
ÇOCUK OLMAK
Çocuk saflığın

temizliğin ta kendisidir. Maskesiz duygular ve davranışlarla dolu yıllar… Çocuk olmak; sevmenin

sevilmenin

dünyanın tam merkezinde tek ve biricik olmanın

her şeyin ve herkesin senin için

sana göre

sana yönelik olduğuna

olması gerektiğine derinden inanmak. Öyle ya bir evren var

birde ben. Ya diğerleri

diğer her şey

onlar zaten tümüyle benim için var. Babam

annem varsa kardeşlerim ve tüm çevremdekilerin ilgileri

sevgileri

övgüleri

meşguliyetleri sadece ve sadece benim için

bana yönelik olmalı. Bu bencillik değil

beni ben yani

“çocuk“ yapan temel bir gerçek. Bu nedenledir ki

ben hep çocuk olmak istiyorum. Üstelik yetişkinlerin bilerek veya bilmeyerek kirlettikleri yaşamdan ve dünyadan uzak

onların yapmacık tarzlarından öte; en küçük bir kirlenmişlik lekesinin sirayet etmediği ve içine tüm güzelliklerin ve saflıkların sığabildiği minicik dünyamda hep kendim olarak ve lekesiz kalmak istiyorum.
Çocuk olmak

işte benim hep kalmak istediğim ve yaşadığım

asla kopmak istemediğim küçücük dünyamın adıdır.