Demek ki neymiş?

İstenilince oluyormuş...
Kravatlı adamlar çıkıp ortamı germeden durabiliyorlarmış.
Taraftar stadı savaş alanına çevirmeden de 'destek' olabiliyormuş takımına.
Futbolcular tekme atmadan tükürmeden oynayabiliyormuş.
Maç öncesi taraftarlar sokaklarda birbirlerini düşman edasıyla taşlamadan da oluyormuş.
'Holigan' ruhlar 'destek' istendiğinde yok edilebiliyormuş.
Hakemlerin ailelerine saygı duyulabiliyormuş.
İşte istenildiğinde hiçbir olay çıkmadan sadece 'derbi' ile ilgilenebiliyormuş herkes!

Derbide kazanan sadece Fenerbahçe olmadı!
Futbolda özlenen tablo ile karşı karşıyaydık.
Belki maçtan sonra bu derbi neden bu kadar 'heyecansız' siteminde bulundunuz ama...
Rengi farketmeksizin tüm taraftarlar dün gece galipti.
Türk futbolunda bazı günlerin aksine dün gece çok sakindi.
O sakinliğin içinde bin bir güzellik vardı.

Ne küfürler!
Ne yönetimlerin sivri duruşları!
Ne futbolcuların savaş görüntüleri!
Ne de maç sonrası hakemler konuşuluyor.
Sahada olan futbolun konuşabildiği ender maçlardan biri.
Böylesine büyük bir derbide bunların olması umut verici.
Eğer bu bilincimizi kaybetmezsek ve bu derbiyi başlangıç sayarsak…
Güzel günler yakındır...

Şimdi kimse tekrar gurur yapmasın!
Dünkü maçın öncesi ve sonrasını alıp arşivlere atmalı.
Her program öncesinde insanlar ezberleyene kadar izlettirilmeli.
Yönetimin duruşunu hakemi F.Bahçe taraftarını herkes örnek almalı.

Alex’in deyimiyle futbolu karnaval havasına sokan 50 bin taraftara centilmenliklerinden dolayı sonsuz teşekkürler…
Yapılması gereken her şeyi yaptılar.
Yüreklerini sahadakilerine yansıttılar.
Birbirlerine sarıldılar.
Şarkılar söylediler.
Yeri geldiğinde heyecanlarıyla rakibi korkuttular.
Takımları atak yaparken el ele tutuşarak kalp atışlarıyla Kadıköy'de deprem etkisi yarattılar...
Stadyumun dış görünüşündeki o şımarık göz kamaştıran görüntü 50 bin kişilik koroda da vardı

***

GALİBİYETE RAĞMEN ÇALAN BİR TEHLİKE ÇANI

F.Bahçe kazandı futboluyla da fazlasıyla galibiyeti haketti!
Fakat işin iyi tarafından çok kötü tarafından bir şeyi yine cımbızla çekelim.
Birkaç haftadır dile getirdiğim bir konu bu takım geriye yaslanmaya çok alıştı.
Belki sezon ilerledikçe pskolojik yorgunluk diyerek açıklanabilir…
Fakat Zico bundan korkmalı.
Takım son 5-6 maçtır gol bulduktan sonra geriye yaslanarak bir mola veriyor!
Bu şekilde giderse bunun hastalık olması muhtemel!
F.Bahçe bu sezonun büyük bir bölümünde golden sonra topu seven ekipti.
Derbide ilk 45 dakikada ise 40 dakika orta çizgiye yaklaşmak istemeyen bir görüntü vardı.
Tamam belki yaslanırken de pozisyon vermiyor takım savunmasını iyi yapıyor olabilir ama
futbol her zaman her dakika sürprizlere gebe.. Bu unutulmamalı.
1 saniyelik bir hata kaderinizi belirleyebilir.
Takımın önünde bir CSKA Moskova maçı var.
3 puanın yeteceği bir maç.
Zico ve sarı-lacivert yürekler kabus görmek istemiyorsa bu sorunu çözmeli!

UĞUR BORAL FAZLA 'HEYECANLI

Bir Uğur Boral tiyatrosu oynanıyor.
Uğur halen daha bir şeyleri kanıtlama çabasında.
Geçtiğimiz hafta Vederson'un yerine sahadaydı.
Çok iyi bir 75 dakika oynamamıştı.
Çıkarken yaşadığı mutsuzluk hali vardı bir de.
Dün de sahanın ‘yıldızı’ olma çabası yanlıştı.
İlk yarıda sol kanatta yapılması gerekenlerden fazlasını yapmak istedi.
Eline yüzüne bulaştırdı.
Belki çok fark edilmedi.
Uğur'un kanatından yapılan ortalar ile bir çok atak öldü.
Top rakibe gitti.
Zico'nun ikinci 45 dakikaya Vederson ile başlaması doğruydu.
Uğur formayı çok istiyor çok özlemiş hep oynamak istiyor.
Fakat takım oyuncusu olabilmesi için önce sahada sakin olması gerekiyor.
Aynı Gökhan Gönül gibi.
G.Saray karşısında Gökhan Gönül sağ kanatta ne zaman bindirmelere başladı?
İkinci yarı Fenerbahçe biraz daha rahatken.
Futbolu sahada oynarken heyecanlı olacağınız anlar da olacak.
Sakin davranarak istenileni yaparak görevi yerine yapacağınız dakikalar da.
Uğur Boral'ın tek sorunu bu...

F.Bahçe'nin takım halinde yaptığı savunma gün geçtikçe kuvvetleniyor.
Kademe anlayışında iki sezon öncesi korku filmi gibiydi.
Şimdi savunma yapabilen takım izliyoruz Zico’nun eseri.
G.Saray'ın baskılı oynadığı dakikalar içinde etkili bir pozisyon bulamaması bu yüzden.
Takım öylesine birbirine zincir durumda ki..

***

MAÇ BAŞLAMADAN F.BAHÇE KAZANMIŞTI

Kadıköy'de coşkuyu sürdürmek adına maç öncesi yapılan bir hazırlık vardı; konfetiler.
F.Bahçe'nin maçı başlamadan kazandığının en büyük göstergesi; güven..
8 yılın verdiği güven kararlılık vardı Kadıköy canavarında.
G.Saray cephesinde ise Feldkamp’ın derbiyi bir Ankaraspor maçı gibi gösterme isteği.
Sarı-kırmızılı futbolcular belki tecrübesizdi tamam.
Fakat sahada onların sıfır motivasyonla oynamasının sebebi neydi?
Feldkamp'ın derbiyi Ankaraspor maçı gibi göstermesi.
Böyle maçlarda isterse futbolcularınızın ayakları titresin!
Yine de onlara heyecan vermek zorundasınız.
Bu onları stres yüklemek değil 'kazanma' olasılığını hatırlatmaktır bir bakıma.
Markete gitmiyor bu takım derbiye gidiyor.
Siz takımınızı son idmanda yalnız bırakıyorsunuz…

Bir tarafta kazanarak başlayan bir takım.
Bir tarafta kazanma duygusunu çöpe atmış hadi oynayalım diyen futbolcular…
Artık ‘kendine güvenen’ kazanıyor…

Gerek sahada gerek saha dışında.
Kazanmasını bilmek bu olsa gerek.

yazan: Esat Dergi

paylaşım için saol