Sevgini ihtiyat ve itidal üzerine bina et ki belki bir gün o sevdiğin sana kızarda senden sevgi zamanı aldığı esrar ile seni bağlamaya kalkar. Nefretini de niye ihtiyat ve itidal üzerine bina et ki belki bir gün kapıldığın nefret muhabbete döner de sonra sevdiğine karşı yaptıklarından utanırsın.
İhtiyat; ileri görmek

İtidal ise aşırı olmamaktır.



İnsan her ne olursa olsun kime muhabbet duyarsa duysun duyduğu muhabbet dünyasaldır bu Hadis-i Şerif dünyasal muhabbetin içinde mutlaka nefsin gizli olduğunu açıkça bildiriyor. Çünkü bu maddesel beden içerisinde kaldığınız müddetçe bu ışıklığınız bu beden kalıbı içinde bulunduğu müddetçe nefis ile mücadele etmek büyük cihattır. Nefsinize kapılmamanız mümkün değildir onun için yaşadığınız dünyasal sevgiler ve nefretler daima nefs kıskacı altındadır.



Sevgi ve nefretlerinizi öyle ayarlayın ki bir gün o kişiyle bir başka duygular içerisinde bulunursunuz. Bugün seversin ona bütün sırlarını açarsın o senin bu sırlarını yarın sana karşı kullanır bunun için orta yolu bulun dikkat edin.



İslam itidal üzerine kuruludur. Her türlü ibadette sevgide öfkede itidal yani orta yolu bulmayı aşırılıklardan kaçınmayı emreder. Hakk’a yönelmiş bir kimse; Allah’tan ötürü kullarını seveceğinden onda nefret duygusunun varlığından söz edilemez. Ancak Avam-ı Nass mensubu kimseler nefslerini de Emmare safhasında yaşadıklarından ancak bu şekilde onlar ikaz edilmiş ve yine de dostunu ve düşmanını itidal üzerine tut anlamında bu nasihat verilmiştir.



Bu Hadis-i Şerif’i destekleyen Mevlana şu sözleri söylüyor:



“ Dostuna çok güvenme gün gelir düşmanın olur düşmanını çok yerme gün gelir dostun olur”