Sinema
tiyatro
televizyon gibi temsil kollarında çalışanların (bunlara artist denir) yaptıkları işe verilen ad.
Artistiğin başlangıcı

ilkel
insan toplumlarına kadar uzanmaktadır. İlkel insanlar

çeşitli sebeplerle

bu arada daha çok dinsel sebeplerle

çeşitli
mimik hareketler ve taklitler yapmaya önem vermişler

toplu oyunlarında

bu sanatı geliştirmişlerdir. Fakat

özellikle eski
Yunanistan'da
artistlik asıl
sanat değerini kazanmıştır. Mitoloji efsanelerini canlandırmayı esas
alan bu oyunlarda

hayatın doğuşu
mevsimler
ya da başka olaylar

değişik hareketler ve canlı tablolarla gösterildi. Sonraları

gerçek Yunan tiyatrosunun kurulmağa başlaması ve kurulması ile
artistlik
bir
sanat kolu olarak başarılı adımlar atmıştır.
Ortaçağ boyunca ise

artisliğin
tiyatro sanatı gibi gerilediğini görürüz. Koyu
din baskısı altında geçen Orta
Çağ
artistlik sanatını bir toplum sanatı olarak kabul etmemiştir. Ancak

zamanla

Isa ile ilgili ve dinsel konularla ilgili çeşitli olaylar kiliselerde halka canlı olarak gösterilmeğe başlandı. Çeşitli
panayır yerlerinde kurulan
tuluat tiyatroları da

artistliğin gelişmesi için

önemli bir hizmet gördü.
Fakat

Yeni
Çağ'ın başlarında
Rönesans hareketinin başlaması ile

bütün güzel sanatlarda olduğu gibi
tiyatro sanatında da gelişmeler görüldü. Eski Yunan tiyatrosu gelenekleri

yeniden ortaya çıktı. Böylece klâsik tiyatronun temelleri kurularak
artistlik bir
sanat kolu olarak değerini bulmuş oldu.
Çeşitli
tiyatro yazarlarının meydana getirdikleri sahne eserleri
tiyatro tarihinde yer edecek büyüklükte artistlerin yetişmesine

artistliğin büyük ve önemli bir
sanat kolu olarak belirmesine hizmet etti.
Fakat
artistlik
asıl

sinemanın icat edilmesi ile büyük bir önem kazanmış oldu. XX. yüzyılın başlarında gelişmeğe başlayan
sinema
büyük de olsa

çeşitli
tiyatro topluluklarından daha geniş çapta işler gördü

büyük beyaz perde sanatkârlarının yetişmesi böylece mümkün olabildi.
Gerek
tiyatro alanında olsun

gerekse
sinema ve
televizyon alanlarında olsun

yetişmiş büyük sanatkârlar arasında şunları sayabiliriz: Sarah Bernhard

Charlie
Chaplin
Greta Garbo

Clark Gable

Emil Jaminigs

Charles Laungh-ton

Marlon Brando

Katherine Hepbrun v.s.
Türkiye'de
artistlik
özellikle yirminci yüzyılın başlarında önem kazanmış.
İstanbul'da kurulmuş olan çeşitli
tiyatro toplulukları
Türkiye'de artistliğin yerleşmesi ve iyi artistlerin yetişmesi için büyük hizmetler görmüştür. Cumhuriyetin ilân edilmesinden sonra ise

kurulmuş olan
Devlet Konservatuarı ve
Devlet tiyatroları ile

büyük bir gelişme kazanılmıştır.