Eski Çin’de taş ustası olarak çalışan Lee adında bir adam vardı. Büyük taşları keser onlardan ya bahçelere süsler yapar ya da ev inşaatında kullanılacak taşlar üretirdi. İşinden memnundu ama bazen "Keşke daha fazla param olsa keşke daha az çalışsam” diye düşünmekten de alıkoyamazdı kendini.

Bir gün Lee işinden evine dönüyordu. Güneş yakıcı derecede sıcaklık yayıyordu ve o da çok yorgundu. Yolun kenarına oturup güneşin sıcağını düşündü: “Bize ışığı ve ürünlerimiz için gerekli ısıyı veren güneş” dedi. “O bütün varlıkların en güçlüsü olmalı.”

Sonra fısıltıyla “Allah’ım” diye dua etti “keşke güneş olsaydım. Bütün varlıkların en güçlüsü en büyüğü olmanın nasıl bir şey olduğunu o zaman hissedebilirdim.”

Allah Lee’nin duasının kabul etti ve ona “Güneş olabilirsin” cevabını verdi. Ve Lee güneş oldu. Harika hissetti kendisini; güçlü ve büyük. Ta aşağılardaki dünyaya ışık saçtı.

Birkaç gün sonra gökyüzünde kocaman beyaz bir bulut belirdi. Dolaştı dolaştı ve sonunda Lee’nin ışıklarının önünü kesti ve yeryüzüne sadece bulutun gölgesi düştü. Lee üzüldü. Besbelli bu bulut kendisinden daha güçlüydü!

“Keşke bulut olsaydım!” diye dua etti bu defa. “O zaman bütün varlıkların en güçlüsü ben olurdum.”

Allah duasını yine kabul etti ve “Bulut olabilirsin” dedi. Böylece bulut olan Lee gökyüzünde oradan oraya süzülerek büyük mutluluklar yaşadı.

Bir gün Lee kendisine doğru büyük bir kara bulutun gelmekte olduğunun gördü. Kısa bir sürede bu bulut onu salıverdi ve bu kara buluttan yağmur damlaları düşmeye başladı. Damlalar yeryüzüne düştü ve büyük güçlü bir ırmak oluşturdu.

Lee kara bulutun önce yağmur damlalarına sonra da kocaman bir ırmağa dönüştüğünü görünce “Keşke ırmak olsaydım. O zaman ne kadar güçlü ve dolayısıyla da mutlu olurdum” diye dua etti.

Lee’nin duasını işiten Allah “Peki” dedi “ırmak olabilirsin.”

Böylece Lee nehir yatağı botunca çağlayarak aktı aktı. Bir süre sonra bir kıvrıma rastladı. Bu nehrin yönünü değiştiren koca bir kaya kütlesiydi.

“Kaya kaya!” diye düşündü Lee “Sonunda her şeyin en güçlüsünü buldum. Bu kaya şiddetle akıp giden bir nehrin bile yolunun değiştirebiliyorsa demek ki en büyük o. Keşke bu büyük kaya olabilseydim o zaman mutlu olabilirdim.”

Ve Allah Lee’yi o kaya kütlesine dönüştürdü. Lee orada durarak nehrin yönünü değiştirdi ve bundan çok mutlu oldu.

Bir gün bir adam geldi ve kayadan büyücek bir parça kesti. Lee üzüldü. Bu adam gelip onu kesebiliyorsa demek ki dünyanın en büyüğü o değildi.

“Keşke” diye düşündü “kayayı kesen o adam olabilseydim. O zaman en büyük ben olurdum.”

Ve Allah Lee’yi tekrar taş ustası haline getirdi.