HeLiN

Gardiyan küfürleri jandarma düdükleri değil duyduklarım. Onlar da benim gibiler. Onlar da ben gibi aynı toprağa basıyor aynı havayı koklayıp içine çekiyor. Aynı türküleri dinliyor aynı havalara uyarak aynı oyunlara giriyorlar.

İsimlerimiz aynı olmasa da benzer ya da kardeş isimler. Düşüncelerimiz de aynı... Sohbetlerimiz olur -sohbetse eğer- karşılıklı konuşur gülüşür karşılıktı öfkeler üretiriz.

Şu mahkûmlar evinin koridorlarını odalarını avlularını genişletin bir... Denizlere göllere ırmaklara kadar büyütün O odaların adı değişir koridorların avluların bahçelerin isimleri değişir şehir ve ülke olur hepsi o kadar... Oralardaki insanlar da benim gibi gardiyanlarım jandarmalarım gibiler... Oysa benim hücrem ne kadar da geniş. Hayal hücremde sultan..

Kinlerim öçlerim vardı. Ah öfkelerim vardı durmadan tazelenen. Herşeye herkese düşman bir ruhum vardı. İnsanları sınıf sınıf seviye seviye ayırırdım. Bazılarını Öldürür bazılarını kayırırdım. Keser biçer düzen verirdim her şeyi kafama göre evirir çevirirdim. Bendim yegane hükümran böyle giderdi devran.

Bir gün daracık hücreme bir ayna tutuldu komşu hücrelerin birinden. Ruhum kımıldadı kalktı yerinden. Komşu mahkûmun dilinde Ruhun destanı; diyordu: hey can kendini tanı!.. Gardiyan küfürleri jandarma düdükleri değil duyduklarım. Bu defa bir sur içimde çınlayan. Gök ve yer her taraf çağlayan. Ey mahkûm neye tutuklusun? Gel ağla yan... Yan ki ölü yanın kalmasın yan ki seni yokluk çalmasın yann.. Yitirdiğin Tarihe yan kaybettiğin cennetine yan seni kendine yabancı/astırıp düşürdükleri cinnetine yan... Yan yan ki dilsiz bırakılan Kitabına yan... Dilsiz duvarlarda delilsiz duran durdurulan... Seni delilsiz dilsiz bırakan boynuna bağlanmış asırlık günahına yann...

Gardiyan küfürleri jandarma düdükleri değil duyduklarım. Düşmüş bir ruhun Diriliş Destanıdır. Komşu hücremde Yusuf soylu mahkûm. Dağıttı şüphemi kalmadı korkum. O'nunla Tarihe gittim. Kitab'a girdim. Kendimle en büyük hesaba girdim. Batının örttüğü güneşi; Doğunun agoran ufkunda gördüm. Hücremde geçmiş ve şimdi. Mahkûmluk anlıyorum yalnızca bir vehimdi. Soyundum nefsi bu çile kabında. Cehlin gömleğini yırtıp attım; Yusuf'ca rüyalar için yeni bir uykuya yattım. Ve uyanış yeni bir diriliştir. Ah gerçek mahkûmluk Yusufca gidiştir.

Gardiyan gülüşleri jandarma selamı yeni dünyama yepyeni hayat... Mayası imandır ruhu aşk. İnsanlık bunlarla çıkar en güzel kata. Oradadır dostluk gülen ruha... Mahkûmluk bu: Gerçek aşk! Yükseliştir Allah 'a.