Ben artık hayattan okadar yoruldum ki okadar mutsuzum ki ne yapacagımı bilmez haldeyim bir kapana sıkıştım adeta kimseye anlatamıyorum derdimi umarım burada beni anlayan olur...
Ben birini canımdan çok seviyorum ama aramızda çok engeller var başta babam hayatım bir silah namlunun ucunda ben ve sevdigim tetiyin başında babam 2 seçeneyim var o namlun ucundan kurtulmak için ya babamı seçerek hayat kaldıgı yerden devam edecek yada sevdigimi seçersem babam o namlunun ucunda sevdigimi öldürüp beni hayatta bırakarak acını ne oldugunu tatıracak onsuz hayat zaten ölüm onun olmadı bu hayyatta benim ne işim var ona yaklaşmaya çalıştıgım heran o bana daha bir imkansızlaşıyor.aramızda birbirimizi görmek için sadece 2 metre bile yok ama aramızdaki görünmez duvar birbirimize uzak kalmamıza yetiyoda artıyor bile ama benim tek bir yolum var oda bu hayattan göçüp gitmek böylelikle hiç kimse üzülmez heralde bana yardımcı olursunuz inşallah

hayat seni ne kadar üzse de mutsuz etsede ölüm hiç bir zaman çözüm deildir önce bunu aklından cıkar konu baya agır gibi görünüo yasamadan bilinmez baban büyük mesele galiba ne diyebilirim ki hiç bişi çözülmüosa biraz zamana bırak aceleci davranma bu arada da babanın güvenini ve sevgisini tam sagla o zaman izin verir heralde allah yardımcın olsun

eed bnde hak veriorm ama aslında bu konu hakkında pek yorum yapamam ama herşeyi biraz zamana bırakmak en güzelidir sonuçta herşeyin kötü olmasındansa beklemek daha iiidir ne kadr yardımcı olamasamda bn sadece bnu söleyebilirm sonuçta bn böle bşi yaşamadım ne diim inşallah

eed bnde hak veriorm ama aslında bu konu hakkında pek yorum yapamam ama herşeyi biraz zamana bırakmak en güzelidir sonuçta herşeyin kötü olmasındansa beklemek daha iiidir ne kadr yardımcı olamasamda bn sadece bnu söleyebilirm sonuçta bn böle bşi yaşamadım ne diim inşallah

Fikir için saol ama inan zaman bile benim derdirme çaredegil ben bu kadar karmaşık olan hayatım dan bunaldım sanki suyun içnde boguluyorum tek kurtuluşum ise ölüm diyorum ama şuda gerçek içim de allah korkusu olmasa çoktan ben canıma kıymıştım mutlu olmak için gitim hayatta ateşte yanmak istemiyorum allahın verdigi canıda almak istemiyorum ben yine sabrederim ama nereye kadar sabrederim bilmiyorum ya sonunda tımaraneyi boylarım çok düşünmekten sabretmekten yada gelmeyen zamanı beklirim bennnnn.....

Yorum için sana teşekür inşallah benim gibi kapan içine sıkışıp kalmazsın b enim yaşadıklarım yaşamazsın ama biz de kalp olduktan sonra sevgiye engel yok engel olmadıgı kadarda acı yada engel yok gerçekten yürekten seven insan yaşıyacaktır acıyı derdi tasayı hayatta hiç dert tasa dahi görmemişsen sevdikten sonra görürsün büyük bir ihtimal.......

senin durumunu cok iyi anlıyorum aynı seyleri bende yasıyorum birz sadece biraz sbret gerisi zaten istedigin gibi olur farkında degiliz ama hayatı biz yönetiyoruz hep biz ypıyoruz dogruyu yanlısı ama kimse bilmiyor bunu onun için bubu kolaylıkla düzeltebiliriz sadece sabter yeter

Benim durummumda olmanı istemezdim ama sende benim durumudasın beni anlarsın peki sen sabrede biliyormusun onu dil söylüyo ya kalbimiz sabrediyomu ben hergün sevdigimi görüyorum ama ona hiç bir şeyi söyleyemiyorum sadece bakmakla yetiniyoruz bun dan daha kötü sence ne var o kadar yoruldu ki omansız yolculuktan hiç yüzüm gülmüyor aile seviyorum aslında anlayışlı bir babaya da sahibim ama babm beni kimseyle paylaşamadıgı için bunlar oluyor sevdigimi canım dan çok sevdigimi babamda biliyor ve bu yüzden beni ondan kıskanıyo bana da onada hayatı zulm ediyo anlıycan sevdigi kadar da beni öldürüyor....ben ve o sabredicez bu imkansız yol sonunda imkanlıya dönücek

bak ne hos söylemişsin ben fazla görmüyorum biz ailelere bitti dedik ama devam ediyor hala ve babana sevdiginden biraz sogudugunu göster