|
|
 
|
||||||
| GeNÇLiK FuN CluB Bütün Gençler Burada Toplanıyor |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
01-05-2008, 07:20 PM
|
#1 (permalink) |
|
Moderator
 
|
güncellenen gothic şiirler arşivi
Yaşamak Nerdeysen Çık....
Diz çöktü adam ve dedi ki '' yaşamak nerdeysen çık'' Çıkmadı saklandığı yerden yaşamak! Duymadı sanki  sanki adam hiç konuşmamış gibi durdu sonra... Konuşmadı duvarlar adamla saksıdaki hiç bir çiçek gülümsemedi Çerçevelerdeki resimler çevirdi yüzünü Soba yanmadı hiç yanan vardı yerine çünkü... Kalktı ayağıya adam ve dedi ki '' yaşamak nerdeysen çık'' Yaşamak çıkmadı hiç olduğu yerden! Bir ıslık bile çalmadı rüzğâra tutup yanaklarını En iyi bildigi şarkıyı bile söylemedi Pencereler kapandı açılmadı Kapılar gıcardamadı kapının kolu düştü yere tutamadı adam Kaç kolu vardı unutmuştu çünkü... Yürüdü adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Bakmadı yaşamak sesin geldigi yere çıkmadı hiç Yaralı bir kuş konmadı avludaki dalına ağacın Ağaç dallarını kendine saplamıştı zaten Toprak suyunu kabullenmez olmuştu Akasyalar açmadı çiçeklerini beyazlar giyip Beyazı karaya boyamışlardı çünkü... Döndü adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Kulaklarını tıkadı ve göstermedi yüzünü yaşamak çıkmadı Gece ağlamadı Bulut ayı saklamadı yıldızlar karışmadı sese Bir gülümseme duyulmadı Bir karanlık vardı etrafında adamın bir sabahın menzili Bakamadı adam Kaç zamandır gözleri yoktu çünkü... Durdu adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Çıkmadı yaşamak uykudaydı sanki Paramparça oldu yüreginde sakladığı her şey Günler bir garip aylar muzdarip Yıllar geride kalmış yüzyıllar hiç olmamış Saat yolunu şaşırmış yelkovan hep yerinde kalmış Zaman durmuştu çünkü... Gözleri ufka baktı adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Çıkmadı yaşamak Daha bir gizlendi gizinde ortada kalan yaşama bakarak! Tınısını kimse duymadı kemanın tellerindeki Rengi belirmedi gidenin ardından söylenen türkünün Uslanmadı çocukluğundan getirdiği çocuk Us'unda kalmadı bir gelincik sabahı; Gece bitmemişti çünkü... Sendeledi adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Yaşamak baktı sadece görmedi adam; Çıkmadı saklandığı yerden Aşk yerini yalnızlığa-yalana Sevmek bıraktı kendini tanımsızlığa-talana Umut olmamış gibi durdu uzakta Bir eli cebinde ağladı gökyüzü; Gülmeyi unutmuştu yeryüzü çünkü... Düşledi adam düşlerini ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Bir kâğıt gibi buruşturup attı düşlerini adamın Ve saklandığı yerden çıkmadı yaşamak Ne bir sese sarıldı sessizlik Ne sessizliğe koştu bir çığlık Kızıllığı unuttu sevişmeler Teninde bir ter damlası bile yoktu Boynunun narinliği omuzlarının kıvrımı İpil ipil uyanıp yanan alevi Ve bedeni bir kadının saçlarını savurup kalışı yatakta! Öpüşler artık kanatmayacak Bir diş izi bile kalmayacaktı dudaklarda; Öpmeyi unutmuştu adam çünkü... Yaktı cigarasını adam ve dedi ki '' yaşamak nerdeysen çık'' Yüzünü çevirdi yaşamak ve çıkmadı yerinden Nefes nefese çekildi cigaradan duman Yarım kaldı ateşi Kül tablasında külü bile durmadı Kibrit atmıştı kendini bilinmeze Tütün kokusunu yitirmiş Karanfilinin boynu bükülmüş solmuştu çünkü... Uzandı yatağına adam ve dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Dinlemedi yaşamak çıkmadı uykusundan uyanıp Düşler daha bir gri Uykusuzluk daha bir aldı başını gitti Yastığındaki gülücükler kana özendi Yıldız ay bulut Yer gök sonsuzluk tek kelime bile etmedi Konuşacak bir dili yoktu çünkü... Gözlerini kapattı adam uzandığı yatağında dedi ki ''yaşamak nerdeysen çık'' Ve sustu; Bir daha açmadı gözlerini çünkü... |
|
    
|
|
01-05-2008, 07:21 PM
|
#2 (permalink) |
|
Moderator
|
Korkuyorum artık yanlızlıktan
Siyah ve karanlık odamdan. Elbiselerimin gece yarısı canlanmalarından ve Oyuncak askerlerimin canavarlaşmasından korkuyorum Korkuyorum artık insanlardan ve bakışlarından İçsel dünyamdaki hayallerimden korkuyorum Karanlıklar lordunun şeytanın beni almasından korkuyorumKorkuyorum artık yanlızlıktan Geceleri tek başıma kalmaktan. Karabasanların her akşam beni korkutuyo olmasından korkuyorum. Anlamsızca duvarımda beliren iki karanlık gölgeden ve senden korkuyorum artık Sen kimsin... Cevabını bulamıyorum kimdin sen Herşeyden fazla korkuyorum senden Herşeyden fazla korkutuyosun beni ----------------------------------- Bir zamanlar çok eskiden Eskiden de öte Karanlıklar şehrinde Gölgeler içinde Yanlızlıklar kentinde Bunalımlar ülkesinde Kaybolmuşlar caddesinde Bir barda... Elimde bir kadeh şarapla Seni bekledim... Bekledim ve Geldin Benim için...geldin. |
|
|
|
|
01-05-2008, 07:22 PM
|
#3 (permalink) |
|
Moderator
|
"yalnızım.."
