Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki; bir kul kendi nefsi için arzu ettiğini komşusu için de istemedikçe iman etmiş olmaz.
Bu Hadis-i Şerif zahiri anlamı ile; nefsimizi kontrol altına alıp Allah’ın üzerimizdeki nimetlerini hatırlamak ve bu nimetlerin çoğu eğer bir başkasında var ise bunu kıskanmamak haset etmemek anlamını düşündürmektedir.

Ancak; “ insanın kendi nefsi için arzu ettiği” ibaresini “Nefs kötülüğü emreder” Ayet-i Kerime’si ile yorumlarsanız bu hadis konusunda yanlışa gidersiniz. Çünkü bu yorum komşunun kötülüğünü istemek gibi bir sonuç getirir ki bu tamamen yanlıştır.

Burada bahsedilen insanın “kendisi” için istedikleridir..Dünyasal her türlü ihtiyaçtan bahsedilir. Yemek içmek uyumak barınmak v.s gibi..

Nefsimiz daima bizi dünyasal istekler ile zorlar durur her şeyin daha fazlası her şeyin daha iyisi her şeyin en güzeli gibi..Bunları isteriz hep en iyi olmayı arzu ederiz ama bunu isterken de başta akrabalarımız olmak üzere en yakında bulunan çevremizi de düşünmek onların ihtiyaçlarını da önemsemek durumundayız..

Hakikat ehli bu Hadis-i Şerif’in anlatmaya çalıştığı manayı kendi hayat felsefesi yapmış adeta kendini unutmuş ve başkaları için yaşar olmuştur..

İman etmek; gerekli şerri şartları yerine getirmekle bitmiyor..İnsanları sevmedikçe onlara yardımcı olmadıkça Allah’ı sevip onun eserleri olan yarattıklarından uzak durdukça iman etmiş olmazsınız..

Peygamber Efendimiz bu Hadis-i Şerif’de işde bu görüşü bütün açıklığı ile ortaya koymaktadır