İslam dini

insanların birbiriyle görüşüp konuşmalarına

toplum halinde yaşamalarına büyük bir önem vermiştir. Müslümanların birbirleriyle geçinmelerinde samimiyet

tevazu

sadelik

zorlanmama

karşılıklı yardım

nezaket

saygı

sevgi ve hayırseverlik bir esastır. Dinimizde

insanlarla geçinmenin türlü yönleri ve dereceleri anlatılmaktadır. Herkese karşı tatlı dilli

güleryüzlü

açık kalbli olmak bunların başında gelir. Kul hakkını gözetmek

tatlı dilli olmak çok önemlidir. Bir Müslüman daima güleryüzlü bulunur. Hiçbir kimseyi asık bir yüzle karşılamaz. Bir hadis–i şerifte

“Şüphe yok ki

Allah yumuşak huylu

açık yüzlü kimseyi sever.” buyurulmuştur. Herkesle güzel şekilde görüşmek

insanlara eziyet vermekten kaçınmak gerekir. Çünkü

“Müslüman dilinden ve elinden Müslümanlar’ın emin olduğu insandır.” Ömer Nasuhi Bilmen merhumun

Büyük İslam İlmihali’ndeki ahlâk bölümünde

büyüklere ve hele alim zâtlara karşı saygılı olmak

onlar geldiğinde saygı için ayağa kalkmak

oturması için yer açmak güzel hasletlerden olarak sayılmıştır. Değerli âlim zâtların ellerini öpmek

hele baba yâdigârı hüviyetindeki kişilerin özellikle babasının arkadaşlarını dolaşması

hürmet etmesi tavsiye edilen özelliklerdendir. Müslümanlar

alimlerin

takva sahibi kimselerin ve adaletli hakimlerin ellerini sevgi ve saygı göstermek niyetiyle öpebilirler. Fakat dünyaya ait bir maksad için el öpmek mekruhtur. Ancak

alimlerin ve diğer büyüklerin huzurunda yerleri öpmek de haramdır. Bunu yapanlar ve buna razı olanlar günaha girmiş olur. Bir Müslüman Cenab–ı Hakk’ın dışında hiç kimse için alnını yere süremez. Yaşlılara hürmet

çocuklara

düşkünlere merhamet ve şefkat göstermek hep özlemini duyduğumuz şeylerdendir.
İslam’da büyüklere karşı saygı

küçüklere karşı sevgi önemli bir esastır. Bu esas

aileler arasında bir kat daha önemlidir. Anaya–babaya fazlasıyla hürmet etmek bunun bir örneğidir. Onları isimleri ile çağırmak terbiyeye aykırıdır. Bir kadının kocasını adı ile çağırması da edebe aykırı olduğundan mekruhtur.
* Saygı göster

saygı gör!
Bir hadis–i şerifin anlamı şöyledir: “Bir genç bir yaşlıya sadece yaşından dolayı hürmet etti mi

Allah da ona bir mükafat olmak üzere

ihtiyarlığı zamanında hürmet edecek bir kimseyi muhakkak yaratır.” Bu hadîs

yaşlılara saygı gösteren gençlerin sevap kazanacaklarını ve çok yaşayacaklarını müjdelemektedir.
Kaynak: Enis Aydın (Hayatın içinden)