Allahım bugüne kadar bilerek veya bilmeyerek senin rızan olmayan birtakım şeyler yaptım..Ya rab sen yücelerin en yücesisin.Sen yaratansınaffedensin.Bugüne kadar işlediğim günahlarım için sana binlerce tövbe ederim...Bana doğru yolu bulan kullarından olmayı nasip et...

Bu yazıyı okuduysanız bilmeden de olsa Allah'a tövbe ettiniz.Ne mutlu size..

(Kendinize bir iyilik yapın ve bu yazıyı bir defa da içinizden gelerek okuyun).

__________________
"Nefsini Bilen Kendini Bilir
Kendini Bilen Rabbini Bilir"







Ölüm insanoğlunun kaçınamayacağı bir gerçektir. Kur’an-ı Kerim’de “Nerede olursanız olun sarp ve sağlam kalelerde olsanız bile ölüm size ulaşacaktır.!”1 buyrulmaktadır. Tam olarak farkına varmasak da ölüm hayatımızın en yalın ve en gerçekçi yanını temsil etmektedir. Nasıl ki hayat Yüce Allah’ın bir ihsanı ise ölüm de O’nun bir fermanıdır. İnancımıza göre ebediyyen baki kalacak olan sadece Yüce Allah’tır. Mülk suresinin “O Allah ki hanginizin daha güzel işler yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yarattı”2 mealindeki 2. ayeti ölüm ve hayatın yaratılış sırrını çok açık bir şekilde gözlerimizin önüne sermektedir. Ölümün hikmeti insanın imtihanında saklıdır. Ölümle hayat sona ermeyecektir. İnsanı ölümden sonra sonsuza dek sürecek olan bir hayat beklemektedir. İşte insan iyi ya da kötü işlediği her şeyin karşılığını ahiret yurdu dediğimiz bu ölüm sonrası hayatında görecektir. Ölüm bir taraftan insanın hesap vermesi ve sorumlu tutulması hakikatine kapı aralarken diğer taraftan da fani olan insanın ebedileşmesinin de ilk basamağını teşkil etmektedir. Bu açıdan ölümü tıpkı hayat gibi ahiret yurdunda ebedi mutluluğa ulaştıran bir vasıta ve nimet olarak algılamak da mümkündür.

Ölüm insan için en büyük ibret ve en etkili öğüttür. Ölüm gerçeğinden uzak olarak sürdürülen hayatlar yitik ve ziyan edilmiş hayatlardır. Sonu da apaçık hüsrandır. Dünyaya hiç ölmeyecekmiş gibi bağlananlar kuşkusuz aldanmışlardır. Aslolan hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için hemen ölecekmiş gibi de ahiret için çalışmaktır.

Ölmeden önce ölmek ve kalıcı mutlulukları dünyanın geçici zevklerine feda etmemek gerekir. Ölümle her şeyin biteceğini zannedip sürekli nefsin arzuları peşinde koşmak hayatı zevki sefaya adamak ve bunu bir yaşam felsefesi haline getirmek çok büyük yanlışlıktır. Bu düşünce insanları değer tanımazlığa ve her şeyi mubah görmeye insanı iman açısından da son derece tehlikeli sonuçlara götürür.

Unutmayalım ki ölüme hazırlık İslam’ın ön gördüğü hayat programına tabi olmakla mümkündür. Onun için insan zaman zaman yaşadığı hayata bakmalı geçirdiği ömrünün aşamalarını gözden geçirmeli ve hesabı verilebilir bir hayat sürüp sürmediğini muhasebe etmelidir.

İslam’ın hayat programına uygun hareket eden insani değerlerle barışık yaşayan hileden yalandan iftiradan fitneden fesattan kalp kırmaktan devlet malına el uzatmaktan cana mala namusa tecavüzden sakınan hayatı boyunca insanlık için artı değerler üretme gayreti içinde olan insan ölüme hazırlık yapmış demektir. Bu kimseler için ölüm artık korkulacak bir şey değil Mevlana’nın ifadesiyle bir vuslat kavuşma ve buluşma vesilesidir. Bu zaman dilimi ömür boyu arzu edilen Yüce Yaratıcıya kavuşmanın ilk merhalesidir.

Ölüm sonrası hayatın mutluluk kapısını aralamak için dini görevlerimizi ibadetlerimizi ihmal etmeyelim sosyal sorumluklarımızın gereğini yerine getirelim. Ölümün bize hiç de uzak olmadığını.. Ölümle hayat arasında çok ince bir çizginin bulunduğunu unutmayalım. Ölüm meleği hangi bir yerde ve beklemediğimiz bir anda bizi selamlayabilir tıpkı çok sevdiklerimizi selamladığı gibi.



Neylersin ölüm herkesin başında

Uyudun uyanamadın olacak

Kim bilir nerde nasıl kaç yaşında?

Bir namazlık saltanatın olacak
Taht misali o musalla taşında.