Sevgili.....

**destansı** · 07-18-2008, 10:06 PM

Sana bu satırları yazarken uçurumun kıyısından bakıyorum hayata.Sana daha öncede dediğim seninde inanmadığın gibi her yanım içim dışım her yer intihar kokuyor. Sende yoksun zaten. Haliyle bu çivisi çıkmış hayatın artık bir anlamı yok benim için. Hayatın çivisi çıktı evet herşey o kadar terstenki bazen ben bile şaşıyorum bu kadar zorluk bir araya nasıl oluyorda geliyor diye. İkimizinde çok iyi bildği bir şey var ama oda şudurki bende intihar edicek cesaret hiç ama hiç olmadı. Kimbilir belkide sende bunu adın gibi bildiğinden dolayı aramıyorsun beni. Adın gibi biliyorsun yapamayacağımı ve kaba tabiriyle bu boktan hayatı istemesemde yaşamaya devam ediceğimi...

Sen varken böyle değildim ben ya hele intiharı hiç düşünmezdim.Düşünsem düşünsem 15 Ağustoslarda düşünürdüm. Oda bir zamanlar beraber dinlediğimiz adını duyunca ikimizin birden sustuğu Yavuz Çetin'in ölüm yıl dönümü olduğu için.. O günlerde hep düşünürdüm Yavuz Abi Yaşamak İstemem derken haklımıydı diye sen cevap vermez susar dalar giderdin ben cevabı kendi kendime bulurdum. Oysa şimdi sende yoksun yanımda. İstediğim kadar seni seviyorum desemde söylediklerimden dolayı defalarca pişman olsamda sonuç değişmiyor işte. Yaşıyorsun ve bir şekilde devam ediyorsun hayata ama yanımda değilsin. En çokta bu koyuyor ya işte. Herşeye alışırım hatta belki Yavuz Abi'nin ölümüne bile alışırım ama buna alışamıycam hiç bir zaman. Gün geçtikçe anlıyorumki insan zamanla ölüme bile alışırmış.

Böyle işte bak bu günlerde ölüme ve ölüm fikrine bile alıştırıyorum kendimi.Kimbilir belkide tek gerçek olduğu için alışıyorum. Giderek daha iyi öğreniyorum ölümü ve anlıyorumki yaşam yanılgıdan ibaret. İlk yanılgımı hayattaki en koyu rengin siyah olduğunu düşünerek yaşamıştım. Bir gün bir arkadaşım itiraz etmiş gri demişti. Neden demiştim şaşırarak siyah dedi ne ifade ediyor senin için asillik asalet demiştim peki demişti ya gri renk.Bende cevap hazır tabi umutsuzluk demiştim. Hangisi daha koyu peki sende dediğinde senelerdir kandırıldığımı anlamıştım. İkinci yanılgımıda sende yaşadım zaten sevgili.Seni seviyorum demeye cesaret ettiğimde yanımdan gitceğini düşünüp hazırlamıştım kendimi. Oysaki sen yanımdaydın o zaman hp yanımda olucağını sandım oysa şimdi yoksun ve hissediyorum temelli kaybettim seni.

Artık yoksun ve ölümü daha iyi anlıyorum bak dün ölümü düşündüm işte.Galiba hayatımın hatasınıda yaptım ölümü düşünürken bile tek bir kişi aklımdaydı ve tek hedefim vardı. Seni sevdiğime yeniden inandırmak.Her zamanki gibi inanmadım yanımdaki arkadaşım bak ben sana dedim değmez bırak hadi saçmalamayı dedi hiç bir şey söylemedim. Öyle ya nerden bilebilirdiki benim hayatımdaki tek değerli varlığa dün veda ettiğimi ve artık hayatın bir anlamı olmadığını.

Dünden bugüne değişen hiç bir şey yok yine aynı arkadaşım yanımda bir daha aradımı dün diyor hayır diyorum.Hiç merak etmedi zatende inanmamıştı. Boşver diyor susuyorum. Yaşıyorum işte ama sensiz ve ne yaşadığımın farkında olmadan. Hani bazen cesaretsizliğinden dolayı öylesine yaşamak zorunda kalır ya insan. Ben de öyleyim işte.

**EZqiiiii** · 07-18-2008, 10:12 PM

Dünden bugüne değişen hiç bir şey yok yine aynı arkadaşım yanımda bir daha aradımı dün diyor hayır diyorum.Hiç merak etmedi zatende inanmamıştı. Boşver diyor susuyorum. Yaşıyorum işte ama sensiz ve ne yaşadığımın farkında olmadan. Hani bazen cesaretsizliğinden dolayı öylesine yaşamak zorunda kalır ya insan. Ben de öyleyim işte.

emeqinize saqLık.........

