Buldum derken yine kaybettim seni....

**helin84** · 01-18-2007, 12:36 AM

Bir deniz kıyısındayım hafif puslu hava ve bulutlar ağlıyor inceden.
Deniz mutlu kendinden bir zamanlar kopmuş olan yağmur damlaları ile yeniden buluştuğu için.
Bulutlar ise üzülüyor kendinden kopan kaybettiği her damla için.
Ne gariptirki hayatın kuralı bu.
Biri kaybeder üzülür biri bulur sevinir mutlu olur.
Evet kural budur ama hayat beni her daim muaf tuttu bu kuraldan.
Ben ne buldum nede kaybettim ikisinin arasında çırpınıp durdum sadece.
Ne tam kaybettim seni nede tam buldum.
Hep eksik kaldı sol yanım.
Tam kaybettim derken buldum seni ama sevinemedim kaybedecektim çünkü

yine üzülecektim.
Öylede oldu buldum derken yine kaybettim seni.
Bugünlerde yine kaybedişleri oynuyorum.
Hep bendesin ama bulamıyorum seni. Yoksun yanımda üşüyor ellerim yalnızlık titretiyor içimi.
Yalnızım diyorum üşüyorum.
Deniz vuruyor dalgalarını kayalara yalnız değilsin ben buradayım diyor ama yetmiyor.
Benim için yalnızlık kimsemin olmayışı değil senin olmayışın bunu; ne sen ne deniz nede bir başkası bilmiyor anlayamıyor.
Üşüyor ellerim çaresiz sokuyorum ceplerime

cebimde kalan son umut kırıntılarını buluyorum.
Çıkarıp bakıyorum deniz seviniyor işte umutların varmış senin diyor ellerimde kalmış üç beş umut kırıntısını kast ederek.
Acı bir gülümseme dudaklarımda yeter mi diyorum yarınlara

yaşamaya yeter mi? Deniz cevap veremiyor.
“Yetmez” diyorum “yetmez”.
Elimdeki son umut kırıntılarını da denize atıyorum “yalnızım” diyorum deniz bu sefer anlıyor yalnızlığımın sensizlik demek olduğunu susuyor. Ben de susuyorum bulutlar ağlıyor ben de ağlıyorum.
Sensizlik esiyor üşüyorum…

01-18-2007, 12:36 AM	#1 (permalink)
helin84 Kurmay Albay	Buldum derken yine kaybettim seni.... Bir deniz kıyısındayım hafif puslu hava ve bulutlar ağlıyor inceden. Deniz mutlu kendinden bir zamanlar kopmuş olan yağmur damlaları ile yeniden buluştuğu için. Bulutlar ise üzülüyor kendinden kopan kaybettiği her damla için. Ne gariptirki hayatın kuralı bu. Biri kaybeder üzülür biri bulur sevinir mutlu olur. Evet kural budur ama hayat beni her daim muaf tuttu bu kuraldan. Ben ne buldum nede kaybettim ikisinin arasında çırpınıp durdum sadece. Ne tam kaybettim seni nede tam buldum. Hep eksik kaldı sol yanım. Tam kaybettim derken buldum seni ama sevinemedim kaybedecektim çünkü yine üzülecektim. Öylede oldu buldum derken yine kaybettim seni. Bugünlerde yine kaybedişleri oynuyorum. Hep bendesin ama bulamıyorum seni. Yoksun yanımda üşüyor ellerim yalnızlık titretiyor içimi. Yalnızım diyorum üşüyorum. Deniz vuruyor dalgalarını kayalara yalnız değilsin ben buradayım diyor ama yetmiyor. Benim için yalnızlık kimsemin olmayışı değil senin olmayışın bunu; ne sen ne deniz nede bir başkası bilmiyor anlayamıyor. Üşüyor ellerim çaresiz sokuyorum ceplerime cebimde kalan son umut kırıntılarını buluyorum. Çıkarıp bakıyorum deniz seviniyor işte umutların varmış senin diyor ellerimde kalmış üç beş umut kırıntısını kast ederek. Acı bir gülümseme dudaklarımda yeter mi diyorum yarınlara yaşamaya yeter mi? Deniz cevap veremiyor. “Yetmez” diyorum “yetmez”. Elimdeki son umut kırıntılarını da denize atıyorum “yalnızım” diyorum deniz bu sefer anlıyor yalnızlığımın sensizlik demek olduğunu susuyor. Ben de susuyorum bulutlar ağlıyor ben de ağlıyorum. Sensizlik esiyor üşüyorum…

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	UslanmaM	Cevaplar	Son Mesaj
Neşe Karaböcek - Kendim Ettim Kendim Buldum	FERHATCAN	Yerli Şarkı Sözleri	0	01-03-2007 06:39 PM
Umutla yine seni bekledim	FERHATCAN	Ferhatcanın Şiir Köşesi	1	12-21-2006 08:26 AM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)