Hak Taalâ çün yarattı Türk’ü ilk
Dedi: Üç latada olsun ona mülk
(Mustafa) nurunu alnına kodu
Bil (Kemâl’in) nurudur ol nur dedi
Bir alından bir alına kaydı ol (nur)
Cengiz’in Timur’un alnındaydı ol.
Geçli böyle nice ay nice sene
Vaki erişti bin sekiz yüz aaaaene
Geldi çün ol rahmeten lil âlemin
Gitti nur anda karar kıldı lıemîn.
Ger dilersiz bulasız oddan necat
Mustafayı bâ Kemâl’e essalât
Ol Zübeyde Mustafa’nın ânesi
Ol sedeften doğdu ol dür dânesi
Gün gelip oldu Rızadan hâmile
Vaki erişti hafta vü eyyam ile…
Merhaba ey baş halaskâr merhaba
Merhaba ey milletin mahbûbu sen
Merhaba ey Türklüğün matlûbu sen
Hayrete düştü Zübeyde ol zaman
Artacaktı büsbütün derdi yası
Gördü kim bir köşede Türk atası
Kırmızı bir bezde görmüş bir beyaz
Zübeyde der:
Kulağım ağzına verdim dinledim
Söylediği sözü ol dem anladım
Der ki ey bayrak yüzüm tuttum sana
(Cumhuriyet dönemi şairi Behçet Kemal Çağlar)