyle çok örnek var ki saymakla bitmez. Harama el sürmezdik: Fransız müellif Motray 1700lerdeki halimizi şöyle anlatıyor: "Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek meteliğim kaybolmamıştır. Ne zaman bir şey unutsam hiç tanımadığım dükkâncılar arkamdan adam koşturmuşlar hatta birkaç kere Beyoğlundaki ikametgâhıma kadar gelmişlerdir." Medeni idik: İngiliz sefiri Sir James Porter ise 1740ların Türkiyesi için şunları söylüyor: "Gerek İstanbulda gerekse imparatorluğun diğer şehirlerinde hüküm süren emniyet ve asayiş hiçbir tereddüde imkân bırakmayacak şekilde ispat etmektedir ki Türkler çok medeni insanlardır." Dosdoğruyduk: Fransız generallerden Comte de Bonneval ise şu hükmü veriyor: "Haksızlık murabahacılık [aşırı kâr koyma tefecilik] inhisarcılık [tekelcilik] ve hırsızlık gibi suçlar Türkler arasında meçhuldür. Öyle bir dürüstlük gösterirler ki insan çok defa Türklerin doğruluklarına hayran kalır." Hırsızlık nedir bilmezdik: Fransız müellif Dr. Brayer 1830ların İstanbulunu getiriyor önümüze: "Evlerin kapısının şöyle böyle kapatıldığı ve dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka itimaden açık bırakıldığı İstanbulda her sene azami beş-altı hırsızlık vakası görülür." Ubicini Dr. Brayeri şöyle doğruluyor: "Bu muazzam payitahtta dükkâncılar namaz saatlerinde dükkânlarını açık bırakıp camiye gittikleri ve geceleri evlerin kapısı basit bir mandalla kapatıldığı halde senede dört hırsızlık vakası bile olmaz. Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlunda ise hırsızlık ve cinayet vakaları olmadan gün geçmez." Naziktik: Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini yine 1880lerin "biz"ini anlatıyor bize: "İstanbul Türk halkı Avrupanın en nazik ve en kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi nadirattan işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki ibadet saatlerinde bile camilerini gezebilir bizim kiliselerde gördüğünüz kolaylığın çok fazlasını görürsünüz." Cihana örnektik: Türkiye Seyahatnâmesiyle meşhur Du Loirun 1650lerdeki hükmü şöyle: "Hiç şüphesiz ki ahlâk bakımından Türk siyasetiyle medeni hayatı bütün cihana örnek olabilecek vaziyettedir." Şefkatimiz yalnızca insana yönelik değildi hayvanları hatta bitkileri bile kapsıyordu. Hayata karşı saygılıydık: Bu konuda dilerseniz Elisee Recusu dinleyelim bize 1880lerdeki halimizi anlatsın: "Türklerdeki iyilik duygusu hayvanları dahi kucaklamıştır. Birçok köyde eşekler haftada iki gün izinli sayılır. Türklerle Rumların karışık olarak yaşadığı köylerde ise bir evin hangi tarafa ait olduğunu kolaylıkla anlayabilirsiniz. Eğer evin bacasında leylekler yuva yapmışsa bilin ki o ev bir Türk evidir." (Küçük Asya c. 9) Hayırseverdik: Comte de Marsigliyi tekrar dinleyelim: "Yazın İstanbuldan Sofyaya giderken dağlardan anayol üzerine inmiş köylülerin yolculara bedava ayran dağıttıklarına şahit oldum." Aynı müellif ceddimizin hayırseverlikte fazla ileri gittikleri kanaatindedir. Şöyle diyor: "Fakat şunu da ifade etmeliyim ki bu dindarâne hareketlerinde biraz fazla ileri gitmektedirler. İyiliklerini yalnız insan cinsine hasretmekle kalmayıp hayvanlara ve hatta bitkilere bile teşmil ederler." Bu tespiti İslâm ve Türk düşmanı Avukat Guer misallendiriyor: "Türk şefkati hayvanlara bile şamildir" dedikten sonra şu örneği zikrediyor: "Hayvanları beslemek için vakıflar ve ücretli adamları vardır. Bu adamlar sokak başlarında sahipsiz köpeklere ve kedilere et dağıtırlar. Sokaktaki ağaçların kuraklıktan kurumasını önlemek için bir fakire para verip sulatacak kadar kaçık Müslümanlara bile rastlamak mümkündür." "Kaçık"lığın kaynağını da veriyor adam: "Birçokları da sırf azad etmek için kuşbazlardan kuş satın alırlar. Bunu yapan bir Türke bir gün yaptığı işin neye yaradığını sordum. Küçümseyerek baktı ve şu cevabı verdi: Allahın rızasını tahsile [kazanmaya] yarar." Ne dersiniz Galiba geçmişimizden uzaklaşmak bize çok pahalıya patladı. İşte sorulmaya değer ve cevaplanması elzem olan soru: "Bizde o zaman var olup da bugün olmayan nedir Nasıl kaybettik Nasıl buluruz" __________________ Kod: YA İSLAMDA ERİRSİN YA KÜFÜRDE ÇÜRÜRSÜN, ÖLÜM BİR SON DEĞİLDİR GİTTİĞİNDE GÖRÜRSÜN

04-22-2007, 08:58 AM	#2 (permalink)
deri_NN Çavuş Üyelik Bilgileri Üyelik tarihi: Mar 2007 Konular: 14 Mesajlar: 54 Rep Bilgileri Rep Puanı : 10 Rep Derecesi :	bütün bunlar gerçekten millet olarak ne kdr kötü safhalara geldiğimizi anlatıyor bizlerene kdr üzücü bi durum gerçekten

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
sinir olduk	adminkral	Nefret Ettikleriniz	2	09-01-2007 03:53 PM
Şimdi okullu olduk.	EXiR	Tanışalım-Kaynaşalım/Geyik Bölümü	0	03-13-2007 11:28 AM
Gol olduk yağdık 5-0	USLANMAM	Süperlig Heyecanı	0	10-13-2006 03:40 PM

04-22-2007, 05:45 PM	#3 (permalink)
RebelliouS Admin Üyelik Bilgileri Üyelik tarihi: Apr 2007 Konular: 18900 Mesajlar: 25.526 Ruh Halim: Rep Bilgileri Rep Puanı : 15007 Rep Derecesi :	çooook haklısın belkı de değişmemize neden olan hayyatır hayat işte insanı değiştiriyoır

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)