07-18-2008, 10:06 PM	#1 (permalink)
destansı Super Moderator	Sevgili..... Sana bu satırları yazarken uçurumun kıyısından bakıyorum hayata.Sana daha öncede dediğim seninde inanmadığın gibi her yanım içim dışım her yer intihar kokuyor. Sende yoksun zaten. Haliyle bu çivisi çıkmış hayatın artık bir anlamı yok benim için. Hayatın çivisi çıktı evet herşey o kadar terstenki bazen ben bile şaşıyorum bu kadar zorluk bir araya nasıl oluyorda geliyor diye. İkimizinde çok iyi bildği bir şey var ama oda şudurki bende intihar edicek cesaret hiç ama hiç olmadı. Kimbilir belkide sende bunu adın gibi bildiğinden dolayı aramıyorsun beni. Adın gibi biliyorsun yapamayacağımı ve kaba tabiriyle bu boktan hayatı istemesemde yaşamaya devam ediceğimi... Sen varken böyle değildim ben ya hele intiharı hiç düşünmezdim.Düşünsem düşünsem 15 Ağustoslarda düşünürdüm. Oda bir zamanlar beraber dinlediğimiz adını duyunca ikimizin birden sustuğu Yavuz Çetin'in ölüm yıl dönümü olduğu için.. O günlerde hep düşünürdüm Yavuz Abi Yaşamak İstemem derken haklımıydı diye sen cevap vermez susar dalar giderdin ben cevabı kendi kendime bulurdum. Oysa şimdi sende yoksun yanımda. İstediğim kadar seni seviyorum desemde söylediklerimden dolayı defalarca pişman olsamda sonuç değişmiyor işte. Yaşıyorsun ve bir şekilde devam ediyorsun hayata ama yanımda değilsin. En çokta bu koyuyor ya işte. Herşeye alışırım hatta belki Yavuz Abi'nin ölümüne bile alışırım ama buna alışamıycam hiç bir zaman. Gün geçtikçe anlıyorumki insan zamanla ölüme bile alışırmış. Böyle işte bak bu günlerde ölüme ve ölüm fikrine bile alıştırıyorum kendimi.Kimbilir belkide tek gerçek olduğu için alışıyorum. Giderek daha iyi öğreniyorum ölümü ve anlıyorumki yaşam yanılgıdan ibaret. İlk yanılgımı hayattaki en koyu rengin siyah olduğunu düşünerek yaşamıştım. Bir gün bir arkadaşım itiraz etmiş gri demişti. Neden demiştim şaşırarak siyah dedi ne ifade ediyor senin için asillik asalet demiştim peki demişti ya gri renk.Bende cevap hazır tabi umutsuzluk demiştim. Hangisi daha koyu peki sende dediğinde senelerdir kandırıldığımı anlamıştım. İkinci yanılgımıda sende yaşadım zaten sevgili.Seni seviyorum demeye cesaret ettiğimde yanımdan gitceğini düşünüp hazırlamıştım kendimi. Oysaki sen yanımdaydın o zaman hp yanımda olucağını sandım oysa şimdi yoksun ve hissediyorum temelli kaybettim seni. Artık yoksun ve ölümü daha iyi anlıyorum bak dün ölümü düşündüm işte.Galiba hayatımın hatasınıda yaptım ölümü düşünürken bile tek bir kişi aklımdaydı ve tek hedefim vardı. Seni sevdiğime yeniden inandırmak.Her zamanki gibi inanmadım yanımdaki arkadaşım bak ben sana dedim değmez bırak hadi saçmalamayı dedi hiç bir şey söylemedim. Öyle ya nerden bilebilirdiki benim hayatımdaki tek değerli varlığa dün veda ettiğimi ve artık hayatın bir anlamı olmadığını. Dünden bugüne değişen hiç bir şey yok yine aynı arkadaşım yanımda bir daha aradımı dün diyor hayır diyorum.Hiç merak etmedi zatende inanmamıştı. Boşver diyor susuyorum. Yaşıyorum işte ama sensiz ve ne yaşadığımın farkında olmadan. Hani bazen cesaretsizliğinden dolayı öylesine yaşamak zorunda kalır ya insan. Ben de öyleyim işte.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Sevgili	KinG Of DeatH	Şiirler	0	05-22-2008 06:56 AM
3 sevgili	mawiş_cadı	Fıkralar	0	03-19-2008 05:12 PM
Ey sevgili	BaL	Sevgini Haykır	0	08-04-2007 11:22 PM
Ey sevgili..En sevgili	ABYSS	Dini Bilgiler	0	03-15-2007 12:00 PM
sevgili...	NeFreT_KiN	Amatör Aşk Şiirleri	0	03-10-2007 03:26 PM

07-18-2008, 10:12 PM	#2 (permalink)
EZqiiiii Mareşal	Dünden bugüne değişen hiç bir şey yok yine aynı arkadaşım yanımda bir daha aradımı dün diyor hayır diyorum.Hiç merak etmedi zatende inanmamıştı. Boşver diyor susuyorum. Yaşıyorum işte ama sensiz ve ne yaşadığımın farkında olmadan. Hani bazen cesaretsizliğinden dolayı öylesine yaşamak zorunda kalır ya insan. Ben de öyleyim işte. emeqinize saqLık.........

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)