GÖrmesİnİ Bİlen Kadin

**EXiR** · 06-18-2007, 09:41 PM

Gençlik zamanımda

bir yaz sabahı köy yollarında yürürken

“gerçekten görmenin gizini öğrenmiştim. Rüzgarların ciğerime doldurduğu büyüleyici çiçek kokularını izleyerek yoldan ayrılmış ve masallara layık bir bahçenin önüne gelmiştim. Aralarında arıların vızıldadığı bin bir çeşit çiçekler

renkleri ve kokularıyla insanı kendinden geçiriyordu.

Tam bu sırada yaşlı bir kadının

küçücük bir evden çiçeklerin arasına değin uzanan dar yolda durduğunun ayırtına vardım. Onun bu masal diyarının yaratıcısı olduğunu düşünerek

“Ne güzel bahçeniz var!” diye seslendim.

O da tatlı bir sesle “Çiçekleri seviyorsanız içeri girin” diye yanıt verdi.

Yanına gittiğim zaman

başını kaldırıp bana bakmadı bile. Gözlerini çiçeklerinden ayıramadığını düşünerek onu ayıplamadım.

Çiçeklerden sevgiyle söz ederken sesi titriyordu. Önümüzdeki bir tarhı işaret ederek

“Şu yüksükotlarıma

unutmabenilere

menekşelere ve papatyalara ‘Eski çiçekler’ derim.

Bunlar

yüzyıllardan buyana Avrupalıların gözbebeğidir. Fakat küpe çiçekleri

Afrika kadife çiçeği

hatmi çiçeği ve şu ötekiler

bizim için yenidir.

Onlar ancak Rönesans zamanında

uzak ülkelerden buraya getirildi.

Çiçek âşığı kadın bana tüm çiçeklerinin tarihçesini anlattı. Kimileri 16’ncı yüzyılda serüven sever tüccarlar tarafından Meksika İran ve Suriye’den getirilmişti.

Lale İstanbul’dan

bezelye çiçeği

hercai menekşesi daha uzak ülkelerden gelmişti. Kadın bana

çiçeklerinden söz ettikçe

o zamana değin hiçbir çiçeği

tam anlamıyla görmemiş olduğumu anladım.

Çiçekleri o denli canlı ve renkli bir dille anlatıyordu ki onları en karanlık gecede bile görebileceğini duyumsadım.

“Haseki küpesinin şu çengel gibi bükülü mahmuzuna bakın” diyordu.
“Ancak iri arılar bunun içindeki özü boşaltabilir. Çançiçeği

boylu çiçekler arasında en sevdiğimdir. Çiçeğimin yaprakları o denli ince ki adeta şeffaf...”

Şaşkınlık içinde kalarak ona

çiçekleri bu denli ince ayrıntısına değin nasıl tanıdığını sordum.

“Gözlerimi sanki bir gün sonra görmekten yoksun kalacağımı biliyormuşum gibi kullanmayı öğrenmiştim” dedi.

Aradan uzun yıllar geçmiş olmasına karşın

yaşlı kadının sözlerini unutmadım.

Hele ona gülümseyerek veda ettiğim sırada

başını kaldırıp üzerlerine perde inmiş artık görmeyen gözlerini yüzüme dikince

sözlerinin değerini daha iyi anladım.

06-18-2007, 09:41 PM	#1 (permalink)
EXiR Administrator	GÖrmesİnİ Bİlen Kadin Gençlik zamanımda bir yaz sabahı köy yollarında yürürken “gerçekten görmenin gizini öğrenmiştim. Rüzgarların ciğerime doldurduğu büyüleyici çiçek kokularını izleyerek yoldan ayrılmış ve masallara layık bir bahçenin önüne gelmiştim. Aralarında arıların vızıldadığı bin bir çeşit çiçekler renkleri ve kokularıyla insanı kendinden geçiriyordu. Tam bu sırada yaşlı bir kadının küçücük bir evden çiçeklerin arasına değin uzanan dar yolda durduğunun ayırtına vardım. Onun bu masal diyarının yaratıcısı olduğunu düşünerek “Ne güzel bahçeniz var!” diye seslendim. O da tatlı bir sesle “Çiçekleri seviyorsanız içeri girin” diye yanıt verdi. Yanına gittiğim zaman başını kaldırıp bana bakmadı bile. Gözlerini çiçeklerinden ayıramadığını düşünerek onu ayıplamadım. Çiçeklerden sevgiyle söz ederken sesi titriyordu. Önümüzdeki bir tarhı işaret ederek “Şu yüksükotlarıma unutmabenilere menekşelere ve papatyalara ‘Eski çiçekler’ derim. Bunlar yüzyıllardan buyana Avrupalıların gözbebeğidir. Fakat küpe çiçekleri Afrika kadife çiçeği hatmi çiçeği ve şu ötekiler bizim için yenidir. Onlar ancak Rönesans zamanında uzak ülkelerden buraya getirildi. Çiçek âşığı kadın bana tüm çiçeklerinin tarihçesini anlattı. Kimileri 16’ncı yüzyılda serüven sever tüccarlar tarafından Meksika İran ve Suriye’den getirilmişti. Lale İstanbul’dan bezelye çiçeği hercai menekşesi daha uzak ülkelerden gelmişti. Kadın bana çiçeklerinden söz ettikçe o zamana değin hiçbir çiçeği tam anlamıyla görmemiş olduğumu anladım. Çiçekleri o denli canlı ve renkli bir dille anlatıyordu ki onları en karanlık gecede bile görebileceğini duyumsadım. “Haseki küpesinin şu çengel gibi bükülü mahmuzuna bakın” diyordu. “Ancak iri arılar bunun içindeki özü boşaltabilir. Çançiçeği boylu çiçekler arasında en sevdiğimdir. Çiçeğimin yaprakları o denli ince ki adeta şeffaf...” Şaşkınlık içinde kalarak ona çiçekleri bu denli ince ayrıntısına değin nasıl tanıdığını sordum. “Gözlerimi sanki bir gün sonra görmekten yoksun kalacağımı biliyormuşum gibi kullanmayı öğrenmiştim” dedi. Aradan uzun yıllar geçmiş olmasına karşın yaşlı kadının sözlerini unutmadım. Hele ona gülümseyerek veda ettiğim sırada başını kaldırıp üzerlerine perde inmiş artık görmeyen gözlerini yüzüme dikince sözlerinin değerini daha iyi anladım.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Doktorlarin Şİzofren Hastalarina Sorduklari Bİ Soru.bİlen Şİzofren :) Bİlİn Bakalim:)	pıınar	Zeka Soruları ve Bilmeceler	34	08-07-2008 05:44 AM
Bu Soryu Bİlen Helal Be	pisikopat41	Zeka Soruları ve Bilmeceler	20	05-06-2008 04:28 PM
Nefsİnİ Bİlen Rabbİnİ Bİlİr	ABYSS	Dini Bilgiler	0	04-24-2007 11:09 PM
GÖrmesİnİ Bİlen GÖzler	ByemonaR	Aşk Hikayeleri	0	01-18-2007 12:39 AM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)