DoGiSaY

Bizim Mustafa’ nın ev sahibi Sıtkı Amca Hacı.. Dede Korkut gibi adam. Yürürken bir heybet bir alım bir çalım.. Sakal göbeğe kadar.. Tespih doksan dokuzluk… İmamesi nah parmak kadar.. Selamı kimseye vermez ama neden bilmem kızları hep zenginlere verdi..
Bir bıçkın Osman vardı.. Balıkçı.. Malı mülkü küçük bir kayık.. Yiğit mert civan gibi çocuk.. Nasıl olmuşsa Sıtkı Amcanın büyük kızına sevdalanmış… E kızında Osman da gönlü var.. Osman’ın babası Meyhaneci İsmail.. Şeker gibi adam.. Dert babası..
Bir akşam sıkıştırmışlar koltuklarının altına lokum kutusunu kızı istemeye gitmişler.. Adam alayını kapıdan kovmuş… Olacak iş mi? Hacının kızı Meyhanecinin oğluyla….. Başımıza taş yağacak şerefsizim..
Bir süre Osman babasının en iyi müşterisi oldu. Sonrada mahalleden başka bir kızla evlendi.. Sıtkı amcada Kızı bir fabrikatörün oğluna verdi… Kızda gitti…
Bizim Mustafa zargana gibi bir çocuk.. Alıngan kırılgan… Fabrikada Asgari ücretle çalışır.. Bir yıllık peşinat bin dolarda kaparo verip cami hocasının araya girmesiyle Sıtkı Amcanın evini tuttu...
Evin damı akar kışa bakar suyu akmaz çivi tutmaz…
Sıtkı amca araya hoca girdi diye evi ucuz vermiş Mustafa’nın başına kakar…
Benim gibi adam iplemez ama Mustafa gibisi takar….
Geçen de gelmiş “kiraya zam yaptım” demiş… Çocuk yemeden içmeden kesilmiş….
İsmail Amcanın meyhanede oturduk geçen akşam Osman da geldi. Mustafa anlattı.. Kızdık sövdük ağladık…. Derman olamadık….
Sonra İsmail Amca bir dörtlük okudu
Anladık..
İçin temiz olmadıktan sonra
Hacı hoca olmuşsun kaç para!
Hırka tespih post seccade güzel;
Ama Tanrı kanar mı bunlara?