Seneler önce oldu bu olay, o zamanlar MSN Windows’la gelen yararsız bir aksesuar, ICQ çılgınlığı var. Türkiye’de kim Internet sahibiyse, herkes ICQ’da. Üstelik o zaman Internet’i gramla bile değil değil, kuyumcu terazisiyle satıyor Türk Telekom. Dialup bağlanıyoruz, giren kazığın acısını hala unutamaz benim gibi eskiler.
Hatun nickli biri “aa-aaa” diye çaktı mesajı “merhaba” diye. Tanımıyorum, listemde yok. “Nasılsın?” filan dedi, “İyiyim” dedim. Nerdensin filan, tuttu ne iş yapıyorsun dedi. “İşim yok,öğrenciyim” diyeceğim, şeytan mı dürttü nedir “Papazım” dedim.
“Nasıl yane?” dedi, “ya işte bildiğin papaz,kilise filan..”. “Aaa” filan, yok işte nerde sizin kilise, aradan 5 dakika geçmedi, “Ya papaz büyüsü yapıyor musunuz?” dedi.
Yarıldım tabi, ama din adamı ciddiyetini korumak lazım, bozuntuya vermedim.
“Evladım, böyle şeyler her dinde yasaktır” diye buyurdum. (Kız benden iki yaş büyük bu arada, şayet doğruysa bilgileri, bu yaşta seni kim papaz yaptı diye sormakta aklına gelmiyor.)
“Ya ama işte” diyerek, erkek arkadaşını anlattı, ben de “dök içini evladım” diye veriyorum gazı, gerçi kız ortodoks musun, katolik misin diye sormadı ama herhalde seyrettiği ABD filmlerinin etkisi, bekaret yemini ettiğimi sanıyor, acaip rahat…
Çocuk itin tekiymiş, aslında içinde çok iyi bir insanmış(!) da, kopukluk ediyormuş, esrar filan da içermiş deyyus, (bu arada “Tanrı affetsin” filan da diyorum), buna çok kötü davranıyormuş, onla bunla da düşüp kalktığından şüpheliymiş ama oğlan yok öyle şey filan diyormuş. Çingenenin birine filan para verip büyü yaptırmış, tutmamış onun büyüsü, “sizi Allah çıkardı karşıma” filan diyor.
“Vah evladım, çok üzüldüm ama bize yasaktır büyü yapmak, elbet biliriz ama büyük günahı vardır, lakin bazı dinden çıkmış,gözünü para hırsı büyümüş arkadaşlar teveccüh ederler böyle şeylere ama ben yapmam” filan diyorum, kızcağız benden böyle yoldan çıkmış bir arkadaşın telefonunu filan istiyor.
En sonunda, “ya siz anlatsanız ben yapsam olur mu?” dedi, “olur mu evladım, adı üstünde Papaz büyüsü, papazın yapması lazım” dedim. Sessizlik..Çıkar bir yol arıyordu herhalde.
“Ama dur”, dedim “42 düğüm büyüsü var, o da çok tesirli bir büyüdür, bozması da pek güçtür”. Çok sevindi herhalde, anlatır mısınız dedi, “günaha giriyorum ama…” diyerek, spontane uydurduğum büyüyü anlattım. Artık tatbik etmiş midir, bilemem.
Büyü işe yarar mı? İnanırsan yarar. Aynı placebo etkisi gibi. Benim palavraları tatbik ettiyse, ki çok inandığı belli, bundan sonra çocuk ona daha bir bağlı, iyi filan gelmiştir.
İnsanlar genelde böyle saçma sapan,mucizevi yollar arıyorlar. Aslında, bu “kişilik gelişimi” palavraları içeren kitaplar da tamamen aynı dürtüyü sömürüyor. Çalışmadan, değişmeden, emek harcamadan daha iyi, başarılı bir hayata kavuşma özlemi.

ALINTIDIR....


INANan war mı ? hatta ınanmamakla yetınmeyıpp Yaptıran war mı ?