Bir kimse kardeşini haksız olarak bir kusur ile ayıplarsa kendisi o kusuru işlemeden ölmez.
Bu Hadis-i Şerif; Allah’ın kulları arasındaki sonsuz adaletini çok güzel ifade ediyor.



İnsanoğlu tekamül planına eksiklikleri ve kusurları ile gönderilir ki zaten tekamülden amaç; bunların tamamlanması yada kusurların bertaraf edilmesidir. Bilindiği gibi kişi manevi eksikliklerini tamamladığı ölçüde realitesi yükselir.



Her ne kadar bu manevi değerler için geçerli ise de söz konusu Hadis’i yorumladığımızda bunun dünyasal eksiklikler için de geçerli olduğunu kabul ediyoruz.



Bu itibarla; yaratılan her şeyin tam değil eksikli olduğunu bildiğimizden hiç kimseyi dünyasal yada manevi eksikliklerinden dolayı kınamaya ayıplamaya yetkili değiliz.



Hele ki haksız olarak yani tek taraflı nefsi düşünceler ile bir kusur ortaya atıldığında kişinin yaptığı hatayı en acı şekilde idrak edebilmesi için o olayı yada fiili bizzat kendisine yaşatıyor.