 bunca acı tek bir söze nasıl sığabiliyordu... aldım bu sözü dudaklarınızdan saplayıp kalbimi onunla parçaladım.. o söz ki; sapladıkça kalbimin her parçasına yüzünüzü yeniden çiziyordu.. şimdi içimde binlerce yüz oldunuz.. şimdi içimde binlerce siz oldunuz.. yalnızsınız.. bilseniz ne kadar suçluyum bunun için.. bilseniz ne kadar acı çekiyorum.. çünkü sevgim çekip alamıyor sizi derin ıssızlığınızdan. oysa ben sizi sizden önce gözlerinizdeki o ıssıkzlıktan dinledim. sözlerinizden de önce.. benimle ölmeye hazır sesinizden bile önce.. yalnızsınız.. bilseniz ne kadar da çaresizim buna çare olamadığım için.. oysa en çok siz de soluk alıp veriyorsunuz diye sevdim ben yaşamı. yaşamın ona kendinizi eklediğiniz yerlerini sevdim en çok. dokundukça çoğalttığınız sevdikçe çoğaldığınız yerlerini.. bu şehirden her ayrılışınızda arkanızda bıraktıklarınızı topladım birer birer.. oturduğunuz çay bahçelerinden yürüdüğünüz sokaklardan ıslandığınız yağmurun damlalarından topladım sizi.. vitrinlerde unuttuğunuz dalgınlığınızı hiç tanımadığım bir kızın su yeşili gözlerinde bıraktığınız mısralarınızı.. bir bunlara bir de her "sevgilim" deyişinizde binlerce çiçek açtıran o büyülü sesinize sarılıp uyuyabildim ancak düşlerime dar gelen tek kişilik yatağımda. soluğumu yalnızca sizin için içimde saklıyorken düşlediğim yarınlara siz nasıl da ben hissedemeden soluksuz kaldınız... yalnızsınız... bana git dediniz.. sonra gitme... kal.. dediniz.. hiç farkında olmadan bir tek sözünüzle ittiğiniz o uçurumdan son anda yakaladığınız ellerimle çekip çıkardınız beni. o gece kollarınızda gözyaşlarına boğulmamın sebebini belki hiç anlayamadınız. o "kal"ın benim için önemini hiç bilmediniz... hiç bilemediniz sizi bir başkasıyla yakalamayı istediğiniz mutluluğa engel olmayı istemeyecek kadar sevdiğimi.. bir başka aşka tututnarak ıssızlığınızdan sıyrılabilecekseniz eğer kalbinizde derin bir suçluluk duygusu pişmanlık ve acıdan başka birşey yaratabilmekten yalnızlığınıza ilaç olabilmekten aciz size zarar vermekten bir adım öteye gidemeyen şu deli sevdamın ağırlığını üzerinizden alıp gidebileceğimi bilemediniz.. aşkımı bir "eflatun ölüm"e sarıp gidebileceğimi.. yalnızsınız.. bilseniz ne kadar suçluyum bunun için.. ah bir bilseniz ne kadar çok acı çekiyorum.. nolur affedin beni.. boyle büyük bir aşkla severek size en büyük acımasızlığı ben yapıyorum.. affedin beni......... sevgili...... |
|
|
|
|
04-29-2008, 06:52 AM
|
#4 (permalink) |
|
Moderator
|
Karanlıklardayım
derinlerde. Ateşlerdeyim küllerde. Ruhlardayım sahte bedenlerde. Zindanlardayım esirlerle. Korkularındayım korkunum. Düşlerindeyim rüyalarında. Savunmasızım Korkağım Duygusuzum Aptalım... Zayıfım güçsüz. Direnişciyim ama özgür. Lanetliyim Cehennemliğim Ruhsuzum ama ölümlüyüm |
|
|
|
|
04-29-2008, 06:53 AM
|
#5 (permalink) |
|
Moderator
|
