Bazilarimiza gore hayat karanlik bir kuyu!..
Son derece agir bir yuk!..
Her gunher sey biraz daha kotulesiyor!..
Nokta kadar bir umut isigi bile yok!..
Boyle dusunuyorsaniz bilin ki bu "Muslumanca" bir bakis acisi degil...
Hz. Âdem boyle dusunseydi Havva'sina daha sonra da
Cennet'ine kavusamazdi...
Hz. Yusuf boyle dusunseydi kardesleri tarafindan itildigi karanlik kuyudan disari cikamazdi...
Hz. Yunus boyle dusunseydi baligin karninda kalirdi...
Hz. Ibrahim Nemrud'un atesinde yanardi...
Peygamberlerimiz en zor anlara bile teslim olmadilar; iclerindeki imana ve iman kaynakli umuda tutunupkurtuldular.
Boylece her sart altinda umut isIklarinin varligini ispatladilar.
Bilin ki umut isIklari hicbir zaman tumuyle sonmez: Cunku her halimizi goren ve bilen BIRI var...
Oyleyse umutlanalim:
Hz. Yusuf'u karanlik kuyuda bulup kurtaran bizi de gucluklerden kurtarabilir...
Hz. Yunus'u baligin karnindan kurtaran bizi de ic karanligimizdan kurtarabilir...
Hz. Ibrahim'i Nemrut atesinden kurtaran bizi de seytan atesinden kurtarabilir...
Su halde "caresizlik" yoktur...
Sadece kendini oyle hissetmek vardir!
Hayat dikkat ister!..
Cunku bir kere yasanir.
"Deneme-yanilma" metodu uygulama sansimiz yoktur.
Iskaladiginiz anlari geriye donup yeniden yasayamazsiniz.
Tekrar tekrar baslayamazsiniz.
Bu bakimdan her an son an kadar degerlidir.

Yavuz Bahadiroglu
"Ey kalpleri evirip çeviren Allah'ım! Kalbimi dinin üzere sebat ettir."Allah'ım Sen Beni Bana Bırakma..
Ben Açmışım Gönlümün Kapılarını Sana.
Tek Senin Ve Güllerin Efendisinin Sevgisini Ver Bana..
Bulamadım Gayrı Bu Dünyada Bir Damlacık Vefa...(Amin