annem aldı büyüttü beni sonradan çıktım sokaklara evim sokaklar oldu gözlerimle göremediklerimi kalbimle gördüm kulaklarımla işitemediklerimi ruhumda işittim annem aldı büyüttü beni korkular diyarına gönderdi bır çocuktum büyüdüm erkek oldum özgür oldum sonradan gürdüm korktum annem aldı büyüttü beni karanlıklar ülkesine gönderdi karanlıkta kaldım korktum korkutuldum sonradan görmeye başladım ve sonradan duymaya basladım duygularımı anlatamadım korktuklarımdan kaçamadım annem aldı büyüttü beni sonradan öldürdü ruhumda canbuldum ve ruhumu sattım şeytana sonradan oldum böle sonradan olanlardanım ben sonradan ölenlerden ve sonradan dirilenlerden |
|
|
|
|
04-29-2008, 06:55 AM
|
#7 (permalink) |
|
Moderator
|
Korkuyorum artık yanlızlıktan
Siyah ve karanlık odamdan. Elbiselerimin gece yarısı canlanmalarından ve Oyuncak askerlerimin canavarlaşmasından korkuyorum Korkuyorum artık insanlardan ve bakışlarından İçsel dünyamdaki hayallerimden korkuyorum Karanlıklar lordunun şeytanın beni almasından korkuyorum Korkuyorum artık yanlızlıktan Geceleri tek başıma kalmaktan. Karabasanların her akşam beni korkutuyo olmasından korkuyorum. Anlamsızca duvarımda beliren iki karanlık gölgeden ve senden korkuyorum artık Sen kimsin... Cevabını bulamıyorum kimdin sen Herşeyden fazla korkuyorum senden Herşeyden fazla korkutuyosun beni |
|
|
|
|
04-29-2008, 07:01 AM
|
#9 (permalink) |
|
Moderator
|
Hiç sormadım
Kuralları koydular oynadım Hep kaybettim en baştan başladım Oynamaktan çok sıkıldım Hiç bozmadım Herşeyi zamana bıraktım Bu bir kabus uyanırım sandım Hepsi gerçekmiş bak uyandım Kuralları koyan Koyduğunu bozan Nerde bunun ucu Var mı bunun sonu Hep içime attım Ruhum doldu taştı Sustukça ben hergün Hayatın tadı kaçtı Dayanmak çok zor gördüklerime Artık oyun benim ve var bir isteğim Tek tek tek tek tek tek yenerim Ya da bu oyundan ben giderim Siz kimsiniz Hasta düşünceler ürettiniz Kendi köşenize çekildiniz Geçmişi böyle mi sildiniz ......... |
|
|
|
|
04-29-2008, 07:03 AM
|
#10 (permalink) |
|
Moderator
|
ÇÜRÜMEYE YÜZ TUTUYORUM
Yalnız kalmışım yine Beynimi sürekli meşgul eden Beni yalnızlığa iten düşünceler var sadece yanımda .. Gidiyorum nereye gittiğimi bile bilmeden Gözlerimde yaşlar .. Karşımda çıkmaz bir sokak ! Sonu olmayan karanlık bir yer … Aydınlık olsan da insanı karanlığa iten.. Bakıyorum etrafıma ; Göremiyorum hiç kimseyi hiçbir şeyi !Bana görünen sadece karanlık Ardıma dönüp bakamıyorum … Bulamıyorum hiçbir yeri Zaten benim dünüm var zehir gibi . . Neye ne çare arıyorum ki ben ?! Kalıyorum o köşede çöküyorum . .Yorgunum çok yol aldım bu sokakta .Ağlıyorum çaresizce . . . Kurtaranım olur mu acaba Çıkaran olur mu beni de aydınlığa ? Hiç sanmıyorum ! . . Beni yalnızlığa iten karanlığa iten kişilerBeni neden çıkarsınlar o karanlıktan ?!! Yalnız kalmışım ağlıyorum . .Bu karanlıkta çürümeye yüz tutuyorum . . . |
|
|
|
Normal
